روایت‌هایی از متن و فرامتن فتنه هشتاد و هشت- ۱۰۲

جرزنی نادان‌ها و هزینه‌‌سازی برای مردم

گزیده سخنان کلیدی رهبر انقلاب درباره فتنه 88

کد خبر: ۲۳۴۹۱۲

تاریخ: ۰۱ بهمن ۱۴۰۰ - ۲۱:۳۶

ادامه فصل پنجم: از 22 بهمن 1388 تا امروز
بهترین و بدترین خاطره‌ها از انتخابات 88 | مردم ما و کشور ما از انتخابات سال 88 بهترین خاطره‌ها و بدترین خاطره‌ها را دارند. بهترین خاطره‌ها حاصل حضور عظیم 40 میلیونی مردم پای صندوق‌های رأی بود که دنیا را خیره کرد؛ بدترین خاطره‌ها مربوط به جرزنی‌های سیاسی یک عدّه آدم نادان، ناباب و بعضاً معاند در قضیّه‌ انتخابات بود. خب، در هر قضیّه‌ای، در هر حادثه‌ای ممکن است یک عدّه‌ای قبول نداشته باشند، معترض باشند. چگونه باید اعتراض را نشان داد؟ قانون راه معیّن کرده است. چرا قانون‌شکنی کنند؟ چرا برای مردم هزینه درست کنند؟ چرا کشور را دشمن‌شاد کنند؟ چرا برنامه‌هایی را که عفونت تصمیم‌گیری‌ها و ترفندهای دشمن از آن بلند و آشکار است، اجرا کنند؟ قانون راه معیّن کرده است. آنجا ما گفتیم، به همه هم گفتیم، همه‌ اطراف قضیّه هم ملزم بودند که برطبق آنچه که گفته شده است _ که مرّ قانون است _ عمل کنند؛ چرا نکردند؟!... کاری از پیش نبردند و نمی‌برند، امّا برای کشور هزینه درست کردند، برای ملّت هزینه درست کردند؛ چرا؟ با آن انتخابات باشکوه و پرعظمت، می‌شد کشور این هزینه را تحمّل نکند.
(19 دی 1390)
اگر این کار را می‌کردند... | در فتنه‌ 88 چند روز بعد از انتخابات به آن عظمت، یک عدّه‌ای آمدند اظهار مخالفت کردند؛ یک عدّه هم از این فرصت استفاده کردند، سلاح گرفتند، کار را به آشوب و تشنّج کشاندند، پایگاه بسیج را گلوله‌باران کردند. حرف ما این بود: آن کسانی که به نام آنها این کارها انجام می‌گرفت، باید همان وقت اعلامیّه می‌دادند، اعلام بیزاری می‌کردند، می‌گفتند اینها از ما نیستند؛ امّا نکردند. اگر این کار را می‌کردند، فتنه زودتر ریشه‌کن می‌شد؛ مسائل بعدی هم پیش نمی‌آمد. این هوشیاری، موقع‌سنجی، لحظه را به‌حساب آوردن، خصوصیّت برجسته و مهمّی است که باید ملّت ما در همه‌ موارد متوجّه باشند؛ آنجایی که دشمنی و توطئه‌ دشمن حس می‌شود، به‌صورت لحظه‌ای باید همه حسّاسیّت نشان بدهند.
(19 مهر 1391)
جنجال سیاسی طبیعی انتخابات را تبدیل به فتنه کردند | انتخابات برای کشور مایه‌ آبرو است، مایه‌ افتخار است. همه مراقب باشند که انتخابات مایه‌ بی‌آبرویی برای کشور نشود؛ آن‌طوری که در سال 88 یک عدّه‌ای سعی کردند انتخابات را مظهر اختلافات وانمود کنند، جنجال سیاسیِ طبیعیِ انتخابات را تبدیل کنند به یک فتنه؛ که البتّه ملّت ایران در مقابلش ایستاد و هروقت هم شبیه آن اتّفاق بیفتد، ملّت در مقابل آن خواهد ایستاد. (24 مهر 1391)
فتنه اسباب سرشکستگی برخی در دنیا و آخرت | در جمهوری اسلامی، در قوانین ما، راه‌های قانونیِ بسیار خوبی برای حفظ سلامت انتخابات پیش‌بینی شده است. البتّه کسانی بخواهند از طرق غیر قانونی عمل کنند، خب به ضرر کشور عمل می‌کنند؛ کمااینکه در سال 88 از راه‌های غیر قانونی وارد شدند، کشور را دچار هزینه کردند، برای مردم اسباب زحمت درست کردند، برای خودشان هم اسباب بدبختی و سرشکستگی در زمین و در ملأ اعلی شدند. راه‌های قانونیِ خوبی وجود دارد. بله، بنده هم اصرار دارم که انتخابات باید با سلامت کامل، با رعایت امانتِ کامل انجام بگیرد. مسئولین دولتی و مسئولین غیر‌دولتی که در کار انتخابات دست‌اندر کارند و مسئول هستند، همه باید طبق قانون، با دقّت کامل، با رعایت کمال تقوا و پاکدستی عمل کنند تا انتخابات سالمی پیش بیاید. (19 دی 1391)
التزام به قانون، راه پیشگیری از هزینه‌‌سازی‌ها
