در محضر امام خمینی(ره)

مخالفت امام با پیشنهاد مداوا در خارج از کشور

کد خبر: ۲۴۵۳۰۰

تاریخ: ۲۰ تير ۱۴۰۱ - ۱۸:۰۲

در دوران بیماری حضرت امام بسیاری از پزشکان پیشنهاد می‌کردند که امام برای مداوا به خارج از کشور رفته و از دانش پزشکان خارجی بهره بگیرند. این پیشنهاد به دلایل گوناگونی با مخالفت امام مواجه می‌شد.

پس از تشخیص ابتلای امام خمینی به سرطان معده، جمعی از پزشکان (عدد تیم پزشکی به بیش از ۵۰ نفر می‌رسید) به همراه تعدادی از مسئولین کشوری، به بررسی خطرات بیماری ایشان، عمل جراحی و نیز بیهوشی امام خمینی پرداختند و در نهایت به این نتیجه رسیدند که انجام عمل جراحی برای حضرت امام خمینی ضروری است. پیشنهاد بسیاری از پزشکان این بود که تیمی از بهترین پزشکان خارجی برای مداوای امام به ایران بیایند یا خود حضرت امام برای درمان به خارج از کشور بروند، اما امام همواره با این پیشنهاد مخالفت می‌کردند.

خانم صدیقه مصطفوی دختر گرامی امام خمینی درباره روزهای پیش از عمل جراحی در خاطراتشان این‌گونه از مخالفت امام با استفاده از پزشکان خارجی و یا سفر به خارج از کشور برای درمان یاد کرده‌اند:

«برای عمل جراحی پیشنهاد شده بود که چند دکتر معروف از خارج دعوت بشوند ‎ چرا که سرنوشت کشور و انقلاب مطرح است و نباید قضایا را ساده بگیریم‌، ‎احمد آقا می‌گفت: امام برای اطبای خودمان احترام و حیثیت زیادی قائل ‎ است و اگر این مسئله اتفاق بیفتد اجازه حضور به خارجیها نمی‌دهد و ایشان ‎ ‎بسیار ناراحت خواهند شد.» (کتاب فصل صبر، صص ۴۷ و ۴۸)

در خاطرات دکتر سید حسن عارفی نیز به این نگاه حضرت امام اشاره شده است. دکتر عارفی در بخشی از کتاب طبیب دلها، با بیان این جملات یادآور شده‌اند که امام در جریان بیماری در سال ۱۳۶۸ با مداوای بیماری به کمک پزشکان خارجی مخالف بودند:

«علی‌رغم آنکه عده معدودی از مسئولین و حتی بعضی از پزشکان ‎ قصد داشتند ایشان را جهت معاینه و معالجه به خارج از کشور اعزام نمایند و یا پزشکان خارجی را برای معالجه به داخل دعوت نمایند، آن حضرت با این امر موافقت نداشتند و معتقد بودند که هرآنچه در توان و قدرت پزشکان داخلی بوده  انجام داده‌اند و همین امر برای من کفایت می‌کند.»

اعتقاد امام خمینی به بی‌نیازی از بیگانگان در زمینه پزشکی

پیش از این نیز حضرت امام در دوران بیماری عدم رضایت خود را نسبت به مسافرت به خارج از کشور برای درمان اعلام کرده بودند.

دکتر فریدون عزیزی در خاطرات خود نقل می‌کند که پس از مرخص شدن امام خمینی(س) از بیمارستان قلب در سال ۱۳۵۸ و نقل مکان موقت به منزلی در خیابان دربند، هر دوشنبه به مدت ۲۴ ساعت مسئولیت کشیک در منزل امام بر عهده ایشان بوده است.

یکی از خاطرات دکتر عزیزی در آن دوران مربوط به همین اعتماد امام به پزشکان ایرانی است. ایشان می‌گوید: بعد از ترخیص امام در روزهای اول پزشکان معتبر ایرانی و خارجی در جلسه‌ای شرکت کردند و اصرار داشتند که امام برای بررسی آنژیوگرافیک و عمل جراحی عروق قلب به خارج از کشور سفر کنند، وقتی این مطلب به اطلاع امام رسید ایشان دست راست خود را به نشانه امتناع بالا بردند، این تصمیم امام نشان از اطمینان قلبی او به کادر پزشکی کشور بود و آموزش عملی ایستادگی و اتکا به خود تا رسیدن به بی‌نیازی از بیگانگان.(رجوع کنید به کتاب طبیب دل‌ها)

گلایه امام از سفر برخی مسئولان به خارج از کشور برای درمان بیماری

نه تنها در هیچ سخن و رفتار و کرداری در طول حیات مبارک و به‌ویژه در دوران بیماری امام خمینی، بی‌اعتمادی به پزشکان داخلی دیده نمی‌شود، بلکه ایشان همیشه از عملکرد پزشکان ایرانی اظهار رضایت و تشکر داشتند. تا جایی که پیش از بیماری خود به مناسبتی با نگاهی گلایه‌آمیز بیان کردند که هنوز عده‌ای بیگانه از خود برای درمان‌های معمولی نیز ترجیح می‌دهند به خارج از کشور سفر کنند، ایشان به نحوی این موضوع را در وصیت نامه خود نیز انعکاس داده‌اند.

اعتماد کامل امام خمینی به پزشکان ایرانی

امام خمینی(س) در تمام مراحل بیماری‌، مطیع امر طبیبان ایرانی بودند. زمانی که پزشکان انجام عمل جراحی را بهترین روش درمان بیماری امام خمینی (سرطان معده) دانستند، بیم از آن داشتند که امام با عمل جراحی مخالفت کنند.

هنگام استراحت امام در یک بعدازظهر دکتر عارفی به نمایندگی از تیم پزشکان به ملاقات امام خمینی رفته و نظر تیم پزشکی را به ایشان اعلام کردند و گفتند که در جلسات متعدد برای درمانشان به این نتیجه رسیده‌اند که بهتر است برای درمان بیماری امام خمینی عمل جراحی انجام شود، در آن جلسه ایشان پس از آگاهی از موضوع تنها یک جمله بیان کردند: «هرطور شما صلاح می‌دانید عمل کنید» همین تک‌جمله ایشان مطالب بسیاری در خود نهفته دارد و نشان از اعتماد کامل ایشان به پزشکان داخلی است؛ همچنین برخلاف نظر بسیاری از افراد که فکر می‌کردند امام با انجام عمل مخالفت می‌کنند، ایشان بدون پرس‌وجو در ارتباط با نوع عمل و خطرات و عوارض آن به انجام عمل رضایت دادند که این امر علاوه‌بر نمایش حسن‌ظن ایشان نسبت به پزشکان ایرانی نشان از بزرگی روح و بی‌اهمیت بودن مسائل دنیوی و مادی برای ایشان است.

* پرتال امام خمینی(س)-کد مطلب 1401/30/09-185829