توهین به مقدسات بخشی از پروژه تبعیض علیه مسلمانان (نگاه)

کد خبر: ۲۴۳۱۲۵

تاریخ: ۱۸ خرداد ۱۴۰۱ - ۲۲:۱۱

امین‌الاسلام تهرانی

چند روزی است که ماجرای توهین سیاستمدار عضو حزب حاکم هند به ساحت حضرت رسول (ص)، در جهان به ویژه جهان اسلام موجب برانگیخته شدن خشم بسیاری شده است. باید توجه داشت که این توهین‌ها – جدا از این که‌ ناشی از جهل به تاریخ صدر اسلام و عدم آگاهی به زندگی پیامبر رحمت است – بخشی از پروژه کلان تبعیض علیه مسلمانان در هند است که چند سالی است شدت گرفته. برای مرور این روند تبعیض‌آمیز به کمی عقب‌تر

برمی‌گردیم و پرتوی بر بخش‌اندکی از این پروژه می‌افکنیم.

اما در سال 2019 بر مسلمانان هند بیش از 200 میلیون جمعیت دارند، چه گذشت؟ به دنبال لغو خودمختاری ایالت عمدتاً مسلمان‌نشین «جامو و کشمیر» در 5 آگوست سال 2019 (14 مرداد) و محاصره نظامی این ایالت توسط دولت هند و محبوس شدن مردمان در منطقه و قطع شدن ارتباطاتشان با خارج و همچنین دستگیری گروه بسیاری از رهبران سیاسی و مذهبی این منطقه، صحبت از سیاست‌های ضدمسلمانان حزب «بی.جی.پی» (حزب حاکم به رهبری «نارندرا مودی») دوباره بر سر زبان‌ها افتاد. وقتی وجوه مسلمان‌ستیزانۀ این طرح روشن‌تر می‌شود که بدانیم با همین خودمختاری که «جواهر نعل نهرو»، نخست‌وزیر فقید هند، در قانون به کشمیری‌ها داده بود، آنها راضی به ماندن در هند شدند. البته سیاست‌پیشگان حزب حاکم با استناد به گروه‌های مسلح منطقه، اقدامات خشونت‌آمیز خود در این منطقه را توجیه می‌کردند، در حالی که توضیح نمی‌دادند مسلمانان بی‌دفاع کشمیری چرا باید قربانی این سخت‌گیری‌های دولت مرکزی هند شوند؟

چندی بعد از آن، حزب حاکم قانون شهروندی را تصویب کرد که به موجب آن مسلمانان مهاجر شهروند محسوب نمی‌شدند و مجبور به ترک هند بودند، البته باز این سیاست‌پیشگان با گفتن این که قانون مذکور در جهت مبارزه با مهاجرت غیر قانونی است ومنظور تنها مسلمانان نیستند‌، اقدام خود را توجیه می‌کردند تا این‌که مدتی بعد با انتشار خبری، دروغ بودن ادعاهای ایشان روشن‌تر از پیش شد. خبر این بود که نمایندگان پارلمان هند با ۱۲۵ رأی موافق در مقابل ۱۰۵ رأی مخالف، لایحه جنجالی اعطای شهروندی به مهاجران غیرمسلمان را که به صورت غیرقانونی از پاکستان، بنگلادش و افغانستان به هند آمده بودند به تصویب درآورد! قانونی که علی‌رغم مخالفت‌های داخلی و خارجی توسط حکمرانان همچنان پیگیری می‌شود. سازمان‌های حقوق بشری می‌گویند که قانونگذاران حامی حزب حاکم این قانون را تصویب کرده‌اند تا تبعید هزاران مسلمانی را که در ایالت شمال شرقی «آسام» زندگی می‌کنند‌، توجیه کنند. از سوی دیگر گروه‌های مدنی و مردم هند هم از این قوانین به خشم‌ آمده‌اند.

هندی‌ها به ویژه مسلمانان این کشور در برابر این قانون تبعیض‌آمیز ساکت ننشسته‌اند و آتش این اعتراضات همچنان شعله می‌کشد. این اعتراضات از ایالات «آسام» و «تریپورا» واقع در شمال شرقی شروع شد، اما به زودی شمال و دهلی پایتخت، در مرکز هند را دربر گرفت. همچنین مردم شهر «بنگالورو» در جنوب این کشور هم به اعتراضات پیوستند. خشونت هم در این اعتراضات زیاد بوده است. اتوبوس‌ها، حتی ایستگاه‌هایی تخریب و به آتش کشیده شدند. تعداد بسیاری از معترضین هم توسط نیروهای امنیتی هند دستگیر، زخمی و یا کشته‌ شده‌اند.

البته دولت هند هم بی‌توجه به این اعتراضات گسترده، نفت بر آتش خشم مردمش می‌ریزد و «مودی» ادعا می‌کند که قانون جدید شهروندی برای تعیین تکلیف پناهجویان غیرمسلمانی که از افغانستان، بنگلادش و پاکستان به هند رفته‌اند، «لازم» است. از آن سو نیز سران تشکل‌های معترض از جمله جنبش‌های دانشجویی، گروه‌های حامی حقوق بشر و جنبش‌های اسلامی اعلام کرده‌اند تا لغو قانون جنجالی شهروندی، به تظاهرات ادامه می‌دهند. این امر نشان می‌دهد، چشم‌انداز روشنی

پیش رو نیست.

با توجه به بافت چندمذهبی هند‌، سیاست‌هایی که این‌گونه مسلمانان را که بیش از 200 میلیون از جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند، نشانه می‌رود و تحریک می‌کند، نتیجه‌اش قربانی کردن امنیت پایدار است. وقتی این کشور در قانون‌هایش به طور رسمی بخشی از مردم را از حقوق شهروندی محروم و بخشی دیگر را بهره‌مند می‌کند‌، باید منتظر باشد که درختِ «تبعیض»ی که می‌کارد، میوه «خشونت» دهد.

هند همواره به مدارا با ادیان مختلف مشهور بوده و آن را افتخار خود خوانده است. اما حالا با برآمدنِ جانشینانِ «سوارکار»، اقلیت مسلمان (که البته همین اقلیت سومین کشور بزرگ مسلمان از نظر جمعیتی را تشکیل می‌دهد) تحت فشارها و تبعیض‌های مکرر قرار می‌گیرند و همین می‌تواند تمام میراث فرهنگی هند را به خطر بیندازد.