قدیریان، هنرمند نقاش:

تبدیل دفاع‌ مقدس به نوستالژی خطرناک است (اخبار ادبی و هنری)

یک هنرمند نقاش گفت: ما هنرمندان نتوانستیم به واقعیت‌ها و نورانیت دفاع مقدس ادای دین کنیم زیرا درک درستی از اتفاقات آن روزها نداریم و فضای حاکم بر آن دوران به‌قدری نورانی و لطیف بود که سخت است هنرمند بتواند آن را بازتاب بدهد.

کد خبر: ۲۴۲۱۴۲

تاریخ: ۰۲ خرداد ۱۴۰۱ - ۲۱:۰۲

به گزارش تسنیم، عبدالحمید قدیریان خالق نقاشی با موضوع خرمشهر این روزها با تولیدکنندگان و مجریان ویژه‌برنامه‌های سالروز آزادی خرمشهر همراه شده است تا جوانان امروز را بیش از پیش با رشادت رزمندگان کشورمان آشنا کند. او در آستانه برگزاری مراسم بزرگداشت چهلمین سالگرد فتح خرمشهر و رونمایی از اثرش در نمایشگاه شهر آسمانی در حوزه هنری گفت: من سعی کردم فضای الهی حاکم بر انقلاب، دفاع مقدس و آزاد‌سازی خرمشهر را در حد توان و بضاعت ‌اندکی که دارم در کارم به‌تصویر بکشم.
او ادامه داد: واقعیت امر این است که ما هنرمندان با استفاده از قالب‌های مختلف هنری به هیچ عنوان نتوانستیم به واقعیت‌ها و نورانیت دفاع مقدس ادای دین کنیم زیرا درک درستی از اتفاقات رخ‌داده در آن روزها نداریم و فضای حاکم بر آن دوران به‌قدری نورانی و لطیف بود که سخت است هنرمند بتواند آن را بازتاب بدهد. در اینجا باید بگویم کسانی که فضای حاکم بر دوران دفاع مقدس را درک کرده‌اند تا حدودی می‌توانند متوجه شوند که ما در نور زندگی کردیم و آثاری که در آن زمان خلق شدند چه بخواهیم و چه نخواهیم متأثر از نور بودند. تعدادی از هنرمندانی که در آن دوران و متأثر از آن نور خلق اثر کردند، بعدها مسیرشان اعوجاج پیدا کرد و با خروج از فضای مذکور و ورود به فضای دیگر رنگ فضای جدید را گرفتند.
قدیریان تأکید کرد: برخی هنرمندان ما درک کافی از معرفت نهفته در دوران دفاع مقدس و دلایل نورانیت فضای حاکم بر آن زمان ندارند. من جبهه را نماد مهدویت خداوند می‌دانم و معتقدم هنرمندان به‌دلیل فاصله معرفتی بهره چندانی از آن نبرده‌اند. هم‌اکنون دوران دفاع مقدس تبدیل به نوستالژی شده است و این امر خطرناک است چون ما را در گذشته نگه می‌دارد. ما مردمی هستیم که خداوند برای آینده و رفتن به‌سوی ظهور مقدر کرده است. هر چیز که ما را در حال و گذشته نگه دارد جفا به برنامه خدا به حساب می‌آید. مناسبت‌هایی چون مناسبت آزاد‌سازی خرمشهر باید به‌گونه‌ای برگزار شوند که ثمره‌شان رفتن به‌سوی ظهور و نه ذکر خاطرات و مرور گذشته باشد.
او گفت: هنرمند براساس چیزی که می‌بیند تولید اثر می‌کند و آنچه می‌بیند به جایگاه ایستادنش ارتباط دارد، این‌که ما در عالم دنیا بایستیم و از موضوعات آسمانی حرف بزنیم کمی تناقض دارد یعنی مسئله ما هنرمند نیست مسئله ما جای ایستادن اوست. از نظر من فضای هنری ما نیاز به فضای معرفتی دارند تا روحشان در آن فضا رشد کند و بتوانند مفاهیم را به‌خوبی درک کنند.