روایت‌هایی از متن و فرامتن فتنه هشتاد و هشت- ۱۰۹

ضربه سنگین فتنه گران به پیشرفت کشور

کد خبر: ۲۳۶۰۵۸

تاریخ: ۱۷ بهمن ۱۴۰۰ - ۲۰:۳۰

گزیده سخنان کلیدی رهبر انقلاب درباره فتنه 88
ادامه فصل پنجم: از 22 بهمن 1388 تا امروز
خرابکاری داخلی و حمایت دشمن، مخصوص امروز نیست | خرابکاری‌های داخلی مخصوص امروز نیست. در سال 82 بعد از قضایای عراق _ حمله‌ اشغالگران به عراق _ اینجا در تهران چند روزی اغتشاش شد. آن زن سیاهپوستِ مشاور رئیس‌جمهور آمریکا که بعد شد وزیر خارجه‌ او، صریحاً این‌جور گفت: ما از هر اغتشاشی و شورشی در تهران حمایت می‌کنیم؛ این را صریح اعلان کرد. امیدوار شده بودند، خیال کردند که حالا حادثه‌ای در تهران دارد اتّفاق می‌افتد؛ این مال سال 82 است. آن روز بود، قبل از آن روز هم کم ‌و بیش شبیه آن بود، بعد از آن‌هم بود؛ سال 88 هم نظائرش را، شبیه‌اش را، دیگر همه یادشان است، ملاحظه کردید، دیدید. (27 مرداد 1389)
دشمنان را امیدوار کردند | کسانی که فتنه‌ سال 88 را شروع کردند _ حالا یا خودشان طرّاحی کرده بودند، یا دیگران طرّاحی کرده بودند؛ نمی‌خواهیم نسبتی بدهیم، ولی به‌هرحال این فتنه طرّاحی شده بود _ به کار کشور ضربه‌ سختی زدند. اگر این فتنه نبود، بلاشک کارهای گوناگون کشور بهتر پیش می‌رفت. اینها دشمنان را امیدوار کردند و روحیّه دادند به کسانی که علیه نظام اسلامی جبهه‌بندی کرده‌اند و یک جبهه‌ای تشکیل داده‌اند. (8 شهریور 1389)
دشمن برای فتنه برنامه‌ بلندمدّت داشت و باز هم دارد | همین حوادثی هم که گاهی می‌بینید در کشور اتّفاق می‌افتد که دست بیگانه در آن نمایان است، چیزهای دفعتاً به‌وجودآمده نیست، خلق‌السّاعه نیست؛ اینها هم برنامه‌های میان‌مدّت و بلندمدّت بوده است؛ برنامه‌ریزی کردند، نتیجه‌ این برنامه‌ریزی شده این؛ نه اینکه همان شب تصمیم گرفتند این کار را بکنند و فردا اقدام کردند؛ نه. من در همین فتنه‌ 88 به بعضی دوستان قرائن و شواهد را نشان دادم؛ حدّاقل از 10 سال، 15 سال قبل از آن، برنامه‌ریزی وجود داشت... قضایایی که سال گذشته پیش آمد، یک تجدید حیاتی بود برای آن برنامه‌ریزی‌ها؛ البتّه سعی کردند با ملاحظه‌ وقت و جوانب گوناگون، این کار را انجام دهند؛ که خب، بحمدالله شکست خوردند، باید هم شکست می‌خوردند. پس جبهه‌ دشمن برنامه‌ بلندمدّت دارد. آنها مأیوس نمی‌شوند که ببینند حالا امروز شکست خوردند، دست بردارند؛ نه، طرّاحی می‌کنند برای 10 سال دیگر، 20 سال دیگر، 40 سال دیگر. باید آماده ‌باشید. (4 آبان 1389)
یأس‌آفرینی و اختلاف‌پراکنی، ابزار فتنه‌گری | همه باید مراقب ایجاد شکاف، ایجاد فتنه، ایجاد بدبینی نسبت به دستگاه باشند. اینهایی که می‌بینید گوشه‌ و کنار، بدون هیچ قید و بندی، بدون هیچ ملاحظه‌ای، نظام اسلامی را، دستگاه جمهوری اسلامی را متّهم می‌کنند، هرچه از دهنشان درمی‌آید، به نیابت از دشمن می‌گویند، برای اینکه اگر صدای دستگاه‌های تبلیغاتی جبهه‌ ضدّ اسلام و صهیونیست‌ها و آمریکایی‌ها به گوش کسی نرسید، اینها جبران کنند و همان حرف‌های آنها را به گوش مردم برسانند، اینها به ملّت خیانت می‌کنند؛ این در حقیقت یک خیانت واضح است. مردم را نسبت به یکدیگر، نسبت به مسئولین، نسبت به خدمتگزاران بدبین کردن، فضای یأس‌آلود به‌وجود آوردن، یکی از این راه‌ها است. (26 آبان 1389)
