تقویت الگوی مقاومت در عرصه حکمرانی با انتخابی آگاهانه-بخش دوم

انتخابات فرصتی برای تحول‌آفرینی در کشور

کد خبر: ۲۱۸۳۷۵

تاریخ: ۱۰ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۹:۱۹

از سال 1358 که نظام مقدس جمهوری اسلامی و چارچوب‌ها و قوانین آن با تصویب قانون اساسی و رای 98 درصدی مردم تشکیل شد تا امروز در مرحله دولت اسلامی(مرحله سوم زنجیره 5 گانه تحقق اهداف انقلاب اسلامی) مانده است. در این 42 سال تلاش‌های زیادی برای عبور از مرحله سوم این زنجیره صورت گرفته اما متاسفانه به دلایل مختلفی از جمله ضعف شناختی و عملکردی برخی مسئولان هنوز فتح دولت اسلامی محقق نشده است.
انتخابات ریاست جمهوری یعنی انتخاب رئیس‌قوه مجریه در تحقق مرحله سوم فرایند تحقق اهداف انقلاب اسلامی و زنجیره مراحل انقلاب جایگاه بسیار مهمی دارد. چراکه دولت یکی از سه قوه مهم کشور است. در کنار این سه قوه دستگاه‌های مهم دیگری هم وجود دارند مانند صدا و سیما، نیروهای مسلح، مجلس خبرگان، شوراهای اسلامی شهر و روستا و...
اهمیت انتخاب سیزدهم
در تحقق دولت اسلامی
اما در میان همه این‌ها، آن دستگاه و قوه‌ای که از همه مهم‌تر و تاثیرگذارتر در سرنوشت کشور است قوه مجریه می‌باشد. تقریباً همه اختیارات اجرایی بودجه و امکانات در اختیار رئیس‌قوه مجریه است و تمام دستگاه‌ها و سازمان‌هایی که امور اجرایی کشور را در اختیار دارند به دست قوه مجریه است.
لذا می‌توان گفت بالای ۸۰ درصد قدرت اثرگذاری در کشور در اختیار قوه مجریه است.
حجت‌الاسلام و المسلمین علی ثقفی، مسئول بنیاد فرهنگ و‌اندیشه انقلاب اسلامی در گفت‌وگو با گزارشگر روزنامه کیهان می‌گوید: « با این وصف اگر در قوه مجریه یک انتخاب صالحی اتفاق بیفتد و کارگزاران تراز انقلاب اسلامی با موازین درست بر سر کار بیایند حتماً در وضعیت کشور یک تحول مثبت ایجاد خواهد شد.»
دولت سیزدهم وظایف فراوانی دارد و اقدامات زیادی پیش روی او هست، کارهای فراوانی را باید در دستور کار قرار بدهد اما نکته مهم، اولویت بندی و مرحله بندی این اقدامات است و همچنانکه حضرت آقا در دیدار اخیرشان با نمایندگان مجلس شورای اسلامی بر ارایه راه‌حل‌های اقتصادی برای رفع مشکلات مردم توسط نامزدهای محترم تاکید فرمودند.
برای تحقق مرحله سوم انقلاب، مهم‌ترین اقداماتی که دولت آینده باید در دستور کار قرار بدهد چیست؟ حجت‌الاسلام ثقفی در پاسخ به این سؤال اظهار می‌دارد: « در مرحله اول باید یک ستاد قوی همراه با افراد صالح برای دولت یعنی مجموعه‌ای از وزرا، معاونان، مشاوران و بقیه مجموعه‌هایی که به رئیس‌جمهور کمک می‌کنند در کنار رئیس‌دولت شکل بگیرد. این کار اولاً با هوشیاری رئیس‌جمهور و همچنین با بی‌نظری او نسبت به گرایشات و تمایلات و فشارهای افراد مختلف باید اتفاق بیفتد و همان معیارهایی که در انتخاب رئیس‌جمهور باید مورد توجه باشد (معیارهایی همچون مردمی بودن، عملکرد جهادی، تدبیر، پشتکار، تحرک، شجاعت، آینده نگری و...) متناسب با هر مسئولیت دیگری باید برای همکاران رئیس‌جمهور مورد نظر و توجه قرار بگیرد. این اولین اقدامی است که پیش روی رئیس‌جمهور می‌باشد و در عین حال اولین چالش او نیز خواهد بود.»
