با نگرشی تازه به زندگی، سالی پر از موفقیت و آرامش را تجربه کنیم -بخش پایانی

نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد

کد خبر: ۲۱۳۳۶۰

تاریخ: ۲۶ اسفند ۱۳۹۹ - ۱۹:۰۰

ر-تیرگری
بهار دل‌انگیز از راه ‌رسیده است. تمام ساکنان کره خاکی جان تازه‌ای گرفته‌اند. برای تازگی روح، جان و دلتان چه می‌خواهید بکنید؟ طبیعت جوان شده است. شما هم با این جوانی همراه شوید. جوانی، سرزندگی، تازگی را در دل و جانتان جاری کنید. تاریکی، سیاهی، غم و غصه و هرگونه درد و رنج را به سال کهنه بسپارید و در سال نو دل‌هایتان را مملو از عشق، محبت، دوستی و... کنید؛ همان گونه که زنگارها را می‌زدایید و فضای خانه را بهاری می‌‌سازید، همان گونه که لباسی نو و تازه بر تن می‌کنید و ظاهرتان را می‌آرایید، دل‌هایتان را هم از پلشتی‌ها رها و بهاری شدن جان را طلب کنید.
بعضی‌ها انتظار می‌کشند تا سال تحویل شود و... اما ساعاتی بعد دوباره همان می‌شوند که در سال گذشته بوده‌اند. اگر این‌گونه‌اید حواستان باشد که قرار است با طبیعت زیبا همراه شوید. نوروز است؛ نوروز را گرامی بدارید و با دل و جانتان نو شوید. در لحظه تحویل سال به یاد عزیزانی باشیم که دیگر در میان ما نیستند؛ عزیزانی که وجودشان مایه مباهات بود.
عروج‌کردگانی به نام «مدافعان حرم» که برای محافظت از جان من، شما و هموطنانشان، و دفاع از حرم اهل‌بیت پیامبر(ص) جان‌عزیزشان را دادند و امسال جایشان در کنار سفره هفت‌سین و در میان عزیزانشان خالی است. پرپر شدن هر یک از این گل‌های بی‌همتا  همچون سردار بزرگ اسلام حاج قاسم سلیمانی و ابومهدی المهندس و شهدای همراهشان مسئولیت  بزرگی بر دوش یکایک ما نهاده است. و اما بسیاری از شهدا در سالی که گذشت جزو نخبگان و نام‌آوران حوزه بهداشت و درمان بودند، وظیفه انسانی حکم می‌کند که این فرشتگان زمین فراموش نکنیم چرا امسال در کنار خانواده‌هایشان نیستند.
بهترین «بودن» را انتخاب کنیم
طبیعت بهترین‌هایش را به تماشا گذاشته است. زمین خشک سرسبز و زیبا شده است. درخشان شکوفه کرده‌اند. مرغان بهاری و بلبلان خوش‌‌الحان نغمه‌سرایی می‌کنند. بیایید ما هم با طبیعت همراه شویم و بهترین بودن را انتخاب کنیم. بهترین‌ها خستگی ناپذیرند. یأس و ناامیدی برایشان معنایی ندارد. بهترین‌ها همواره در ذهن ما زنده و جاوید هستند و گرد پیری و غبار زمانه بر رویشان نمی‌نشیند. بهترین‌ها تأثیری شگرف بر روح و جان و دل دارند.
«رؤیا منجمی» یک مشاور، در مورد خصوصیات و ویژگی‌های روحی و اخلاقی بهترین‌هایی که در اطرافمان هستند و می‌توانیم به آنها تکیه کنیم، توضیح می‌دهد: «معلم کلاس اولتان را به یاد بیاورید. موجود نازنینی که همواره در ذهن شما جوان، زیبا، مهربان و دوست‌داشتنی است. بهترین‌ها همه‌جا هستند، فقط باید وسعت نگاهمان را گسترش دهیم. بهترین‌ها همان‌هایی هستند که شما برای هر کاری بدون تأمل به آنها مراجعه می‌کنید. بهترین‌ها همان‌هایی هستند که هر روز با یک بغل کار از اداره به خانه می‌آیند. ساعت کاری برایشان معنایی ندارد تا کار روزانه‌شان را به سرانجام نرسانند. آرام و قرار ندارند. کار را به خاطر حقوق و دستمزدی که می‌گیرند، انجام نمی‌دهند. هر نوع کاری که باشد وظیفه خود می‌داند که آن را بهترین شکل ممکن انجام دهند. در کارشان خلاقیت و نوآوری دارند. بهترین‌ها هر کجا که باشند، حتی در دور افتاده‌ترین روستاها سرانجام کشف می‌شوند و چون خورشید درخشان نورافشانی می‌کنند. بهترین‌ها علیرغم میل باطنی‌شان هر کجا که باشند دیده می‌شوند.»