طرّاحان و سران فتنه که بودند؟ | در همین فتنه‌ سال 88 دست قدرت الهی بود؛ مردم بیدار شدند، مردم وارد صحنه شدند و یک حرکت عظیم را خنثی کردند. هنوز خیلی جا وجود دارد برای تحلیل و تبیین و روشن کردن زوایا و ابعاد این فتنه‌ای که دشمن طرّاحی کرده بود. دشمن محاسبات خیلی دقیقی کرده بود؛ منتها خب، محاسباتش غلط از آب درآمد؛ ملّت ایران را نشناخته بود. دشمن در پشت‌صحنه، همه‌ چیزها را مشاهده کرده بود. این کسانی که شما بهشان می‌گویید سران فتنه، کسانی بودند که دشمن اینها را هل داد وسط صحنه؛ البتّه گناه کردند؛ نبایستی انسان بازیچه‌ دشمن شود؛ باید فوراً قضیّه را بفهمد؛ اگر اوّل غفلتی کرده است، وسط کار وقتی فهمید، بلافاصله بایستی راه را عوض کند؛ خب نکردند. عامل اصلی دیگرانی بودند که طرّاحی کرده بودند، به خیال خودشان محاسبه کرده بودند؛ به گمان آنها بساط جمهوری اسلامی بنا بود جمع شود؛ نه فقط حقیقت دین، حتّی شعارهای دینی هم باقی نمانَد؛ برنامه این بود. طرّاحی این بود که اگر توانستند قاعده‌ دولت را به شکل مطلوبِ خودشان بچینند، که بعد از آن، راه حرکت‌شان روشن بود که چه‌کار می‌کردند؛ اگر هم قاعده‌ حکومت و دولت طبق میل آنها چیده نشد و برایشان ممکن نشد، کشور را به آشوب بکشانند؛ با خیال خودشان کاریکاتور انقلاب اسلامی را درست کنند؛ مثل سایه‌هایی که حرکت یک قهرمان را تقلید می‌کنند، ادای قهرمان‌ها را، ادای انقلاب را دربیاورند؛ برنامه‌شان این بود. ملّت ایران توی دهن اینها زد و بساط اینها را جمع کرد.(19 دی 1389)
نقشه‌کشان و مدیران صحنه‌ فتنه بیرون از مرزها بودند | علیه ملّت ایران و علیه انقلاب و علیه امام جنگ روانی وجود دارد: دروغ گفتند، تهمت زدند، شایعه پخش کردند، سعی کردند ایجاد اختلاف کنند، سعی کردند راه‌ها را در داخل منحرف کنند. هدف‌هایی که آنها دنبال می‌کردند، در درجه‌ اوّل، سقوط انقلاب و سقوط نظام جمهوری اسلامی بود؛ هدف اوّل، براندازی بود. هدف بعدی این بود که اگر براندازی نظام جمهوری اسلامی تحقّق پیدا نکند، انقلاب را استحاله کنند؛ یعنی صورت انقلاب باقی بماند، امّا باطن انقلاب، سیرت انقلاب، روح انقلاب از بین برود. در این زمینه خیلی تلاش کردند؛ که آخرین نمایشنامه‌ آنها که روی صحنه آمد، همین فتنه‌ 88 بود؛ در حقیقت یک تلاشی بود. یک عدّه‌ای در داخل، به‌خاطر حبّ به نفس، حبّ به مقام _ از ‌این ‌قبیل امراض خطرناک نفسانی _ اسیر این توطئه شدند. من بارها گفته‌ام؛ طرّاح و نقشه‌کش و مدیر صحنه، در بیرون از این مرزها بود و هست؛ در داخل با آنها همکاری کردند؛ بعضی دانسته، بعضی ندانسته. (15 بهمن 1389)
بازگشت مکر دشمنان به خودشان | اوضاع منطقه درست عکس سیاست‌های قدرت‌های غربی و آمریکا و صهیونیسم بین‌الملل دارد پیش می‌رود. آنها راجع به ایران برنامه‌هایی داشتند؛ درست عکس آنچه که آنها می‌خواستند، خدای متعال مقدّر کرد و پیش آمد... آنها فتنه‌ 88 را برای زمین زدن جمهوری اسلامی تقویت کردند _ یا تدارک کردند، یا لااقل پشتیبانی و تقویت کردند _ امّا نظام‌ها و رژیم‌های وابسته به خودشان یکی پس از دیگری زمین خورده یا متزلزل شده. (16 مرداد 1390)
فتنه نشانه‌ عدم حُسن نیّت آمریکایی‌ها برای مذاکره | [آمریکایی‌ها] می‌خواهند به دنیا اعلام کنند که ما حُسن نیّت داریم؛ نه، ما حُسن نیّتی
مشاهده نمی‌کنیم. من 4 سال قبل _ در اوّل این دولت کنونی آمریکا (به ریاست باراک اوباما) _ که باز همین حرف‌ها را می‌زدند، اعلام کردم، گفتم که ما پیش‌داوری نمی‌کنیم، قضاوت زودهنگام نمی‌کنیم؛ ما نگاه می‌کنیم ببینیم عمل اینها چگونه است، آن‌وقت قضاوت خواهیم کرد. حالا بعد از 4 سال، قضاوت ملّت ایران چه باشد؟ از فتنه‌ داخلی حمایت کردند، به فتنه‌گران کمک کردند... شما حُسن نیّت دارید؟ مذاکره از روی حُسن نیّت، با شرایط برابر، میان دو طرفی که نمی‌خواهند به یکدیگر کلک بزنند، معنا پیدا می‌کند. مذاکره به‌صورت یک تاکتیک، مذاکره برای مذاکره، مذاکره برای فروختن ژست ابرقدرتی بیشتر به دنیا، این مذاکره یک حرکت حیله‌گرانه است؛ این حرکت واقعی نیست.
(19 بهمن 1391)