نگاهی به دیروزنامه‌های زنجیره‌ای

بسیاری از اصلاح‌طلبان به مردم‌سالاری و دموکراسی ملتزم نبوده و نیستند

کد خبر: ۲۲۱۷۸۵

تاریخ: ۲۰ تير ۱۴۰۰ - ۲۲:۱۸

سرویس سیاسی -
حجت‌الاسلام سید ‌هادی خامنه‌ای، فعال اصلاح‌طلب به روزنامه ایران گفته است: «بسیاری از دوستان شعار مردم سالاری و دموکراسی‌خواهی می‌دادند و در عمل برای جریان وسیع اصلاحات در کشور در سازوکارهای محفلی تصمیم می‌گرفتند و می‌خواستند همه تبعیت بکنند. گاهی اگر اعتراضی می‌شد به شکل مصنوعی همان تصمیم محفلی را با لعاب دموکراتیک به‌خورد جامعه می‌دادند. همه اینها ناشی از این بود که بعضی دوستان اصلاح‌طلب چنان‌که باید به قواعد دموکراسی ملتزم نبودند و نیستند.»
اصلاح‌طلبان مقدمات را طوری می‌چیدند
که نتیجه موافق با خواست عده‌ای خاص باشد
وی می‌گوید: «یکی از دلایل اساسی که سبب شد اصلاح‌طلبان نتوانند از آسیب‌شناسی عملکرد خود و تحلیل شکست‌های گذشته بهره بگیرند، پایبند نبودن آنها به قواعد دموکراسی در میان خودشان بود. به باورم نوع تصمیم‌‌گیری در نهادهایی که اصلاح‌طلبان در سال‌های اخیر سازماندهی کردند، مبتنی بر دموکراسی نبود، بلکه به نوعی خلق فرمول و معادله‌ای برای پاسخی بود که از قبل آماده است، یعنی تصمیمات به ظاهر با رای نمایندگان احزاب گرفته می‌شد؛ اما در واقع مقدمات آن به نحوی فراهم شده بود که نتیجه موافق با خواست عده‌ای خاص باشد.»
فعال اصلاح‌طلب گفت: «متاسفانه یکی از مشکلاتی که از ابتدا با آن مواجه بوده‌ایم، برخورد اقتدارگرایانه و انحصارطلبانه برخی افراد و احزاب این جریان با بدنه اجتماعی اصلاحات است. این افراد و گروه‌ها با وجود تجربه کم در کار حزبی، به علت برخورداری از برخی ارتباطات و فرصت‌هایی که در دوره اصلاحات نصیب‌شان شد، برای اینکه جریان اصلاحات را در اختیار و انحصار خود قرار دهند، به هر تلاشی متوسل شدند. این رفتار اگرچه در کوتاه مدت برای آنها فوایدی داشت و موقعیت سیاسی و اجتماعی آنها را ارتقا بخشید؛ اما در درازمدت موجب آسیب به جریان اصلاحات و تحمیل هزینه‌های هنگفت شد. آن روند برای هیچ یک از گروه‌های اصلاح‌طلب فرصتی فراهم نیاورد که به جای رقابت‌های ناسالم درون جبهه‌ای به فرهنگ ‌سازی و ترویج اصلاح‌طلبی و نهادینه ‌سازی گفتمان اصلاحات در جامعه بپردازند بلکه در مقایسه با آنچه گفته می‌شد، بسیاری از کارها ضد فرهنگ اصلاحات بود و گفته‌ها را تکذیب می‌کرد. حال آنکه ما با اعمال خودمان پیش چشم مردم می‌توانستیم نشان دهیم که چه هستیم و چه می‌گوییم.»
نهاد اجماع‌ساز نه تنها اجماعی نساخت
که اختلاف‌ساز هم بود
وی درباره نهادهای انتخاباتی اصلاح‌طلبان گفته است: «انتقادها آن‌قدر بالا گرفت که گفتند باید اصلش را حفظ و عیب‌هایش را برطرف کنیم. در حالی که اشکال در همین نهاد‌سازی‌ها بود. در همین انتخابات اخیر هم نهاد اجماع‌ساز نه تنها اجماعی نساخت، که اختلاف‌ساز هم بود. اجماع آن زمان بود که چیزی به نام شورای هماهنگی احزاب اصلاح‌طلب فعالیت می‌کرد، البته در آن شورا هم نظر بعضی‌ها غالب بود؛ ولی بقیه حرفی نداشتند، می‌گفتند چون با روش‌های دموکراتیک است، عیبی ندارد. استناد می‌کردند که آقای فلانی که از محترمان و دوستان مورد احترام ما هم هست، صلاح می‌دانند که چنان باشد و با مصوبه از بالا به پایین طرح را از تصویب می‌گذراندند. به نظر من شکست اصلاحات نهفته در همین روش‌ها است.»
