منافع هسته‌اي قرباني اغراض انتخاباتي!

کد خبر: ۲۱۴۵۳۴

تاریخ: ۲۴ فروردين ۱۴۰۰ - ۲۱:۲۱

هشت دفتر بسیج دانشجویی دانشگاه‌های بزرگ تهران به وزارت خارجه پیرامون زمزمه‌های مذاکرات مجدد برجام و بازگشت آمریکا به آن نامه نوشتند.
در بخش هايي از متن این نامه انتقادي آمده است:
«وزیر محترم امور خارجه! سابقه هیئت مذاکره‌کننده شما در مذاکرات پیشین جمهوری اسلامی، گواه شتابزدگی، کارنشناسی و تعصب بر مذاکره به هر قیمت است و از هیئت مذاکره‌کننده‌ای با ویژگی‌های مذکور بعید نیست که سکان دیپلماسی جمهوری اسلامی را از سیاست قطعی نظام منحرف کند. با این مقدمه به برخی تناقض‌ها در مواضع مسئولین دولت با یکدیگر و با سیاست قطعی نظام‌اشاره خواهیم کرد. امید است که جنابعالی پاسخی برای اقناع افکار عمومی در برابر این شلختگی سیاسی داشته باشید.
در حالی که مقام معظم رهبری در سخنرانی‌شان در اول فروردین 1400 سیاست قطعی جمهوری اسلامی را لغو كامل تحريم‌ها و راستي آزمايي تبیین فرمودند، برخی مسئولین دولتی دقیقاً خلاف این سیاست موضع گرفته‌اند.
اخیراً و درحالی که حتی برخی منابع دولتی گفته بودند ایران هیچ نتیجه‌ای جز برداشته شدن همه تحریم‌ها را نمی‌پذیرد، رئیس‌جمهور و مسئول بالادست شما در سخنانی اظهار داشتند «همه تلاش ما در این دولت این است کاری کنیم که تا پایان این دولت، به وضعیت مهار قابل قبول کرونا و ان‌شاء الله اگر بگذارند، حداقل پایان بخشی از تحریم برسیم». علاوه‌بر تناقض سخنرانی رئیس‌جمهور با سیاست قطعی جمهوری اسلامی، تناقض سخنان ایشان با مواضع دستگاه دیپلماسی تحت مدیریت شما، طنز تلخ دیگری است؛ چراکه سخنگوی وزارت خارجه اعلام کرده ایران طرح گام به گام را نمی‌پذیرد، حال اگر لغو بخشی از تحریم‌ها تا پیش از انتخابات در کلام رئیس‌جمهور به معنی طرح گام به گام نیست، پس چیست؟
در حالی که رهبری روز اول فروردین فرمودند نباید عجله کرد، در جملاتی دیگر از رئیس‌جمهور آمده «روز اول اسفند اگر می‌رفتیم ممکن بود بگویند چرا عجله؟ روز دهم اسفند می‌رفتیم ممکن بود بگویند عجله؟ دیگر در فروردین عجله تمام شد. هیچ کس نمی‌تواند بگوید بعد از یک ماه عجله، دیگر می‌شود فرصت‌سوزی. از اول فروردین به بعد دیگر فرصت‌سوزی است.». ثمرۀ چنین مواضع عجولانه‌ای، این بود که آمریکا در بیانیه خود اعلام کرد: «انتظار نداریم مذاکرات برجام فوراً به نتیجه برسد!»
