کارکرد رفتارهای قاطع در ورزش حرفه‌ای (نکته ورزشی)

کد خبر: ۲۳۶۱۵۱

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۴۰۰ - ۲۱:۳۶

سرویس ورزشی-
متاسفانه در روزگاری که بزرگترها‌، بزرگی نمی‌کنند و بزرگترهای ورزش یا کناری خزیده و گوشه انزوا گزیده و با افسوس و تاسف به جولان کسانی که هیچ سابقه قابل ملاحظه‌ای در ورزش و هیچ جایگاهی در نزد اهالی ورزش ندارند نگاه می‌کنند‌، در زمانه‌ای که پست‌ها و منصب‌ها و مقام‌ها و عنوان‌ها‌یی که روزگاری برای رسیدن به آنها باید ملاک و معیارهای نانوشته اما تثبیت شده برقلب و مغز اهالی ورزش‌، رعایت می‌شد و خلاصه هرکسی سر جای خودش می‌نشست،به دست هر از گرد راه رسیده‌ای داده می‌شود، شاهد خیلی اتفاقات عجیب و مسائل آزاردهنده در ورزش و رشته‌هایی مثل فوتبال هستیم که اگر در هر جای دنیا با هرفرهنگ و مرامی رخ دهد بدون تردید با واکنش قاطع و برخورد جدی مدیران و بزرگترهای ورزش آن سامان مواجه می‌شود، اما اینجا چون آدم‌های کوچکی، نقش بزرگترها را بازی می‌کنند و با لابی و باندبازی و...به مناصب مهم وجایگاه‌های حساس تکیه زده‌اند و حتی تا روی نیمکت تیم ملی هم پیشروی کرده‌اند واقعا « بزرگ» نیستند وجز هیکل و شناسنامه چیزی از بزرگی و بزرگواری ندارند، هر اتفاقی هم که بیفتد، آن واکنش بایسته و آن برخورد لازم که ضامن سلامت ورزش و ورزشکار ومدافع حیثیت و هویت ورزش یک کشور است‌،رخ نمی‌دهد.
اهالی قدیمی‌تر فوتبال به یاد دارند که در گذشته‌های نه چندان دور اگر بازیکنی در اردو یا تمرینات و مسابقات مرتکب اشتباه یا بد اخلاقی می‌شد در آن تیم اغلب‌، یک بزرگتر که از لحاظ کسوت وسابقه‌، نزد بازیکنان و طرفداران از اعتبار کافی و اقتدارلازم برخوردار بود(مثل دهداری، مهاجرانی، رنجبر، حبیبی، صالح نیا و...)‌، وجود داشت که با بازیکن خاطی به سرعت و درجا برخورد قاطع و تنبیهی را داشته باشد به طوری که رسانه‌ها به جای پرداختن به بداخلاقی آن بازیکن‌، رفتار آن مدیر یا مربی را تحسین و تشویق می‌کردند.امروز در ورزش ما خاصه فوتبال ما جای چنین برخوردهای تنبهی ورفتارهای تربیتی که انجام و اعمالش به نفع همه، از همان فرد خاطی گرفته تا سلامت کلیت ورزش و فوتبال و...است در ورزش ما خیلی خالی است.
این در حالی است که همان‌طور که بارها نوشته ایم این رفتارهای تربیتی و برخوردهای تنبیهی در حرفه ای‌ترین سطح ورزش دنیا و نزد معروفترین چهره‌های ورزشی و بزرگترین تیم‌ها و باشگاه‌های جهان‌، به اسم اینکه «دنیا تغییر کرده» و «روزگار عوض شده» و«در فوتبال حرفه‌ای اخلاق و انسانیت مرده و نتیجه و قهرمانی آن هم با هر حربه وبه هر وسیله مهم است» و اراجیف و حرف‌های پوچ وفریبکارانه‌ای که متاسفانه چند سالی است در ورزش ما بر زبان و قلم بعضی افراد مغرض یا از مرحله پرت جاری است، هنوز کارکرد و اهمیت خود را از دست نداده و هر از گاهی خبری در این باره به گوش می‌رسد.
همین هفته پیش ماجرای«میسون‌گرینوود» بازیکن خطاکار منچستر یونایتد را شنیدیم و دیدیم چگونه بازیکنان نامدار و سوپر حرفه‌ای چون رونالدو و باشگاه بزرگی مثل یونایتد وحتی کمپانی اسپانسر این تیم(نایکی )
در برابر این خطا و رفتار غیر اخلاقی این باشگاه در حالی‌که هنوز اتهام او ثابت نشده سکوت توام با رضایت! نکردند و به بهانه اینکه فعلا شرایط حساس است و وضع تیم در جدول خوب نیست و بازی‌های مهمی در پیش داریم و می‌خواهیم برویم جام جهانی! و... ماجرا را زیرسبیلی رد نکردند و هرکدام چه بازیکنان و چه باشگاه در دفاع از حیثیت حرفه‌ای و پرستیژ ورزش خودشان هم که شده، محکم و باصدای بلند، آنچنانکه به گوش دنیا برسد، از رفتار این بازیکن ناجوانمرد و خطاکار تبری جسته و آن را محکوم کردند. و بار دیگر ثابت شد این اصل که اینجا لقلقه زبان خیلی‌ها هست اما مثل خیلی دیگر از اصول به وقتش « عمل» نمی‌شود، اصلی قابل اجراست و بزرگترین باشگاه‌های حرفه‌ای به آن سخت باور دارند، اصلی که می‌گوید بازیکن هر چقدر اسمی وبزرگ و موثر اما بزرگتر از «تیم» نیست و نباید پا را از گلیم خود درازتر کند.