تجلی فطرت الهی در سختی‌ها و روحیه ناسپاسی در رفاه (در پرتو وحی)

کد خبر: ۲۴۰۱۵۱

تاریخ: ۳۰ فروردين ۱۴۰۱ - ۲۱:۵۸

«او خدایی است که (با آفریدن و در اختیار قرار دادن تمام امکانات سیر و سفر) شما را در صحرا و دریا سیر می‌دهد تا هنگامی که (برای مسافرت و گذشتن از دریا از وسیله نقلیه‌ای مانند کشتی استفاده می‌کنید و) در کشتی قرار می‌گیرید و بادهای موافق (مسیر حرکت شما، شروع به وزیدن می‌کند تا) سرنشینان کشتی را آرام آرام به سوی مقصد حرکت می‌دهند و همه (از اینکه به سلامت و بدون خطر و با آرامش خاطر حرکت می‌کنند) خوشحالند. در این هنگام طوفان شدیدی کشتی‌ها را دربر می‌گیرد. اما ناگهان امواج دریا از هر طرف به آنها هجوم می‌آورد، آنچنان که مرگ را با چشم خود می‌بینند (و یقین به مردن خود می‌کنند و دست از زندگی می‌شویند و درست در چنین موقعی به یاد خدا می‌افتند و) او را از روی اخلاص می‌خوانند
(و نقش بت‌هایی را که در خیر و شر، دخیل می‌دانستند به کلی فراموش می‌کنند و دست به دعا برمی‌دارند و می‌گویند: خداوندا! اگر ما را از این مهلکه رهایی بخشی سپاسگزار تو خواهیم بود (نه ستم می‌کنیم و نه به غیر تو روی می‌آوریم) اما هنگامی که خدا آنها را رهایی می‌بخشد و به ساحل نجات می‌رسند
(برخلاف عهدی که برای ترک ظلم و ستم و اطاعت اوامر خدا بسته بودند) شروع به ظلم و ستم در روی زمین می‌کنند.»
یونس- 22 و 23