آمریکا میدان نبرد - ۸

انفعال مردم در برابر دولت  پلیسی آمریکا

کد خبر: ۲۴۴۰۴۰

تاریخ: ۳۱ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۷:۴۶

نویسنده: دکتر جان‌دبلیو. وایتهد

مترجم: دکتر احمد دوست‌محمدی

آنچه که بیش از همه راجع به دولت پلیسی آمریکا درخور توجه است، افسارگسیختگی ابرشرکت‌ها در راهروهای کنگره، در هم شکستن در خانه‌های مردم و شلیک به شهروندان غیرمسلح توسط پلیس نظامی شده یا رژیم دیدبانی تهاجم‌آمیز که منجر به سلطه بر همه جنبه‌های زندگی ما شده، نیست. نه، آنچه که بیش از همه راجع به ظهور دولت پلیسی آمریکا نگران‌کننده شده، میزان رضایت و قناعت شهروندان به انتظار منفعلانه برای کسی دیگر جهت حل مشکلات بی‌شمار کشور است.

فصل دوم: به دولت پلیسی خوش آمدید

این دنیا، دنیای جدیدی نیست؛ صرفاً ادامه آن چیزی است که در دنیای قدیم آغاز شد.

این دنیا از هر دیکتاتوری که از روز نخست تاکنون پا بر صفحات تاریخ گذاشته، الگو گرفته است. این دنیا، پالایش‌ها، پیشرفت‌های فنی و رویکردی پیچیده‌تر به نابودی آزادی بشر داشته است. این دنیا، یک قانون آهنی دارد: منطق یک دشمن است، و حقیقت یک تهدید.راد سرلینگ1

وضعیت آشفته 2

چگونه یک ملت را وادار می‌کنید که یک دولت پلیسی را با طیب‌خاطر بپذیرد؟ چگونه توده مردم را متقاعد می‌کنید ردیاب‌های فلزی و بازرسی‌های کامل بدنی در مدارس آنها، بازرسی کیف‌ها در ایستگاه‌های قطار آنها،‌تانک‌ها و تسلیحات نظامی که توسط نیروی پلیس شهر کوچک آنها به کار گرفته می‌شوند، دوربین‌های دیدبانی بر بالای چراغ‌های رفت و آمد آنها، لخت شدن برای بازرسی بدنی در جاده‌های عمومی آنها، خون‌گیری‌های غیرمجاز و اجباری از رانندگان مست در ایستگاه‌های بازرسی، دستگاه‌های اسکن کامل بدن در فرودگاه‌های آنها و رصد کردن ارتباطات آنها از سوی مأموران حکومت را، بپذیرند؟

چنان‌که سعی کنید چنین اوضاعی را در کله مردم فرو کنید، ممکن است شورش به پا شود. به جای آن شما شهروندان را با اعلام اوضاع اضطراری به رنگ‌های مختلف، به ستوه آورده و آنها را با انتشار گزارش تیراندازی‌ها و خطر بمب‌گذاری‌ها در مراکز خرید، مدارس و میادین به وحشت می‌اندازید، حساسیت آنها را نسبت به خشونت مستمر و مکرر پلیس از بین می‌برید و با نمایش‌های سرگرم‌کننده (آنچه که رومی‌ها به آن می‌گفتند «انحراف اذهان مردم از طریق سیر کردن شکم و سرگرم کردن آنها») و وسایل الکترونیک، آنها را سحر می‌کنید در حالی که همه اینها را تحت عنوان تأمین بیشتر منافع مردم تبلیغ می‌کنید.

و وقتی رهبرانی چون جان. اف. کندی،3 مارتین لوترکینگ پسر،4 جان لنون،5 و دیگران به پا می‌خیزند و به خود جرأت می‌دهند نخبگان حکومتی را به چالش بکشند، چه به سر آنها می‌آید؟ مأموران حکومت، دیدبانی را روی آنها پیاده می‌کنند، آنها را می‌ترسانند، آنها را تهدید کنند، و در برخی موارد آنها را «از بین می‌برند»، در حالی که به خوبی می‌دانند که آدم‌هایی که به پا خواهند خاست و جای آنها را پر خواهند کرد،‌اندک هستند.

