آمریکا میدان نبرد - ۲۳

پشت پرده انبوه زندانیان آمریکایی

کد خبر: ۲۴۶۶۵۱

تاریخ: ۰۹ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۹:۳۵

نویسنده: دکتر جان‌دبلیو. وایتهد

مترجم: دکتر احمد دوست‌محمدی

واقعاً چه چیزی در پس این میل به مجرم قلمداد کردن آمریکایی‌ها نهفته است؟ ما چگونه از وضع قوانینی که دنیای ما را امن‌تر کند، به تحمل حکومتی رسیده‌ایم که تصمیم‌گیری‌های اجتماعی ما را زیر نظر دارد و آمریکایی‌ها را به خاطر «تخلف‌های» مسخره دستگیر می‌کند؟

در پی ردّ پول

با این وصف، این حوادث به‌اندازه‌ای وحشتناک هستند که کافی نیست آنها را به عنوان بخشی از روند ملی در جهت بیش جنایی‌‌سازی- استفاده بیش از حد از قوانین جزایی به منظور غیرقانونی اعلام کردن رفتارهای بی‌ضرر- کنار بگذاریم، هرچند که قطعاً همین طور است. و نه می‌توانیم آنها را به حساب نشان دیگری از یک دولت پلیسی بیش از حد شایق بدانیم که در آن پلیس نظامی شده اول حمله می‌کند و بعد سؤال می‌کند- هرچند که این هم هست. مسئله این هم نیست که ما یک جامعه جنایت‌زده هستیم. واقعیت این است که مسئله دقیقاً برعکس است. شمار جرائم خشونت‌آمیز در کشور به میزان قابل ملاحظه‌ای پایین است، در پایین‌ترین میزان در چهل‌سال، در حالی که شمار آمریکایی‌هایی که به‌خاطر جرائم غیرخشونت‌آمیز، نظیر رانندگی با گواهی‌نامه موقت، زندانی می‌شوند، به نحو چشم‌گیری در حال افزایش است.

بنابراین واقعاً چه چیزی در پس این میل به مجرم قلمداد کردن آمریکایی‌ها نهفته است؟ ما چگونه از وضع قوانینی که دنیای ما را امن‌تر کند، به تحمل حکومتی رسیده‌ایم که تصمیم‌گیری‌های اجتماعی ما را زیر نظر دارد و آمریکایی‌ها را به خاطر «تخلف‌های» مسخره دستگیر می‌کند؟ فراموش نشود ما راجع به برگه‌های جریمه یا جرائم یا حتی اخطارهایی که برای این به اصطلاح «قانون‌شکنان» صادر می‌شود، صحبت نمی‌کنیم. ما داریم راجع به اتهامات جنایی، دستبندها، ماشین‌های پلیس، تیراندازی‌های احمقانه، بازرسی‌های بدنی، سلول‌های زندان و پرونده‌های جنایی، صحبت می‌کنیم.

مانند اغلب موارد، اگر می‌خواهید از انگیزه‌های واقعی در پس هر برنامه حکومت با خبر شوید، ردّ پول را بگیرید. وقتی به‌اندازه کافی کندوکاو می‌کنید، به سرعت متوجه می‌شوید آن کسی که از دستگیر شدن آمریکایی‌ها سود می‌برد کسی نیست جز پلیسی که آنها را دستگیر می‌کند، دادگاه‌هایی که او را محاکمه می‌کنند، زندان‌هایی که آنها را زندانی می‌کنند و شرکت‌هایی که سلاح‌ها و تجهیزات مورد استفاده پلیس را تولید می‌کنند، زندان‌ها را می‌سازند و آنها را اداره می‌کنند و از کارگرهای ارزان زندان نفع می‌برند.

صحبت از انگیزه‌های مالی است

اول، یک طرح کلی اشتغال‌زایی وجود دارد. در نبود جرم، جهت استخدام و اشتغال پلیس و عوامل وابسته به آن و به‌کارگیری این‌همه «اسباب‌بازی‌های» نظامی شده که از طریق وزارت امنیت داخلی دست به دست شده است؛ کسی باید جرائم و مجرمان جدیدی برای جاسوسی از آنها، تحت تعقیب قرار گرفتن‌شان، هدف گرفتن و مورد تهاجم واقع شدن‌شان و در نهایت دستگیر، محاکمه و زندانی شدن‌شان، ابداع کند.