رئیس‌سازمان انرژی اتمی دولت شما نیز افاضه فرمودند که «از بحث غیر قابل توجیهی که اول آنها شروع کنند یا ما، عبور کرده‌ایم! ظاهرا بن‌بست در حال شکسته شدن است!». گویی بن‌بست را آن کسی آفریده که گفته «یک عدّه‌ای از این سیاسیّون دنیا و مانند اینها می‌گویند «آقا، این اوّل من، اوّل تو دیگر چه فرقی می‌کند؟ حالا شما می‌گویید اوّل آمریکا، آمریکا می‌گوید اوّل شما؛ بحثِ اوّل من، اوّل تو نیست؛ بحث این است که ما زمان اوباما به آمریکایی‌ها اطمینان کردیم و کارهایی را که باید بر اساس برجام انجام می‌دادیم انجام دادیم، [امّا] آنها تعهّد خودشان را انجام ندادند؛ یعنی روی کاغذ گفتند که تحریم‌ها برداشته است، منتها عواملشان به هر شرکتی که خواست با ما قرارداد منعقد بکند گفتند «آقا این خطر دارد، این ریسک دارد و معلوم نیست چه خواهد شد»؛ یعنی طرف سرمایه‌گذار را ترساندند». اگر مواضع جناب صالحی را قبول دارید، صریحا اعلام کنید. اما اگر قبول ندارید، چرا اجازه می‌دهید فردی در حیطه مسئولیت شما دقیقاً خلاف بیانات رهبری، چنین مواضعی اتخاذ کند؟
در مواضعی دیگر، در حالیکه سخنگوی دولت و معاون جنابعالی اظهار داشتند هیچ مذاکره مستقیم و غیرمستقیمی با آمریکا انجام نمی‌شود، در بیانیه پایانی نشست مجازی کمیسیون مشترک برجام، از اتاق‌های کارشناسی با حضور آمریکا و به هماهنگی «بورل» نام برده شده است. همچنین سخنگوی کاخ سفید اعلام کرده گفت‌وگوهای غیرمستقیم وین با ایران سازنده خواهد بود. حتی اگر حضور «رابرت مالی» را نیز در وین نادیده بگیریم، جنابعالی فرمودید طرف‌های مقابل مختارند با آمریکا مشورت کنند. اگر چنین مواضعی حاکی از رسمیت دادن به حضور (ولو غیرمستقیم) آمریکا در گفت‌وگوها نیست، پس چیست؟
همچنین اگر آمریکا هیچ حضوری در مذاکرات وین ندارد، چگونه است که سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اعلام کرده رفع تحریم‌های ناسازگار با برجام از محورهای مهم گفت‌وگو در وین است؟ ضمنا لازم است یادآوری کنیم که حتی رفع تحریم‌های ناسازگار با برجام نیز خلاف سیاست جمهوری اسلامی است. مشخص است که «همه تحریم‌ها اعم از تحریم‌های اولیه و ثانویه» با «فقط تحریم‌های ناسازگار با برجام» تفاوت دارد.
رئیس‌جمهور نیز در افاضاتی اعلام کرده‌اند آمریکا توبه کرده و می‌گوید «هل لی من توبه؟». چگونه بلافاصله بعد از گله رابرت مالی از ایران به دلیل اصرار بر رفع همه تحریم‌ها رئیس‌جمهور پیام توبه دریافت کرده‌اند؟ بنظر می‌رسد رئیس‌جمهور فراموش کرده‌اند که رئیس‌جمهور فعلی آمریکا همان کسی است که به حمله نظامی به عراق و افغانستان رأی مثبت داده و نفر دوم دولتی بوده که حزبش بلافاصله پس از برجام، تحریم‌های آیسا را علیه ایران وضع کرده است.
چنین تناقض‌هایی در حوزه مأموریتی وزارت خارجه جمهوری اسلامی، اگر خیانت و با هدف بهم ریختن دستگاه محاسباتی مردم نباشد، به یقین نشان از نابسامانی در این وزارتخانه است؛ مسئول مستقیم این شلختگی نیز جنابعالی هستید جناب ظریف! بعنوان وزیر جمهوری اسلامی ایران از شما انتظار می‌رود منافع ملی را به پای دستاورد تراشی برای جریان سیاسی خویش و بهره‌برداری انتخاباتی، ذبح نکنید.»