«نشانِ حُسن» روایتی از فرزندان امام حسن در عاشورا

کد خبر: ۲۲۳۹۵۱

تاریخ: ۲۳ مرداد ۱۴۰۰ - ۲۱:۲۵

«نشانِ حُسن» به نویسندگی لیلا مهدوی، رمانی در حوزه ادبیات تاریخی-مذهبی است. این رمان به مناسبت محرم امسال منتشر شده است.
نویسنده رمان در اثر خود به سراغ خانواده‌ای رفته است که با وجود فداکاری‌ها، تلاش‌ها و جان‌فشانی‌هایشان برای اباعبدالله کمتر از آن شنیده‌ایم. خانواده‌ای که مخاطب ایرانی فقط دو نفر از آنها را در ماجرای کربلا می‌شناسد.
مشهورترین نقلی که از این خانواده به گوشمان خورده است، روضه قاسم و عبارت «أحلی من‌العسل» است و کمتر از دیگر فرزندان امام حسن مجتبی شنیده‌ایم. فرزندان دیگری که هر کدام نقشی بسزا در حادثه کربلا داشته‌اند.
روایات گوناگونی درباره حضور خانواده و فرزندان امام حسن در کربلا وجود دارد که تاکنون به شکل داستانی با آن مواجه نبودیم.
«نشان حسن» دارای راوی مرکب است و با سه راوی مختلف روایت می‌شود. قاسم، معروفترین پسر امام حسن، نفیله معروف به ام‌لد، همسر امام حسن مادر قاسم و حسن مثنی دومین پسر امام حسن.
داستان از هنگامه مرگ معاویه‌بن‌ابی سفیان آغاز می‌شود و تا روز دهم محرم ادامه پیدا می‌کند. مدینه، مکه، منزلگاه‌های بین راه و کربلا، مکان رخداد وقایع نشان حسن هستند.
تمرکز نویسنده در این اثر، بر خانواده و فرزندان امام حسن بوده است و نقشی که آنها در کربلا داشتند. کتاب جزئیات زیادی حول محور خانواده امام حسن دارد و‌ اشارات گوناگونی به وقایع تاریخی دارد. مثلاً مقایسه صلح امام حسن و صلح حدیبیه. از سوی دیگر، نویسنده به خوبی توانسته است تحلیل تاریخی خوبی هم از جایگاه خانواده
امام حسن ارائه بدهد.
نثر دلکش و شسته‌رفته کتاب از دیگر ویژگی‌های «نشان حسن» است که نشان می‌دهد نویسنده فقط به بیان روایات تاریخی و اتفاقات رخ داده نپرداخته است و دغدغه ارائه هنری در اثرش دیده می‌شود.
لیلا مهدوی برای نگارش این رمان بالغ بر ۳۵ منبع را مطالعه کرده است،‌ از جمله ارشاد شیخ مفید، مقتل‌الحسین خوارزمی، مقتل ابومخنف، تاریخ طبری‌، منتهی‌الامال، دانشنامه امام حسین(ع) نوشته آیت‌الله ری شهری، صلح امام حسن نوشته آیت‌الله خامنه‌ای و...
نویسنده کتاب همچنین درباره چرایی انتخاب عنوان کتابش می‌گوید: «نشان حُسن مراتب ادب الهی را نشان می‌دهد، باور دارم که حضرت قاسم، عمروبن حسن،
عبدالله بن حسن شخصیت‌های متعالی بودند که به کربلا رسیدند، کما اینکه برادر بزرگشان زید نرسید. نسب همه این برادران یکی است، اما ادب نقش رسیدن را تسریع می‌کند و داستان هم در چهار بخش پله‌های ادب الهی را نشان می‌دهد.»