دوم، برای ایالت‌ها زندانی کردن شمار زیادی از آمریکایی‌ها در زندان‌های «خصوصی»، انگیزه‌های مادی دارد. درست همان‌طور که ادارات پلیس برای تعداد برگه‌های جریمه‌ای که صادر می‌کنند و دستگیری‌هایی که به عمل می‌آورند، در هر ماه سهمیه دارند، تعداد آنها مستقیماً به درآمد بستگی دارد- ایالت‌ها اکنون برای تعداد آمریکایی‌هایی که می‌توانند در زندان نگه دارند، سهمیه دارند. شمار فزاینده‌ای از ایالت‌ها علی‌الظاهر به عنوان روشی برای صرفه‌جویی در مصرف پول، با سپردن جمعیت زندانی خود به زندان‌های خصوصی‌ای که توسط شرکت‌هایی چون شرکت (با مسئولیت محدود) تأدیب آمریکا1 و گروه جی‌ای‌او،2 اداره می‌شوند، قراردادهایی را به منظور استفاده از 90 تا 100 درصد ظرفیت زندان‌ها منعقد کرده‌اند. این منفعت ناشی از مجازات جمعی، به نوبه خود موجب یک صنعت زندان خصوصی 70 میلیارد دلاری شده است که متکی به همدستی حکومت‌های ایالتی به منظور تداوم جریان پول و پر نگه داشتن زندان‌های خود است که به طور خصوصی اداره می‌شوند. بیخود نیست که ایالات متحده بزرگ‌ترین جمیعت زندانی در جهان را دارد.

اما وقتی قرارداد منعقد کرده‌ای که زندان‌های خود را پر نگه دارید، زمانی که میزان جرائم در حال کاهش است، چکار می‌کنید؟ راحت، انواع جدیدی از جرائم خلق کرده، به شکلی دیگری آمریکایی‌های قانون‌مدار را مجرم قلمداد می‌کنید. ببینید ما چگونه یک دور کامل می‌زنیم و برمی‌گردیم به نقطه‌ای که در آن آمریکایی‌های معمولی مثل من و شما هدف قرار گرفته و تبدیل به دشمنان دولت می‌شویم؟

این مرا می‌رساند به عامل سومی که کمک می‌کند به اینکه آمریکایی‌های دستگیره شده به «جرائم» وحشتناک متهم شده و زندانی شوند: نیاز دولت شرکتی به درآمد و کارگر ارزان. شرکت‌ها، فقط به زندانی کردن میلیون‌ها آدم قناعت نکرده، زندانی‌ها را به نیروی کار اجباری هم تبدیل کرده‌اند.

به گفته اساتید استیو فریزر3 و جاشوا بی.فریمن،4 «در مجموع، قریب به یک میلیون زندانی اکنون مشغول تولید مبلمان اداری هستند، در مراکز تلفن کار می‌کنند، لباس ضدگلوله می‌بافند، کار رزرو هتل‌ها را انجام می‌دهند، در کشتارگاه‌ها کار می‌کنند، یا پارچه، کفش و لباس تولید می‌کنند، در حالی که روزانه چیزی بین 93 سنت تا 4/73 دلار به آنها پرداخت می‌شود.» ده‌ها هزار زندانی در زندان‌های ایالات متحده در حال ساخت انواع محصولات هستند، از فرآوری محصولات کشاورزی مانند شیر و گوشت گاو، بسته‌بندی قهوه استارباکس5 و در محافظ نایلونی قرار دادن نرم‌افزارهای شرکت‌هایی مانند مایکروسافت گرفته تا دوختن زیرپوش برای سازمان پلیس مخفی ویکتوریا.6

پانوشت‌ها:

1- Corrections Corp of America

2- GEO Group

3- Steve Fraser

4- Jashua B. Freeman

5- Star Bucks

6- Victoria’s Service