دل مصر و یمن خون شد

کد خبر: ۲۳۸۷۰۰

تاریخ: ۲۵ اسفند ۱۴۰۰ - ۲۰:۵۲

سرم را می‌زنم از بی‌کسی گاهی به درگاهی

نه با خود زاد راهی بردم از دنیا، نه همراهی

اگر زاد رهی دارم همین‌ اندوه و فریاد است

«نه بر مژگان من اشکی نه بر لبهای من آهی»

غروبی را تداعی می‌کنم با شوق دیدارش

تماشا می‌کنم عطر تنش را هر سحرگاهی

دلم یک بار بویش را زیارت کرد... این یعنی

نمی‌خواهد گدایی را براند از درش شاهی

نمی‌خواهم که برگردد ورق، ابلیس برگردد

دعای دست می‌گویی، چرا چیزی نمی‌خواهی؟

از این سرگشتگی سمت تو پارو می‌زنم مولا!

از این گم‌بودگی سوی تو پیدا می‌کنم راهی

به طبع طوطیان هند عادت کرده‌ام‌، هندو

همه شب رام رامی گفت و من الله اللهی

هلال نیمه شعبان رسید و داغ دل نو شد

دعای آل یاسین خوانده‌ام با شعر کوتاهی

اگر عصری‌ست یا صبحی تو آن عصری تو آن صبحی

اگر مهری‌ست یا ماهی تو آن مهری تو آن ماهی

دل مصر و یمن خون شد ز مکر نابرادرها

یقین دارم که تو آن یوسف افتاده در چاهی

علیرضا قزوه