روایت صدثانیه‌ای

جشــــن تولد

کد خبر: ۲۴۴۰۳۷

تاریخ: ۳۱ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۷:۴۶

ابوالقاسم محمدزاده

سلام بابایی. منم نرگس! همه هوامو داشتن. اما از تو چه پنهون، دلم بدجوری هواتو کرده. همه هوامو داشتن و بزرگ شدم. هرچه بزرگ‌تر می‌شم، دلتنگیام بیشتر می‌شه و انگار دلم کوچک‌تر. راستی مامان می‌گه:

- لباساتو برای من یادگاری گذاشتی.

آخه بابا جون! من که پسر نیستم. غیر از اون، برام بزرگن و نمی‌تونم بپوشم.

اما.... کلاهتو می‌ذارم سرم و جلو قاب عکست وا می‌ستم. برات احترام می‌ذارم.مامان جون می‌گه:

- چقدر شبیه بابات شدی دختر!

اون وقت دلم تنگ‌تر می‌شه و دماغم تیر می‌کشه. مگه می‌شه دلتنگت نباشم. بابا اسماعیل! امروز خیلی دلم هواتو کرده. می‌دونی که روز تولدته.

بابا جون دوستم می‌پرسه؛

- خانزاده! برا بابات جشن تولد نمی‌گیری؟

بابا جون! سی و شیش تا شمع تو چشام روشن شده زلال زلال. دود نداره. دودش تو خونه دلمه. نورش تو فکرمه. روشن روشن. تولد 36 سالگیت مبارک.

موضوع: شهید مدافع حرم اسماعیل خان‌زاده