فعال اصلاح‌طلب در پاسخ به اینکه به هر حال تصمیماتی که از سوی این شوراها گرفته شد، اصلاح‌طلبان را در انتخابات سال‌های ۹۲، ۹۴ و ۹۶ پیروز کرد و این چیزی بود که در ارزیابی عملکرد سیاسی اصلاح‌طلبان همواره مورد تفاخر قرار می‌گرفت. آیا شما آن سال‌های اثرگذاری را نادیده می‌گیرید؟ گفت: «به نظرم آنچه در آن انتخابات، اثرگذاری داشت، اولا تصمیمات افرادی خاص بود که به جبهه منتقل می‌شد. ثانیا آن موفقیت‌ها را بیش از آنکه بخواهیم به پای شورایی خاص بگذاریم باید به پای وجهه‌ای بگذاریم که اصلاحات به عنوان یک گفتمان در جامعه داشته و دارد. قبل از تشکیل آن نهادها هم در انتخابات گاهی شکست می‌خوردیم و گاهی پیروز می‌شدیم. حالا هم اگر می‌خواهیم آب رفته به جوی بازگردد، باید اصالت را به احزاب بدهیم البته در همان حدی که این احزاب در جامعه نفوذ دارند، قدرت‌مداری را رها کنیم و دست از روش‌هایی برداریم که صرفا برای برنده شدن خودمان و دست بالا یافتن در تصمیم گیری‌هاست. باید بگذاریم کارها ضابطه‌‌مند و دموکراتیک صورت بگیرد.»
وی گفت: «شرط اول ترمیم رابطه ما اصلاح‌طلبان با بدنه اجتماعی‌مان این است که اولا به صورت جدی گذشته خود را نقد کنیم. ثانیا در این مسیر صادقانه رفتار کنیم تا مردم به این باور برسند که آنچه می‌گوییم ریاکاری، تظاهر و تبلیغات نیست. منابع دینی درباره مراحل توبه تصریح دارند که اولین شرط قبول توبه اعتراف بنده به گناه و اشتباه نزد خداوند متعال است. این قاعده در رابطه جریان‌های سیاسی با مردم هم صادق است. اگر اعتراف به اشتباه نکنید یعنی می‌خواهید آن اشتباه و خطا را در فرصت دیگری تکرار کنید. متاسفانه کاری که بعضی مسئولان کشور در دوره‌های مختلف نکردند، اعتراف به اشتباه بود. آنها حتی گاهی سعی کردند خطای گذشته را جبران کنند؛ اما حاضر نشدند به اشتباه خود اعتراف کنند و رسما نگفتند اشتباه کردیم. به همین دلیل است که بخشی از مردم هنوز آنها را باور و قبول نمی‌کنند.»
فریب جامعه در موضوع برجام با پروژه بزک
روزنامه شرق در سرمقاله شماره دیروز خود نوشت: «دامنه پذیرش ادعاهای بی‌پایه فقط به کم‌سوادان محدود نمی‌شود. من بسیاری از تحصیل‌کردگان و سخنرانان را می‌بینم که ادعاهایی را می‌پذیرند که از اساس باطل است.»
این روزنامه در ادامه آورده: «ما انسان‌ها، گاهی به دلیل تمایلات‌مان، از سر صدق دروغ می‌گوییم و دروغ می‌پذیریم. در امور سیاسی، گاه برای «رضای خدا»!، نماز بهتان می‌کنیم. همه اینها در سایه‌سار «رژیم حقیقتی» است که از باورها ساخته‌ایم. «رژیم حقیقت» یعنی سازه‌ای از باورها که انسان‌ها برای خود می‌سازند. بر اساس آن همه چیز را توجیه می‌کنند و هر غذای مسمومی را که به‌هاضمه آن سازه بخورد، می‌بلعند. اینک، موتور آن «رژیم حقیقت» برای حسن روحانی به‌خوبی کار می‌کند؛ غافل از آنکه همه اینها به‌زودی و بلکه از هم‌اکنون، به حساب همه نوشته می‌شود. سال‌هاست گروه‌های خاص، سخن‌بازان حرفه‌ای استخدامی و برخی تریبون‌ها، با ساده‌لوحی تمام، دیوار‌های کاذب از باورهای باطل بر‌ساخته‌اند که آوار آن خواه‌ناخواه بر سر خودشان فرود خواهد آمد.»
