سرپرست سابق سازمان توسعه تجارت:

دولت در توسعه تجارت با همسایگان فقط شعار داده است

سرپرست سابق سازمان توسعه تجارت گفت: دولت در توسعه تجارت با کشورهای همسایه فقط به شعار بسنده کرده و اقدامی انجام نداده است .

کد خبر: ۲۱۶۴۲۴

تاریخ: ۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۲۱:۳۰

محمدرضا مودودی در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس درباره وضعیت تجارت خارجی ایران تصریح کرد: تجارت خارجی در حال حاضر در اولویت برنامه‌های دولت قرار ندارد و بزرگترین قربانی اقتصاد کشور است. همچنین علیرغم اینکه همواره پیش‌بینی می‌شد با واقعی شدن قیمت ارز صادرات جهش یابد اما اثبات شد که با هفت برابر شدن قیمت ارز نه تنها صادرات ما هفت برابر نشد بلکه 30 درصد نسبت به قبل از تحریم‌ها کاهش یافت.
سرپرست سابق سازمان توسعه تجارت ایران ادامه داد: معضل  اصلی در حوزه تجارت خارجی کشورمان این است که افرادی برای آن تصمیم می‌گیرند که نه تنها تخصصی در این زمینه ندارند بلکه باور و اعتقادی هم به تجارت خارجی ندارند. لذا می‌بینیم در حالی که وزارت نفت روز به روز گسترش می‌یابد سازمان توسعه تجارت خارجی کشور که طی سال‌های اخیر بخش قابل توجهی از درآمدهای کشور به آن وابسته بوده است و حتی تجارت غیرنفتی ما چند برابر تجارت نفتی گردش مالی دارد، هر روز کم‌رنگ‌تر شده و اختیارات آن کاهش می‌یابد.  مودودی درباره وضعیت روابط تجاری با همسایگان تصریح کرد: برنامه‌های دیپلماسی تجاری‌مان به شدت تضعیف شده و تعداد رایزنان بازرگانی‌مان به شدت کاهش یافته است و هیچ پیمان منطقه‌ای و پولی نیز با کشورهای همسایه نداریم.
وی با بیان اینکه تجارت با کشورهای همسایه یکی از پتانسیل‌های بالقوه و بسیار مطلوب برای کشور است، افزود: 50 درصد تجارت دنیا، در قالب تجارت منطقه‌ای انجام می‌شود در حالی که سهم ما از بخش پیمان‌های منطقه‌ای و اتحادیه‌های اقتصادی پیرامونی کمتر از دو درصد است. سرپرست سابق سازمان توسعه تجارت ایران ادامه داد: ایران از ظرفیت یک هزار میلیارد دلاری واردات به کشورهای همسایه کمتر از 25 میلیارد دلار را جذب کرده است و این عملکرد ناچیز در صادرات به همسایگان نشان می‌دهد که دولت در رابطه با توسعه تجارت با کشورهای همسایه فقط به شعار بسنده کرده و اقدامی عملیاتی انجام نداده است.
مودودی درباره روابط بانکی کشور تصریح کرد: در بخش روابط بانکی به شدت بدعمل کرده‌ایم و نتوانسته‌ایم در طول برجام و بعد از آن روابط خوبی را در این زمینه با دنیا برقرار کنیم و علاوه بر آن روابط سیاسی ما که پیش نیاز برقراری و توسعه روابط تجاری است روز به روز بدتر می‌شود.