همین‌طور، وقتی افشاکنندگان حکومت، که حامی یا نام و نشانی ندارند، به پاخاسته و خطاها و خلافکاری‌های حکومت را افشا می‌کنند، برچسب خیانتکار خورده، از دوستان و عزیزان خود منزوی می‌شوند و به عنوان درس عبرت برای کسانی که به خود جرأت بدهند دولت پلیسی را به چالش بکشند، تنبیه می‌شوند.

اصلاح غیرقابل اصلاح

با این حال، چنان‌که زود دست به کار نشویم، هر آنچه که نیاز به اصلاح دارد، خیلی زود غیرقابل اصلاح خواهد شد، به ویژه آنجا که به دولت پلیسی، که هر روز که می‌گذرد مستحکم‌تر می‌شود، مربوط است.

منظور من از «دولت پلیسی»، فراتر از جامعه‌ای است که به دست قدرتمند پلیس- فدرال، ایالتی و محلی- مورد تهاجم قرار گرفته است. منظور من جامعه‌ای است که در آن همه جنبه‌های زندگی فرد توسط مأموران حکومت تحت نظر قرار دارد، جامعه‌ای که در آن همه شهروندان مظنون هستند، کنش‌های آنها رصد و کنترل می‌شوند، جابه‌جایی‌های آنها ردیابی می‌شوند، ارتباطات آنها زیرنظر قرار دارند و زندگی، آزادی و تلاش آنها برای نائل شدن به خوشبختی، به اجازه حکومت وابسته است.

با این وصف، چگونه می‌توان از کسی انتظار داشت چیزی را که از هم پاشیده است، «اصلاح کند»، بی‌آن که ابتدا تلاش‌های همه‌جانبه حکومت به منظور عادت دادن مردم آمریکا به زندگی در یک دولت پلیسی را درک کند؟ چرا از میلیون‌ها آمریکایی بی‌گناه، وقتی که مرتکب هیچ خطایی نشده‌اند، توسط مأموران حکومت و نیز توسط شرکای آنها در دنیای شرکت‌ها، جاسوسی می‌شود؟ همان‌طور که توسط مؤسسه بروکینگز6 خاطر نشان شده است، «امروز، برای اولین بار، برای حکومت‌های استبدادی، ثبت و ضبط تقریباً هر آن چیزی که در درون مرزهای آنها اظهار یا انجام می‌شود- همه مکالمات تلفنی، پیام‌های الکترونیک، تعاملات رسانه‌های اجتماعی، جابه‌جایی‌های تقریباً همه افراد و وسایط نقلیه و تصاویر هرگوشه خیابان- از لحاظ فنی و مالی، امکان‌پذیر شده است.»

در حقیقت، آن‌طور که روند بیش از‌اندازه جنایی‌‌سازی نشان می‌دهد، طولی نخواهد کشید مردم عادی قانونمند آمریکا، در طول زندگی روزمره خود، قوانینی را نقض می‌کنند که حتی از وجود آنها بی‌اطلاع هستند. البته نکته این است که در حالی شاید شما از به اصطلاح زیرپا گذاشتن قانون- چه جمع‌آوری آب باران برای آبیاری زمین چمن شما باشد، چه روشن کردن سیگار در حریم خانه شما باشد و چه دورهمی دوستان در حیاط خلوت خانه شما در یک‌شنبه شب برای مطالعه انجیل باشد- بی‌خبر ‌هستید، حکومت از همه و هرگونه خطایی با خبر خواهد شد و آن‌گاه که مناسب باشد، از آنها علیه شما استفاده خواهد کرد.

پانوشت‌ها:

1- Rod Serling

2- The Twilight Zone

3- John F. Kennedy

4- Martin Luther King Jr

5- John Lennon

6- Brookings Institute