یک شهید، یک خاطره

حرفِ مردم

کد خبر: ۲۳۸۴۳۰

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۴۰۰ - ۲۰:۱۲

مریم عرفانیان

همراه چند نفر از خانم‌های همسایه‌، کنار در حياط مشغول صحبت بوديم. پسرم تا سر کوچه آمد؛ ولی همین ‌که چشمش به ما افتاد، راهش را کج کرد و از در جنوبی به خانه رفت. از کارش متعجب شدم!
وقتي‌ به خانه رفتم، با دلخوری پرسیدم: «چرا پیش ما نیومدی و احوال‌پرسی نکردی؟ چرا مستقيم از در حياط وارد نشدي؟»
آرام جواب داد: «نمی‌خواستم از اون در بيام؛ چون مجبور می‌شدم دوستای شما رو ببينم.»
گفتم: «چرا مادر؟! مگه چی می‌شد؟ فکر نمی‌کنی با این کار مردم بگن پسر خانوم صالحی از آدم به دوره؟» صدای حسین در گوشم پیچید: «حرفِ مردم مهم نیست مادر جان. شايد زن‌های همسایه راضي نباشن حين صحبت، بين خودشون من رو ببينن. يا ممکنه حجابشون رعايت نباشه، شرمنده بشن و من هم مرتکب گناه.»
هیچ فکر نمی‌کردم پسرم آنقدر بزرگ ‌شده باشد که به چنین مسائلی اهمیت بدهد!
خاطره‌ای از شهید غلامحسین صالحی
راوی: مادر شهید