(خاطره‌ای به روایت شهید مطهری)

دوست دشمنان و دشمن دوستان

کد خبر: ۲۴۰۷۵۶

تاریخ: ۱۰ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۹:۳۷

مرد محترمى از طلبه‌‏هاى بسيار فاضل بود. مرد بسيار روشنفكر و متدينى است.
اول بارى كه اين آدم‌، كلاهى- غیر معمم - مى‏‌شود، وقتى كه وارد يكى از مجامع مى‏شود، تمام دوستان و رفقايش او را كه مى‌بينند شروع‏ مى‌كنند به حمله كردن و تحقير كردن.
آنچنان او را ناراحت و عصبانى مى‏‌كنند كه با اينكه طبعاً آدم حليمى است، برمى‏‌گردد يك حرف بسيار منطقى به آنها مى‏‌زند. مى‌گويد‌:
رفقا! من يك حرفى با شما دارم: شما دوست دشمنانتان هستيد و دشمن دوستانتان.
برايتان توضيح مى‌دهم:
من فردى هستم مثل شما؛ مثل شما فكر مى‌كنم، مثل شما به خدا و قرآن و پيغمبر و ائمّه معتقدم، مثل شما درس خوانده‌‏ام، مثل شما تربيت شده‌‏ام. من با شما در هزار چيز اشتراك دارم.
حداكثر به قول شما يك گناه مرتكب شده‏‌ام
- اگر اين گناه باشد- لباسم را عجالتاً تغيير داده‏‌ام، رفته‏‌ام دنبال كارى، كسبى، زندگى‌‏اى.
فرض مى‏‌كنيم اين گناه باشد. شما با من آنچنان رفتار مى‏‌كنيد كه مرا مجبور مى‌كنيد كه با شما قطع رابطه كنم.
و يك انسان هم كه بى‌ارتباط نمى‌‏تواند باشد، مجبورم بعد از اين با صنف مخالف و دشمن شما دوست باشم‌، چون شما داريد به زور مرا از خودتان طرد مى‌‏كنيد. پس به اين دليل، شما دشمن دوست خودتان هستيد كه من باشم. ولى شما دوست دشمنانتان هستيد.
بعد مثال مى‌زند، مى‏‌گويد: فلان شخص در همه عمرش هيچ وقت اساساً تظاهرى هم به اسلام نداشته است، علامتى از اسلام در او نبوده، به قرآن و اسلام اظهار اعتقاد نكرده است، معروف است به اينكه ظالم و ستمگر و فاسق و شراب‏خوار است. همين آدم كه شما از او انتظار نداريد، يك‏دفعه مى‌‏بينيد آمد به زيارت‏ حضرت رضا. همه‌تان مى‌گوييد معلوم مى‌شود آدم مسلمانى است.
اين دفعه وقتى او را مى‌بينيد، با او خوش‏ و بش
مى‌‏كنيد. يعنى از هزار خصلت او نهصد و نود و نه تاى
آن بر ضد شما و دين شماست. چون از او انتظار نداريد، همين‌قدر كه يك زيارت‏ حضرت رضا آمد مى‌گوييد نه، معلوم شد مسلمان
است.
اما در مورد آن كسى كه از هزار خصلت، نهصد و نود و نه خصلتش مسلمانى است، يك خصلتش به قول شما خلاف است، به خاطر اين خصلت مى‌گوييد اين ديگر مسلمان نيست و از حوزه اسلام خارج شد.
پس شما دوست دشمنانتان هستيد يعنى كمك به دشمنانتان مى‏ كنيد و دشمن دوستانتان هستيد يعنى در واقع دشمن خودتان هستيد.
* مجموعه آثار استاد شهيد مطهرى(حماسه حسنی 1و2)) ؛ ج‏17 ص252-253- با ویرایش جزئی