سلامت  و  فناوری

درمان تومور‌های سرطانی با امواج فراصوت

کد خبر: ۲۴۰۴۳۱

تاریخ: ۰۵ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۸:۵۷

دانشمندان با استفاده از امواج فراصوت موفق به ازبین‌بردن ۷۵ درصد

تومور‌های سرطانی در کبد موش‌ها شدند.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، محققان دانشگاه میشیگان با استفاده از یک روش جدید توانسته‌اند از طریق امواج فراصوت تومور‌های سرطانی را در بدن موش‌ها متلاشی کنند. از این موفقیت به‌عنوان دستاورد بزرگی در زمینه درمان بیماری سرطان کبد نام‌برده می‌شود.

پژوهشگران دانشگاه میشیگان آمریکا در مطالعه‌ای که در نتایج آن در مجله Cancers منتشر شده، نشان داده‌اند که این روش در آزمایش‌های اولیه توانسته تا ۷۵ درصد غدد سرطانی در کبد موش‌ها متلاشی کند. در نتیجه، سیستم ایمنی بدن وارد عمل شده و باقی‌مانده بافت‌های سرطانی را نابود کرده تا جلوی ظهور مجدد سرطان را بگیرد.

«ژن شو»، استاد مهندسی زیست‌پزشکی دانشگاه میشیگان می‌گوید: «حتی اگر تمام تومور را هدف قرار ندهیم، همچنان می‌توانیم غده را وادار به پس‌روی کنیم و ریسک متاستاز را پایین بیاوریم.» این روش درمانی «هیستوتریپسی» (Histrotripsy) نام‌گرفته و به شکل غیرتهاجمی امواج فراصوت را با دقت میلی‌متری هدایت می‌کند تا بافت هدف را از بین ببرد.

درمان سرطان کبد با امواج فراصوت روی انسان‌ها آزمایش می‌شود

این روش در حال حاضر در مرحله آزمایش انسانی برای درمان سرطان کبد در آمریکا و اروپا قرار دارد. این درمان از آن ‌جهت اهمیت دارد که در بسیاری از بیماران به‌خاطر اندازه، موقعیت یا شرایط تومور نمی‌توان از روش‌های مستقیم یا تهاجمی استفاده کرد. ولی این سازوکار می‌تواند فقط بخشی از بدنه تومور را تحت‌تأثیر قرار دهد و سایر بخش‌های آن را دست‌نخورده باقی بگذارد.

«تیاسوی ورلیکار»، دانشجوی دکترای مهندسی زیست‌پزشکی از دانشگاه میشیگان می‌گوید: «امیدواریم یافته‌های این تحقیق مشوق مطالعات پیش‌بالینی و بالینی بیشتر در استفاده از هیستوتریپسی و دستیابی به هدف نهایی استفاده از این روش برای مداوای بیماران مبتلا به سرطان کبد شود.» سرطان کبد یکی از ۱۰ عامل اصلی مرگ‌ومیر بر اثر سرطان در سراسر دنیاست. نرخ بقای مبتلایان این بیماری در آمریکا ۱۸ درصد برآورد شده است.

بااین‌حال، گروه محققان دانشگاه میشیگان با استفاده از امواج فراصوت روشی برای حفره‌سازی با صوت ایجاد کرده‌اند که برخلاف شیمی‌درمانی و پرتودرمانی عوارض جانبی جدی ندارد. حالا باید منتظر بمانیم تا ببینیم این روش در مراحل آزمایش انسانی به چه نتایجی دست پیدا خواهد کرد.