در اعتراض به پیمان دفاعی «آکواس»

فرانسه سفرای خود را از استرالیا و آمریکا فراخواند

کد خبر: ۲۲۶۱۳۵

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۴۰۰ - ۲۲:۰۶

سرویس خارجی-
منابع خبری گزارش دادند فرانسه در ادامه تنش‌های اخیر با آمریکا و استرالیا پس از توافق این دو به همراه انگلیس برای یک پیمان جدید، سفیرانش را از واشنگتن و کانبرا فراخوانده است.
ماجرا از آنجا شروع شد که انگلیس، آمریکا و استرالیا در تلاش برای مقابله با قدرت فزاینده چین از امضای یک عهدنامه ویژه – موسوم به «آکواس» یا «AUKUS» – برای به اشتراک گذاشتن فناوری‌های پیشرفته دفاعی خبر داده‌اند. این شراکت به استرالیا امکان می‌دهد برای اولین بار زیردریایی‌هایی با نیروی محرکه هسته‌ای بسازد. دشمنی با چین در غرب چنان سرعت گرفته که دوستان قدیمی را نیز در جبهه غرب به جان هم‌انداخته است. چنان بٌعد سلبیِ مقابله با چینِ در حالِ رشدِ فزاینده، تمام فکر سیاستمداران غربی را اشغال کرده که بُعدِ ایجابیِ هم جبهه بودنِ خود را فراموش کرده‌اند. البته وقتی رئیس‌جمهور فرانسه به همراه صدر اعظم آلمان در تنور «پیمان دفاعی اروپایی» می‌دمید، باید پیمانِ کم و بیش ضداروپاییِ آکواس را پیش‌‎بینی می‌کرد. تبعات این پیمانِ پر سر و صدا که فرانسوی‌ها آن را «خنجری از پشت» بر کمر فرانسه تعبیر کردند همچنان ادامه دارد. این اقدام که در پی لغو قرارداد فروش زیردریایی‌های فرانسوی به استرالیا (توسط استرالیا) موسوم به «قرارداد قرن» صورت گرفت، فرانسوی‌ها را بسیار خشمگین کرده است. منابع خبری بامداد شنبه گزارش دادند فرانسه در ادامه مناقشه‌های اخیر با آمریکا، استرالیا و انگلیس سفیرانش را از واشنگتن و کانبرا برای مشورت فراخوانده است. سفیر فرانسه در استرالیا، تصمیم کانبرا مبنی بر لغو قرارداد خرید زیردریایی از پاریس را «خیانتی عمدی» توصیف کرده و آن را «مایه تاسف» دانسته است. کاخ سفید با ابراز تأسف از تصمیم فرانسه مبنی بر فراخواندن سفرای خود از واشنگتن و کانبرا گفت کشورش در روزهای آینده به کار خود برای حل اختلافات بین دو طرف ادامه می‌دهد. «ماریس پین»، وزیر خارجه استرالیا نیز گفت که کشورش ناامیدی فرانسه را پس از تصمیم مقامات استرالیا برای لغو قرارداد زیردریایی قرن که در سال ۲۰۱۶ با یک شرکت فرانسوی منعقد شده بود، درک می‌کند. گفتنی است، این پیمان که سویه‌های ضدشرقی دارد، چین و روسیه را نیز به شدت عصبانی کرده؛ باید با روزنامه «گاردین» موافق بود که از این پیمان صدای «جنگ سرد» می‌آید. البته این «جنگ سرد» با تمرکز بر چین خواهد بود، چنان‌که نشریه «آتلانتیک» می‌نویسد که این اتحاد بخش زیادی از توجه خود را معطوف به چین خواهد کرد. این اتحاد بیش از همه سعی دارد تا توانایی و قدرتی جدید را در منطقه «ایندو-پاسیفیک» شکل دهد تا بر اساس آنچه بایدن گفته، یک منطقه «آزاد و دموکرات» [که البته می‌توان خواند منطقه «آمریکایی»!] را ایجاد کند.