در این باره لازم به ذکر است که همین روزنامه‌های اصلاح‌طلب در اقدامی هماهنگ به دروغ پردازی در مورد برجام و نتایج آن پرداختند و اکنون در سرمقاله این روزنامه چنین اعمالی تقبیح شده است. دقیقا چنان‌که در سرمقاله فوق گفته شده تریبون‌هایی مانند شرق در خدمت فریب جامعه ایران قرار گرفتند. مدیر مسئول شرق به بزک برجام اذعان کرده بود.
خط تبلیغی جدید و خطرناک اصلاح‌طلبان درباره برجام
ایران باید از خواسته‌های خود بگذرد!
روزنامه اعتماد روز گذشته در مطلبی نوشت: «تاخير در آغاز دور جديد مذاكرات و احياي برجام، آسيب‌هايي براي هر دو طرف دارد. در درجه اول اين مردم ايران هستند كه تحريم‌ها مستقيما زندگي و معيشت آنها را هدف قرار‌داده و با تداوم اين وضعيت، زندگي براي آنها هر روز سخت‌تر و سخت‌تر مي‌شود... واقعيت اين است كه در شرايط فعلي و براي احياي برجام ضروري است كه هم ايالات متحده و هم ايران از بخشي از خواسته‌هاي خود بگذرند، چراكه امكان ندارد هر دو طرف براي رسيدن به صددرصد خواسته‌هاي خود پافشاري كنند و بعد بتوانند به توافق برسند. رمز موفقيت ايران و آمريكا در رسيدن به توافق برجام اين بود كه هر دو طرف پذيرفتند بخشي از خواسته‌هاي خود را ناديده بگيرند تا امكان توافق وجود داشته باشد و اين‌بار نيز مي‌توان با بهره‌گيري از همان تجربه، براي اجراي مجدد برنامه جامع اقدام مشترك به توافق رسيد.»
گفتنی است، طی هفته‌های گذشته و به ویژه با نزدیک شدن به پایان دوره دولت تدبیر و امید و شروع به کار دولت جدید، برخی رسانه‌های اصلاح‌طلب خط تبلیغی عجیب و البته خطرناکی را درباره برجام در دستور کار خود قرار‌داده‌اند و به طور روزانه در قالب یادداشت، گزارش و مصاحبه به آن می‌پردازند.
رسانه‌های زنجیره‌ای طیف موسوم به اصلاح‌طلب که در جریان مذاکرات هسته‌ای از هیچ فریبکاری و دروغ پردازی در بزک آمریکا و لزوم توافق با آن فروگذار نکرده بودند، و در ادامه در نقش سخنگوی اروپا و آمریکا در داخل ایران، به توجیه عهد شکنی و خباثت طرف غربی می‌پرداختند، اکنون که پس از 8 سال مذاکره با آمریکا به بهانه رفع تحریم و به بهای توقف و تعطیلی بخش قابل توجهی از صنعت هسته‌ای کشور، راهبردشان دستاوردی جز بازگشت همه تحریم‌ها به علاوه تحمیل صدها تحریم جدید دیگر به کشور نداشته است، پس از 6 دور مذاکره بی‌حاصل برای احیای برجام به خاطر بی‌صداقتی و خباثت طرف غربی، در رفتاری عجیب و قابل تامل به جای اعتراض به آمریکا و اروپا، کشور خودمان را مقصر تحریم معرفی می‌کنند و در ادامه تاکید می‌کنند ایران که در ماجرای برجام به همه تعهدات خود عمل کرده، زود‌تر از موعد مقرر در توافق سانتریفیوژهایش را نابود و قلب راکتور اراک را بتن کرده و سنگین‌ترین رژیم بازرسی‌ها را پذیرفته، برای احیای برجام دوباره باید هزینه بپردازد و این بار دستاوردهای دفاعی و اقتدار منطقه‌ای خود را قربانی برجام کند.
در واقع دولت جدید آمریکا در کنار همراه کردن اروپا برای تشدید فشار علیه ایران جهت امتیازگیری بیشتر و همچنین توجیه بدعهدی‌های خود و همپیمانان اروپایی قطعا به کمک بازوانی در داخل ایران نیاز دارد که‌اندیشکده‌های آمریکایی بارها لزوم حمایت از این جریان سیاسی- رسانه‌ای در داخل ایران را به دولت‌های آمریکا گوشزد کرده‌اند.
