انتقاد سایت the conversation از تصمیم فیفا

مگر قرار نبود ورزش سیاسی نباشد؟

کد خبر: ۲۳۷۸۵۳

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۴۰۰ - ۲۰:۴۸

محرومیت گسترده ورزش روسیه با شعارهای سال‌های اخیر در نهادهای ورزشی که ورزش از سیاست جداست تضاد جدی ایجاد کرده است.

اقدامات نهادهای بین‌المللی ورزش در قبال ورزش روسیه به حدی سیاسی بوده که حتی صدای برخی رسانه‌های انگلیسی زبان را هم درآورده تا جایی که سایت انگلیسی زبان the conversation تصمیم فیفا برای تعلیق تیم ملی فوتبال روسیه از مسابقات بین‌المللی می‌تواند منجر به حذف تیم ملی این کشور از جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ شود اقدامی کم سابقه است و این سؤال را در ذهن ایجاد می‌کند که مگر قرار نبود ورزش از دنیای سیاست جدا باشد؟

این سایت در ادامه گزارش خود آورده است: «هیچ تحریم ورزشی علیه حکومت نظامی آرژانتین اعمال نشد که مردم خود را بازداشت و در استادیوم‌های فوتبال- که میزبان جام جهانی ۱۹۷۸ بودند- اعدام می‌کرد. نیجریه با وجود جنگ خونین و ویرانگر که منجر به مرگ ۲ میلیون نفر بر اثر گرسنگی شد اجازه داشت در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۷۰ شرکت کند. در این زمینه مثال زیاد است اما نکته اینجاست که فیفا معمولا تیم‌های ملی را به خاطر اقدامات دولتشان مجازات نمی‌کند.

منطق فیفا از این تمایل ناشی می‌شود که ورزش نباید سیاسی باشد. این چیزی بوده است که چندین نسل از مدیران فیفا پشت آن پنهان شده‌اند. با این حال به نظر می‌رسد که این ادعا پوچ است. ورزش بین‌المللی حول مفهوم دولت‌های ملی سازماندهی شده است. دولت‌ها به سرعت هر پیروزی تیم‌های ورزشی کشورشان را به عنوان مدرکی برای عظمت خود جشن می‌گیرند یا حتی یک تیم را به خاطر عملکرد ضعیف مجازات می‌کنند.

دلایل متعددی وجود دارد که چرا حمله به اوکراین باعث شکستن سیاست فیفا در نگاه غیرسیاسی به تیم‌های ملی شده است. حمله روسیه یکی است و بی‌گناهی اوکراین دلیل دیگری است. این امر منجر به موجی از همدردی مشترک بین هواداران و بازیکنان در سراسر اروپا شده است. همچنین باید اذعان داشت که به نظر می‌رسد این همدردی در اروپا به خاطر نزدیکی فرهنگی باشد. فلسطینی‌ها، یمنی‌ها، افغان‌ها، عراقی‌ها و سوری‌ها باید از خود بپرسند که چه باید بکنند تا رنج‌هایشان به‌اندازه دردهای اوکراینی‌ها دیده شود؟»

سایت انگلیسی زبان the conversation در ادامه یادآور شده که اگر قرار است که ورزش حول اصول اخلاقی سازماندهی شوند تا واکنش‌های تند به رویدادهای جاری را محکوم کنند، نوعی توافق جمعی برای این کار لازم است. این می‌تواند شامل ممنوعیت کشورهایی باشد که به کشورهای مستقل حمله می‌کنند، مرتکب نقض حقوق بشر در داخل کشور می‌شوند یا در تضمین مساوات برابر قانون شکست می‌خورند؛ مانند ممنوعیت تیم‌های آفریقای جنوبی در زمان آپارتاید.

تحریم ایالات متحده و بریتانیا به خاطر اقداماتشان در عراق، عربستان سعودی به دلیل مداخله در یمن، ترکیه به دلیل رفتارش با کردها و برزیل به دلیل رفتارش با جمعیت‌های بومی مثال‌هایی بودند که چشم پوشی شد و می‌تواند با تصمیم واحدی به مقابله با آنها پرداخت. با تحریم روسیه، سازمان‌های ورزشی اکنون ممکن است چشم پوشی از این مسائل را دشوارتر ببینند.