او می‌افزاید: « حتماً در ابتدای تشکیل دولت انتظارات توقعات و لابی‌ها اطراف رئیس‌جمهور شکل خواهد گرفت لذا این امور باعث می‌شود رئیس‌جمهور دچار چالش گردد. رئیس‌جمهور بعد از آنکه مسئولان ستادهای بالادستی خود را انتخاب کرد آن وقت نوبت به تقسیم‌بندی کارها به دو یا سه مرحله کوتاه مدت، میان مدت و دراز مدت می‌رسد. رئیس‌جمهور نه خودش و نه مردم نباید این توقع را داشته باشند که همه مشکلات موجود در ۴ سال اول حل بشود. اگر رئیس‌جمهور بتواند در یک برنامه کلان، قطعات برنامه‌های ۴ و ۵ ساله کشور را درست تنظیم کند و قدم اول را برای اصلاح امور در این ۴ ساله مشخص بکند، قدم‌های بعدی یکی پس از دیگری در یک برنامه دراز مدت طی خواهد شد و آن اهداف کلان انقلاب اسلامی یعنی رسیدن به جامعه نمونه اسلامی محقق می‌شود. همچنین در کوتاه مدت رئیس‌جمهور می‌تواند به مشکلات عاجل و دست و پا گیر و مزاحم که موجب می‌شود امکان استقرار دولت شکل بگیرد رسیدگی کرده و این مشکلات را از پیش رو بردارد.
مسائلی همچون مشکلات معیشتی مردم، اشتغال و مواردی از این قبیل. یک فهرست بلندی از این مسائل پیش روی رئیس‌جمهور قرار دارد که با اولویت‌بندی آنها در ۳ مقطع کوتاه مدت، میان مدت و دراز مدت قابل حل است.»
جایگاه نظام‌سازی و برنامه‌های کلان
در برنامه‌های رئیس‌جمهور
کارهای زیر بنایی، نظام ‌سازی‌ها و تولید نرم‌افزارهای اداره کشور جزء کارهایی است که رئیس‌جمهور باید آنها را دنبال نماید و این دسته از کارها امور ساده‌ای نیست و بدون رسیدگی به این مسائل امید اینکه در دراز مدت وضعیت با ثبات برای حرکت متین و مطمئن به سمت اهداف قدم برداریم میسر نخواهد بود.
مسئول بنیاد فرهنگ و‌اندیشه انقلاب اسلامی با بیان این مطلب تصریح می‌کند: «گام‌های بعدی رئیس‌جمهور این است که آن زیرساخت‌های نظری لازم برای تولید نرم‌افزار و علوم مورد نیاز برای اداره کشور را در عرصه‌های فرهنگ و سیاست و اقتصاد فراهم نماید. متاسفانه ما در زمینه الگوهای پیشرفت کشور و نظامات فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و خرده نظام‌ها و زیرنظام‌های تابع این نظامات اصلی به دلیل عدم اعتقاد بسیاری از مسئولان قوه مجریه در طول ۴۰ سال اول نتوانستیم قدم‌های خوبی برای تولید این نظامات و نرم‌افزارها برداریم. لذا یک کار عقب افتاده‌ای است که بر دوش رئیس‌جمهور آینده خواهد بود و بعد از اینکه این نظامات و الگوها شکل گرفت. نهاد‌سازی‌ها و اصلاح دستگاه‌های موجود و ایجاد نهادهای انقلابی بر اساس نیازهای انقلاب اسلامی جزء دستور کار رئیس‌جمهور
آینده است.»
وی در ادامه تاکید می‌کند: « اگربخواهیم مناسب با گام دوم انقلاب از رئیس‌جمهور آینده توقع داشته باشیم، رئیس‌جمهور باید این قدم‌هایی را که عرض کردیم یکی پس از دیگری با قاطعیت، قدرت و سرعت و شتابنده و نه
شتاب‌زده بردارد.»