پایانی که آغاز است
تعدادی از افراد شاغل در پایان سال بازنشسته می‌شوند و پس از تعطیلات نوروز چون کاری ندارند، غمگین و افسرده می‌شوند. درصورتی‌که باید پذیرفت بازنشستگی هم یک مرحله از زندگی است که بالاخره روزی فرامی‌رسد. مانند زمانی که به مدرسه می‌رفتیم سپس دانشگاه و... اشتغال به کار. هر یک از این دوران در عین هیجان‌انگیز بودن بحران خاص خودش را داشت.
جدایی از محلی که سال‌ها هر روز به آنجا رفته‌ای و ترک دوستان و تمام کسانی که در آن مقطع از سال‌های عمر زندگی تو را ساخته‌اند، سخت است. بهترین سال‌های عمرت را در کنار کسانی گذرانده‌ای که حالا دوستان و خانواده دوم تو هستند. خاطره‌ها با آنها ساخته‌ای، سال‌های رشد و شکوفایی‌ات در کنار آنها شکل‌گرفته است. برای بعضی از بازنشسته‌ها. کنار آمدن با این فصل از زندگی دشوار است.
امین حشمت‌پور یک روان‌شناس سالمندان برایمان می‌گوید: «بازنشستگان باید بدانند ترک محل کار، ترک دوستان عزیزی که همواره در کنار تو بوده‌اند، نیست. بسیاری از این دوستان وفادار تا آخر عمر همراه و همدم ما خواهند بود.
قلم و کاغذ بردارید. 20، 25 ساله و... شوید. نخستین روزی که در محل کارتان حاضر شدید، به‌خاطر بیاورید. اولین کسانی که به‌عنوان همکاران شما معرفی شدند. اولین میزی که متعلق به شما شد. اولین استکان چای که پشت میزتان نوش جان کردید. اولین همکاری که رفیق، دوست و همراه شما شد و... اولین حقوقی که دریافت کردید. راستی اولین حقوقتان چقدر بود؟ با اولین حقوقتان چه کردید؟ چگونه خرجش کردید؟ حقیقتاً که حقوق اول بسیار پربرکت است و هرچقدر خرج کنید تمام نمی‌شود. پولی که خرج مسائل عادی و روزمره زندگی نمی‌شود و خرج خرید هدیه برای عزیزان می‌شود. چون اولین حقوق هدیه‌ای است که از هستی دریافت کرده‌اید، مقدارش اصلاً مهم نیست هر مقدار که باشد گویا شیرین‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین پاداشی است که تا آن روز دریافت کرده‌اید. به همین ترتیب خاطرات خود را مکتوب کنید. فراموش نکنید بسیاری از کتاب‌های پرفروش جهان از خاطرات عادی مردمانی معمولی چون من و شما شکل می‌گیرند.»
وی در ادامه می‌افزاید: «زانوی غم بغل نکنید. فصل تازه‌ای از زندگی را تجربه می‌کنید. به‌خاطر بیاورید چه کتاب‌هایی که نخوانده‌اید، چه‌کارهایی که فرصت انجام آن را نداشته‌اید و چه هنرهایی که از آنجا غافل مانده‌اید و... باغبانی را امتحان کنید. گل‌وگیاه پرورش دهید. ارتباط بیشتری با اعضای خانواده برقرار کنید. وقت خود را صرف مراقبت از پدر، مادر و عزیزان ناتوان خود کنید. مطالعه را جزو کارهای روزانه خود قرار دهید. اجازه ندهید ناامیدی و یأس وجودتان را تسخیر کند. جوانه‌های امید را همواره در دلتان زنده نگه‌دارید. عضو مراکز خیریه شوید و دانش و تجربیات خود را در اختیار آنان قرار دهید. دوستان و آشنایان جدیدی در راه هستند. زیبایی‌های زندگی به روی شما لبخند می‌زند آن را به فال نیک بگیرید.»