به واقع دولت بایدن به این جریان امید بسته تا بتواند با کمک آنها دوران جدیدی از فشار را دوباره آغاز و کشور را به موافقان سازش و امتیازدهی بیشتر و مخالف آن دو پاره کند. جریانی که آمریکا طمع کرده که دوباره تلاش خواهند کرد تسلیم را تئوریزه کنند و آنها مهم‌ترین سرمایه‌های آمریکا در ایرانند.
تقلای مدعیان اصلاحات
برای اختلاف‌افکنی میان مجلس و دولت رئیسی
روزنامه آرمان دیروز در مطلبی نوشت: «فعلا ماه عسل سید ابراهیم رئیسی و نمایندگان مجلس است. بهارستان‌نشینان به مردی که قرار است به‌زودی در پاستور مستقر شود، لبخند می‌زنند و هنوز به‌طور صریح نمی‌گویند در پشت این لبخندها چه هدفی وجود دارد. از زمانی که حضور ابراهیم رئیسی در انتخابات ریاست‌جمهوری مسجل شد، نمایندگان سابق و فعلی مجلس بودند که برای دوران ریاست‌جمهوری رئیسی به برنامه‌ریزی پنهان و آشکار پرداختند تا شاید سهمی از دولت سیزدهم نصیب آنان شود.»
این روزنامه زنجیره‌ای در ادامه نوشت: «مشخص است که عرض ارادت‌های این روزهای برخی نمایندگان اصولگرا و دلواپس به رئیسی به‌خاطر خواسته‌هایی است که از او دارند. فارغ از جلب توجه رئیس‌جمهور منتخب 1400 به رفع کمبودهای حوزه‌های انتخابیه‌ای نمایندگان، برخی اهداف دیگر هم در پشت پرده مجیزگویی نمایندگان وجود دارد و آن هم توجه به خواست آنها در انتصاب وزرا به‌ویژه وزیرکشور است که پس از آن بتوانند در انتخاب استاندار به نقش‌آفرینی بپردازند. برخی نمایندگان مجلس پا را از پیشنهاد گزینه‌های مطلوب برای وزارتخانه‌ها فراتر گذاشته و با لحن دیگری به تعیین وزیر برای کابینه رئیسی مشغول هستند! درخواست سهم نمایندگان از کابینه رئیسی موضوعی نیست که نهان بماند.»
آرمان در ادامه نوشت: «در نهایت مشخص است نمایندگانی که روزی برای حضور جلیلی در انتخابات ریاست جمهوری فرش قرمز پهن می‌کردند، اما پس از آن به اصرار از او خواستند که از عرصه کنار برود، پتانسیل تضعیف رئیسی و دولت او در صورت عدم توجه به سهم‌خواهی‌هایشان را دارند. به نظر می‌رسد ماه عسل نمایندگان و رئیسی عمر کوتاهی دارد و با معرفی وزرای پیشنهادی به پارلمان به اتمام می‌رسد! آیا تجربه تعامل کم‌دوام نمایندگان مجلس با احمدی‌نژاد باز هم تکرار خواهد شد؟»
مدعیان اصلاحات به جای هم‌افزایی برای رفع مشکلات مردم، در اقدامی مسبوق به سابقه در پی اختلاف‌افکنی میان مجلس و دولت آیت‌الله رئیسی هستند.
متاسفانه مدعیان اصلاحات نه جنبه شکست در انتخابات را دارند و نه ظرفیت پیروزی در انتخابات. این طیف با مطالبات مردم و مشکلات آحاد جامعه فرسنگ‌ها فاصله دارد.
رفع تحریم‌ها، رخداد معجزه آسایی هم نیست!
روزنامه ابتکار در مطلبی نوشت: «به نظر می‌رسد نیاز است تا اقتصاد به عنوان اولویت نخست در همه برنامه‌ریزی‌ها قرار گیرد تا از این منظر بتوان مناقشات بین‌المللی و تنش‌های سیاسی داخلی را نیز حل و فصل کرد. واقعیت این است که تحریم‌ها اثر فراوانی در پدید آمدن این وضعیت دارند اما در صورت برداشته شدن آن هم با توجه به ساختارهای معیوب فعلی نمی‌توان انتظار رخداد معجزه آسایی داشت.»
مدعیان اصلاحات که تا پیش از این زلف همه مشکلات کشور را به تحریم‌ها گره می‌زدند، اکنون و با آگاهی بر عمق فاجعه مدیریتی دولت تدبیر و امید و مشکلات کشور می‌گویند حتی با رفع تحریم‌ها هم نمی‌توان انتظار رخداد معجزه آسایی داشت.