پیامی که مدال ارزشمند هندبال داشت (نکته ورزشی)

کد خبر: ۲۴۴۳۴۵

تاریخ: ۰۴ تير ۱۴۰۱ - ۲۱:۳۷

سرویس ورزشی -
هندبال ایران اولین مدال جهانی خود را به دست آورد. بعد از آنکه تیم ملی هندبال بدون هیاهو و سروصدا و منت گذاشتن بر سر عالم و آدم به جام‌جهانی صعود کرد، حالا خبر می‌رسد که این رشته موفق به کسب اولین مدال جهانی خود شده است. نوجوانان برومند هندبال ساحلی در مسابقات جهانی که در یکی از جزایر یونان برگزار می‌شد، بر سکوی سوم ایستادند، تا بار دیگر این ادعا که ورزش ما می‌تواند در رشته‌های مختلف جزو سرآمدان باشد عملا و عینا اثبات شود.
آنچه که باید میانداری کند و توانایی‌ها و استعدادهای غیر قابل انکار و بالقوه ورزش ایران را به فعلیت در آورد، چنان‌که بارها به سهم خود نوشته‌ایم‌، عامل «مدیریت» است. اگر سازوکار مدیریتی ورزش ما- از دیدگاه و نگرش گرفته تا روش و منش- اصلاح شود و کسانی که مسئولیت را درسطح کلان بر دوش می‌گیرند، فراتر از روزمرگی‌ها و گرفتار آمدن به ورطه نتیجه‌گرایی، عمیق‌تر و جدی‌تر به ورزش‌، نگاه کنند، با توجه به داشته‌های ذاتی و امکانات و مهم‌تر از همه نیروی انسانی کارآمد- خاصه جوانان مستعد- ورزش ما می‌تواند در مسیر پیشرفت و بهتر و قوی‌تر شدن حرکت کند.
بدون تردید عملکرد مدیریت کارآمد و متعهد‌، می‌تواند رفته رفته به اصلاح ساختار ورزش هم منجر شود‌، یعنی کاری که علی رغم ضرورت به دلیل سختی، مدیریت‌های ورزش ما در مقاطع و دوره‌های مختلف از دست یازیدن به آن طفره رفته و آسانترین راه را برای دوران مدیریتی خود برگزیده‌اند که همانا « نتیجه‌گرایی» است.
هدف آنها اصلاح زیرساختی ورزش و قلع و قمع کردن پلشتی‌ها و جریانات مخرب و مزاحم نبوده‌، بلکه حداکثر کسب چند مدال در میادین جهانی و صعود فوتبال به جام جهانی‌، نهایت آرزوی آنها است! البته این اتفاقات به کرات در ورزش رخ داده است. هم جوانان هنرمند و باغیرت ایرانی از میادین جهانی‌، اغلب با افتخار و مدال بازگشته‌اند و هم فوتبال به دفعات (شش بار) به جام جهانی صعود کرده است اما اگر قصد خودفریبی و خوش خیالی نداشته باشیم، همه می‌دانیم در ورزش خیلی از کارهای اساسی و زیربنایی انجام نشده‌، باقی مانده و کسی سراغش نرفته و ساختار ورزش کماکان معیوب و پر ایراد است و خلاصه‌، این که هست نمی‌تواند پاسخگوی مطالبات منطقی و انتظارات به حق مردم و علاقه مندان به ورزش باشد.
باری موفقیت هندبالیست‌های نوجوان بهانه‌ای شد تا بار دیگر اولا بر استعداد نهفته و توان ذاتی بچه‌های ایرانی که بارها و در رشته‌های مختلف موجب خلق افتخار و کسب مدال‌های با ارزش شده‌اند تاکید کنیم. ثانیا به مدیران ورزش به سهم خود یادآور شویم، مشکلات و مسائل ورزش ما از اتفاقات روزمره و برد و باخت‌های معمول فراتر است و خیلی از کارهای معطل مانده و انجام نشده داریم که برای اینکه ورزش کشور از یک ساختار مستحکم و سامان منطقی برخوردار باشد، انجام آنها ضروری است.