دشمن تلاش می‌کند زحمت مردم را باطل کند _ همچنانکه در سال 88 کردند _ این هم یکی از کارهای دشمنان بود؛ کسانی را وادار کردند که برخلاف قانون، توقّعاتی بکنند و بر اساس آن توقّعات، سعی کنند مردم را در مقابل نظام قرار دهند؛ که البتّه به توفیق الهی موفّق نشدند... آنهایی که آن سال آن خسارت را به کشور و به ملّت وارد کردند و برای کشور هزینه درست کردند، اگر تسلیم قانون بودند، این‌جوری نمی‌شد. قانون معیّن کرده است که اگر کسی اعتراضی دارد، بیاید. آن سال گفته شد؛ حتّی ما از شورای محترم نگهبان خواهش کردیم، آن زمان را تمدید هم کردند که آراء بازشماری شود؛ گفتیم هر تعداد معقولی و هر صندوقی که بخواهند بازشماری شود، بازشماری شود؛ خب، زیر بار نرفتند! کارشان منطقی نبود، معقول نبود؛ برای کشور هزینه درست کردند. خب، کشور بر این مسائل فائق می‌آید. نظام جمهوری اسلامی قوی است.
این خرابکاری‌ها و انگشت توی چشم کردن‌ها و این مزاحمت‌ها و آزارها، جمهوری اسلامی را که از پا نمی‌اندازد. جمهوری اسلامی در طول این سال‌ها با انواع سیاست‌ها و سیاستمدارانِ مختلف رو‌به‌رو بوده است؛ امّا با وجود همه‌ معارضه‌ها، همه‌ زاویه‌ها _ که احیاناً وجود داشته است _ جمهوری اسلامی پیش رفته؛ بعد از این هم همین‌جور خواهد بود. جمهوری اسلامی که با این حرف‌ها از پا درنمی‌آید، منتها برای کشور هزینه درست می‌شود. راه هزینه درست نشدن، التزام به قانون است.
(16 اردیبهشت 1392)
تحمّل خطای قانونی از بی‌قانونی بهتر است| همه هم باید تابع قانون باشند.
آنجایی اشکال پیش می‌آید که تخلّف از قانون انجام می‌گیرد. سال 88 اشکالاتی که وارد شد، خسارتی که به کشور وارد کردند و نگذاشتند کشور و ملّت طعم آراء 40 میلیونی را درست بچشد، به‌خاطر تخلّف از قانون بود. یک عدّه‌ای یا برای خاطر اغراض نفسانی، یا هدف‌های خلاف سیاسی، یا هرچه _ حالا در آن زمینه نمی‌خواهیم قضاوتی بکنیم _ از قانون تخلّف کردند، خطا کردند، از راه غیر قانونی وارد شدند؛ هم به خودشان صدمه زدند، هم به ملّت صدمه زدند، هم به کشور صدمه زدند.
راه درست، راه قانون است؛ همه تابع قانون باشند، همه تسلیم قانون باشند. گاهی ممکن است یک قانون، صددرصد درست هم نباشد، امّا از بی‌قانونی بهتر است. گاهی ممکن است در یک بخشی، یک خطایی هم از مجری قانون سر بزند که من و شما بفهمیم او در اجرای قانون این خطا را کرده است؛ امّا اگر نتوانیم آن را از طریق قانونی اصلاح کنیم، تحمّل آن بهتر است از اینکه باز بی‌قانونی کنیم؛ از راه بی‌قانونی بخواهیم آنچه را که به نظر ما خطا است، درست کنیم. قانون، معیار بسیار خوبی است؛ وسیله‌ای است برای آسایش کشور، آرامش کشور، حفظ وحدت ملّی، ادامه‌ راه عمومی.
(25 اردیبهشت 1392)
جابه‌جایی قدرت باید با خوشی و شادکامی باشد | مقاطع تحویل مسئولیّت دولت‌ها، جزو مقاطع خوب کشور و تاریخ سیاسی ما است.
این جابه‌جایی دولت‌ها یکی از منّت‌های بزرگ الهی است بر ما؛ یکی از فرصت‌های بزرگی است که در اختیار ما است. نَفَس جدیدی، ابتکارات جدیدی، کارهای جدیدی، سلایق و اذواق جدیدی می‌آید میدان _ قانون اساسی این را مشخّص کرده _ این یکی از فرصت‌ها است.
البتّه این فرصت تبدیل می‌شود به تهدید، اگر چنانچه جور دیگری عمل شود؛ مانند آنچه که در برخی از کشورها انسان مشاهده می‌کند، که جابه‌جایی قدرت‌ها با زورآزمایی، با خون‌ریزی، با خشونت همراه است؛ که خوشبختانه در کشور ما این‌جور نیست.
البتّه در سال ۸۸ بعضی خطای بزرگی را مرتکب شدند، کشور را در لبه‌ یک چنین پرتگاهی قرار‌دادند، یک مشکل این‌چنینی را برای کشور تدارک دیدند؛ امّا بحمدالله خدای متعال کمک کرد، ملّت توانست از این مشکل عبور کند.
در این سال‌های متوالی از اوّل انقلاب _ منهای همان برهه‌ کوتاه سال ۸۸ _ همیشه این دست‌به‌دست شدن قدرت و مسئولیّت در کشور، با آسایش، با خوشی و با شادکامی همراه بوده است. (30 تیر 1392)