نگاهی به دیروزنامه‌های زنجیره‌ای

دولت مورد حمایت ما شرایط سخت مردم را درک نمی‌کرد

کد خبر: ۲۴۰۲۴۷

تاریخ: ۳۱ فروردين ۱۴۰۱ - ۲۱:۱۲

سرویس سیاسی ـ
روزنامه ابتکار در مطلبی نوشت: «نقدی که همواره به دولت قبل به خصوص در [دوره] دوم ریاست جمهوری وارد بود دور شدن دولت از گفتمان مردم عادی بود. اظهار نظرهایی که نشان از عدم درک شرایط سختِ مردم بود باعث می‌شد تا علاوه‌بر تحمل زخم سختی‌ها، نمک سخنان نا به جا را هم به جان بخرند. موضوعی که بارها در یادداشت‌های نگارنده به خصوص در دو سال آخر نسبت به آن هشدار داده شده بود. اما به نظر می‌رسد این فاصله گفتمانی همچنان در دولت جدید و البته سایر قوای همسو و یا شوراهای شهر نیز به قوت خود باقی مانده و چه بسا در مواردی بیشتر هم شده است.»
در ادامه این مطلب آمده است: «بی تردید مردم می‌دانند که وضعیت بد اقتصادی‌شان نه با دستور و فرمان حل خواهد شد و نه با ارائه آمار، بلکه رفتار اقتصادی مردم نیز نشان داده که متغیرهای اثرگذار در وضعیت اقتصادی را به خوبی می‌شناسند.»
ادعای فاصله گفتمانی در دوره کنونی با مردم در حالی است که مجموعه مدیریتی کشور ارتباطات گسترده‌ای با عموم مردم دارند و از نمای نزدیک با مشکلات مردم برخورد و چاره‌جویی می‌کنند. در این میان، سفرهای استانی دولت و نیز دیدارهای چهره به چهره مسئولان قوای دیگر با مردم سکه رایج است.
برکناری بانیان وضع موجود، توقعات در بدنه مدیریتی دولت را بالا می‌برد!
روزنامه اعتماد روز گذشته در گزارشی نوشت: «آن‌طور كه سخنگوي دولت در جلسه مطبوعاتي روز گذشته خود اعلام كرده، آن دسته از مديراني كه دولت ابراهيم رئيسي آنها را با عنوان بانيان وضع موجود مي‌شناسد، به زودي تعيين تكليف مي‌شوند.»
این روزنامه در ادامه مدعی شد: «يكي از آسيب‌هاي سر دادن چنين شعارهايي ايجاد توقعات بعضا غيرمنطقي در بدنه مديريتي همسو با دولت مستقر است. اين توقعات به صورت خودكار رقابت بر سر تصاحب پست‌هاي مديريتي را دامن مي‌زند و در جريان اين رقابت است كه تخصص‌گرايي و كارنامه و تجربه قابل قبول ناديده انگاشته شده و جاي خود را به انتصابات فاميلي و رانتي مي‌دهد.»
گفتنی است، مدعیان اصلاحات که اکثریت مطلق دولت روحانی را در اختیار داشتند و از طرفی کارنامه فضاحت‌بار در کاهش ارزش پول ملی، افزایش سرسام‌آور قیمت مسکن و اجاره‌بهای مسکن، افزایش افسارگسیخته قیمت خودرو، سکه، لوازم‌خانگی، اقلام خوراکی و... از خود بر جای گذاشتند، ظاهراً از مطالبه برکناری مدیران ناکارآمد منتسب به این طیف برآشفته می‌شوند.
درحالی‌که از رئیس‌دولت گرفته تا فعالان سیاسی و اقتصادی مطرح می‌کنند که نه با بانیان وضع موجود می‌توان از وضعیت موجود خارج شد نه می‌توان با مدیریت آنان انتظار اجرای صحیح دستورات درست دولت در مناطق مختلف کشور داشت. منطق متقن در مطالبه برکناری بانیان مشکلات امروز آن است که این افراد نمی‌توانند تغییردهنده وضعیتی که به وجود آوردند، باشند.