در ایام نوروز مراقب همدیگر باشیم
ویروس مرگبار کرونا تاکنون بیش از 2 میلیون و ششصد هزار نفر را به کام مرگ کشیده است و 120 میلیون نفر را هم مبتلا کرده است، کرونا دوباره با جهش تازه بشر را غافلگیر می‌کند.
به هوش باشیم بیش از 300 نفر از شریف‌ترین فرزندان این آب‌وخاک برای محافظت از جان من و شما جان‌عزیزشان را ازدست‌داده‌اند و امروز در کنار خانواده‌هایشان نیستند. ازاین‌پس هرگاه یک نفر دیگر از این عزیزان درگیر بیماری کرونا شوند من و شما مسئول هستیم و باید به درگاه الهی پاسخگو باشیم.
این عزیزان سرمایه‌هایی تکرارناشدنی بودند که نمی‌توان جایگزینی برای آنها منظور شد. در نظر بگیرید چه هزینه‌هایی باید صرف شود تا فرزندی از این سرزمین به مقام پزشکی برسد. پزشکان در مدرسه و دانشگاه جزو نخبگان دوره‌های تحصیلی خود بوده‌اند و هستند. جای بسی تأسف است حافظان سلامت، به‌خاطر خودسری بعضی از هم‌وطنان جان عزیز خودشان را از دست بدهند.
بیش از 60 هزار نفر از هموطنان ما طی سالی که گذشت براثر ابتلا به ویروس کرونا جان خود را ازدست‌داده‌اند و این آمار هر روز رو به افزایش است. علت ابتلای این جان‌باختگان اغلب حضور در دورهمی‌هایی چون عروسی، عزا و مهمانی‌های خانوادگی و دوستانه بوده است. در یک مجلس عروسی 200 نفر به کرونا مبتلا می‌شوند و داماد مدتی بعد جانش را از دست می‌دهد. در یک مراسم عزا 60 نفر به کرونا گرفتار می‌شوند و... چگونه می‌شود باور کرد برای ساختن خاطره از روزهای قشنگ زندگی‌مان جان کسی را در معرض خطر قرار دهیم؟! دورهمی‌ها به هر شکلی که باشد خطرآفرین است. تا دیروز فقط کسانی که بیماری‌های زمینه‌ای یا سن بالایی داشتند
مورد هدف بودند. اما این ویروس جهش‌یافته دیگر بزرگ و کوچک نمی‌شناسد و تمام سنین را به یک میزان به کام مرگ می‌کشاند در ایام نوروز مراقب عزیزانمان باشیم و از غیردیدنی‌های خانوادگی و دوستانه پرهیز کنیم. دور سفرهای نوروزی را خط بکشیم و از رفتن به سفرهای غیرضروری پرهیز کنیم. بسیاری از شهرهای مهمان‌پذیر و شهرهای ساحلی با حضور مسافران آلوده می‌شوند.
در سالی که آخرین روزهای آن را می‌گذرانیم، رشت از جمله شهرهایی بود که به‌خاطر حضور مسافران نوروزی و... خسارات جانی زیادی را متحمل شد. کادر درمان فرسوده و ناتوان شد و آن‌قدر تعداد بیماران بستری زیاد بود که مجبور به احداث بیمارستان صحرایی شدند. برخی جاهلانه بر این باورند کسی که کرونا گرفت، دوباره به این ویروس
مبتلا نمی‌شود. درصورتی‌که بسیاری از درگذشتگان کسانی بودند که برای بار دوم به این ویروس مرگبار مبتلا شده بودند. بیایید به ختم همه‌گیری کمک کنیم، نه حفر بیشتر قبر در گورستان‌ها. برخی هم تعصب بسیاری برای گرامیداشت سنت‌ها دارند و اصرار دارند در هر شرایطی که باشد باید مراسم مربوط به سنت‌ها برگزار شوند تا از یادها نروند. باید به این عده یادآور شد که سنت ماندگاری چون نوروز با یکی دو سال برگزار نشدن از یادها نمی‌رود.