مردم دنبال مدیر قوی و کارآمدند
نه اسامی و جناح‌ها
«در مورد مسئله‌ مشارکت، که بعضی نگرانند مشارکت کم خواهد شد. بنده به نظرم این جور می‌رسد که در مشارکت مردم -حالا گروه‌های خاص را کار نداریم؛ یک گروه ممکن است دنبال فلان اسم یا فلان جناح یا فلان عنوان باشند؛ این‌ها را کار نداریم- عامّه مردم و عموم مردم دنبال اسم این و آن نیستند؛ عامّه‌ مردم دنبال این هستند که ببینند چه کسی دارای یک مدیریّتی است، [دارای] یک قوّت عمل یا قوّت اراده‌ای است، [دارای] یک کارآمدی‌ای است که می‌تواند مشکلات کشور را از میان بردارد؛ دنبال این هستند. اینکه حالا چه کسی با چه نامی، با چه عنوانی و از چه جناحی وارد میدان بشود، برای عموم مردم مطرح نیست؛ برای گروه‌های خاص چرا، امّا برای عموم مردم نخیر. اگر نامزدهایی که امروز در صحنه‌اند بتوانند بیان کنند و به مردم نشان بدهند که دارای این کارآمدی هستند، مردم پای صندوق‌ها هم می‌روند و مشارکت بالایی هم خواهد بود ان‌شاءالله به توفیق الهی. مهم این است که نامزدها بتوانند مردم را قانع کنند، مردم را به این نتیجه برسانند که این آقا یا این اشخاص می‌توانند کشور را اداره کنند، مدیرند، مدبّرند، باصداقتند؛ باید صداقت افراد شناخته بشود و کسانی باشند که دردهای جامعه را بشناسند.» (رهبر معظم انقلاب اسلامی 6/3/1400)
پارازیت روی مسائل اصلی مردم
یکی از چالش‌هایی که در انتخابات‌های اخیر به شدت روی تصمیم مردم در انتخابات‌ها اثر سوء داشته، پارازیت‌انداختن روی مسائل اصلی آنها بوده است.
رضا محمدی، فعال فرهنگی اجتماعی در این باره به گزارشگر روزنامه کیهان می‌گوید: «برخی مسئولان فعلی که عملکرد ضعیف آنها در طول 8 سال گذشته زندگی مردم را به شدت مختل کرده بدون اشاره به عملکرد تاسف‌بار خود خطاب به نامزدهای ریاست جمهوری می‌گویند؛ نامزدها در مناظرات و گفت‌وگوها نظر خودشان را درباره فضای مجازی و سیاست خارجی و... بگویند! این اظهارات در حالی صورت می‌گیرد که همین جریان با عوض کردن مسائل اصلی مردم در انتخابات‌های گذشته، مردم را فریب دادند و امروز با شرایط غیرقابل دفاعی مواجه هستیم.»
رهبر انقلاب 6 خرداد ماه امسال خطاب به چنین اظهاراتی می‌فرمایند: «مسئله‌ اصلی مردم فضای مجازی و سیاست خارجی و ارتباط با این دولت و آن دولت نیست؛ مسئله‌ اصلی مردم چیزهای دیگر است؛ مسئله‌ اصلی مردم بیکاری جوان‌ها است، مسئله‌ اصلی مردم معیشت طبقات ضعیف جامعه است، مسئله‌ اصلی مردم مافیای وارداتی است که کمر تولید داخلی را می‌شکند، مسئله‌ اصلی مردم سیاست‌های غلطی است که فلان جوان مبتکر را که می‌تواند کار انجام بدهد مأیوس می‌کند.
[اینها را] می‌شنویم؛ بنده گزارش‌های متعدّدی دارم که یک شخصی یا یک جمعی با انگیزه وارد می‌شوند، یک کار مهمّی را شروع می‌کنند، یک تولیدی را انجام می‌دهند، بعد به جای اینکه این تولید تشویق بشود و محصول خریداری بشود، ناگهان می‌بینیم که درِ واردات باز شد و مشابه این تولید وارد شد! اینها را بیچاره می‌کنند. این‌ها کشاورز را بیچاره
می‌کنند.»
تولید کنندگان برای تولید یک محصول رنج‌ها و مشکلات زیادی را متحمل می‌شوند و حقیقتاً زحمت می‌کشند، اما اگر مسئول و سیاستگذار دولتی اعتقادی به تولید نداشته باشد، تولید‌کننده را به خاک سیاه می‌نشانند؛ سود زحمت او را به جیب دلّالان می‌ریزند.
محمدی در پایان تحلیل خود اظهار می‌دارد: « همان طور که کارشناسان برجسته اقتصادی از گروه‌های مختلف اذعان کرده‌اند؛ مسائل اصلی مردم این مسائل است؛ کسی می‌تواند کشور را به حرکت دربیاورد که بخواهد و بتواند با این‌ها مقابله کنند. اگر زمامدار قوّه‌ مجریّه کسی باشد که بتواند این مسائل را حل و فصل کند بسیاری از مسائل دیگر هم به تبع آنها حل خواهند شد.»