تورمی که ماحصل مدیریت اصلاح‌طلبان در 8 ساله گذشته است
روزنامه شرق در سرمقاله شماره دیروز خود نوشت: «قیمت کالاها و خدمات همچنان با سرعت بالا در حال افزایش‌ است. با این افزایش‌ها، قیمت‌ها در برابر درآمدها، به صورت غولی ترسناک درآمده‌اند.»
این متن در ادامه آورده: «احساس ترس و ناامنی و درماندگی، خصلت عمومی یافته و ناامیدی جای امید را گرفته است. به جز درصد معدودی از صاحبان سرمایه، امکان افزایش سایر درآمدها در حد میزان تورم بالا وجود ندارد. قدرت خریدِ نه‌تنها نیمی از جامعه، یعنی کارگران و خانواده‌های‌شان، بلکه گروه‌های اجتماعی مانند معلمان و‌پرستاران و کارمندان و استادان و... نیز کاهش پیدا کرده و اعتراضات فراگیر شده است. چرا تورم بالا، تبدیل به پدیده‌ای ساختارمند و مزمن شده است؟ چرا با وجود خوش‌بینی‌هایی که مدافعان دولت‌ها دارند، تورم قابل کنترل نیست؟»
سرمقاله مذکور افزوده: «پاسخ این پرسش‌ها را با توجه به مفاهیم سیستم و ارگانیسم بهتر می‌توان ارائه داد. این مفاهیم ناظر بر مناسبات اجزای هر پدیده‌ای با کلیت تشکیل‌دهنده آن اجزا هستند. کلیتی که در چارچوب غایات تعریف‌شده خود، عمل می‌کند و با هویت‌دادن به اجزای خود، آنها را در جهت نیل به غایات، با هم هماهنگ می‌کند. اجزا، استقلال عمل مطلق ندارند. عملکردشان تحت تأثیر عملکرد اجزای دیگر و کلیت سامان‌بخش خود است.»
در این باره لازم به ذکر است که یکی از راه‌های فرار طیف موسوم به اصلاح‌طلب این بوده که هرگاه با وعده و وعیدهای رنگارنگ و ویترینی رای آورده و به مناصب رسیده‌اند و در پایان آن کارنامه‌ای به غایت بد از خود به جا گذاشته‌اند، معمولا همه چیز را در نتیجه به وجود آمده دخیل می‌کنند جز مدیریت خودشان!
درباره تورم نیز همین موضوع صادق است. دولت مورد حمایت اصلاح‌طلبان در 8 سال گذشته با سوءمدیریت و عدم دقت در هزینه‌کردهای دولت و نیز تنظیم بسیار بد لایحه بودجه عملا موجب ناهمترازی بسیار زیاد میان درآمدها و مخارج دولت می‌شدند و در چنین شرایطی دولت وقت با چاپ اسکناس، در پی جبران این ناهمترازی برمی آمدند. اما این کار تاثیرات مخربی در سال‌های بعدی به جا خواهد گذاشت که به صورت تورم افسارگسیخته بروز و ظهور دارد.
در این سرمقاله پای سیستم و ارگانیسم و... وسط کشیده شده برای توجیه آن سوءمدیریت‌ها وگرنه در پاسخ می‌توان گفت در همین سیستم دولت سیزدهم روی کار آمده و در ماه‌های گذشته با دقت بر دخل و خرج دولت و جلوگیری از ریخت و پاش توانسته تاکنون بدون استقراض از بانک مرکزی (چاپ اسکناس) مخارج خود را تامین کند. همان‌طور که اثرات چاپ اسکناس در ماه‌ها و سال‌های متوالی بعد از آن بروز و ظهور می‌یابد، این مدیریت خوب بر دولت که در کابینه رئیسی در حال انجام است، نیز در ماه‌های بعد ان شاءالله به تدریج آثارش بیشتر آشکار می‌شود.