وبسایت آمریکایی«نیو اچ»:

آمریکا از سال 2001 تا 2019 326 هزار بمب و موشک بر سر مردم دنیا ریخته است

طبق گزارش یک پایگاه اینترنتی آمریکایی، دولت‌های جمهوریخواه و دموکرات این کشور، از سال 2001 به این سو، 326 هزار بمب و موشک بر سر مردم جهان ریخته‌اند.

کد خبر: ۲۱۲۷۳۶

تاریخ: ۱۷ اسفند ۱۳۹۹ - ۲۲:۰۳

وقتی حرف از توسعه‌طلبی و جنگ افروزی می‌شود، بین دموکرات‌ها و جمهوریخواهان آمریکا فرقی نیست؛ بسیاری از جنگ‌ها را جمهوریخواهان شروع کرده و دموکرات‌ها ادامه داده‌اند و بر عکس. بعد از جنگ جهانی دوم و طی 76 سال گذشته، به خصوص پس از حملات 11 سپتامبر، دولت‌های آمریکا هزاران بمب و موشک را بر سر مردم اقصی نقاط جهان ریخته و میلیون‌ها نفر را نیز به خاک و خون کشیده‌اند، که البته سهم مردم غرب آسیا بیشتر از سایر مناطق جهان بوده است.وبگاه آمریکایی «نیو اچ» یکشنبه گذشته طی گزارشی، آماری را از بمب‌ها و موشک‌های استفاده شده توسط ارتش آمریکا علیه مردم جهان، ارائه داده است.
به نوشته این وبسایت، طبق اطلاعیه‌ها و بیانیه‌های صادر شده توسط نیروی هوایی آمریکا، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۹، جنگنده‌های آمریکایی ۳۲۶ هزار موشک و بمب در کشورهای جهان ریخته ‌اند، و سهم عراق و سوریه در این میان، ۱۵۲ هزار بمب و موشک بوده است. طبق این گزارش، در عرض ۲۰ سال نیروی هوایی آمریکا به طور متوسط روزانه ۴۲ بمب و موشک استفاده کرده و سهم افغانستان، ۲۰ بمب در روز بوده است. این حملات با حجم وسیعی از تلفات جانی و ویرانی‌های گسترده همراه بوده است. البته، دولت آمریکا و رسانه‌های مسلط جهانی معمولا بخش کوچکی از این تلفات را گزارش کرده و می‌کنند.
به گزارش فارس، وبگاه نیو اچ افزود، این آمار، رقم واقعی حملات را منعکس نمی‌کند، و به عنوان مثال، حملات صورت گرفته با بالگرد را در بر نمی‌گیرد. علاوه‌بر آن، هزاران عملیات هوایی و بمباران اشتباهی را شامل نمی‌شود.  ارتش آمریکا فقط در سال ۲۰۱۶ بالغ بر ۴۵۶ حمله با بالگرد انجام داده، و این حملات در گزارش‌ها ذکر نشده است. نیو اچ در ادامه نوشت، مردم آمریکا و افکار عمومی درخصوص حجم کشتار و تخریبی که رهبران آمریکا به نام آنها در کشورهای دیگر انجام می‌دهند، بی‌خبر هستند. ضمنا، با بررسی گزارش‌های نیروی هوایی، محال است که بتوان تصویر واضحی از حجم ویرانی‌های حاصل از حملات هوایی به دست آورد.
تخریب عمیق چهره آمریکا
«برت برون» از دیپلمات‌های کارکشته آمریکایی، نیز که سابقا در دولت «باراک اوباما»، مدیر تعاملات جهانی بود، طی مطلبی برای «بیزنس اینسایدر»، با اشاره به تخریب شدید وجهه جهانی آمریکا نوشت: «نفوذ بین‌المللی چیزی نیست که ارزان تمام شود، حتی اگر شما ابر قدرت باشید. این انگ به شدت ناخوشایند آمریکا تنها زمانی بهتر می‌شود که دولت پول هنگفتی برای مدیریت این چالش هزینه شود.این حتی مشکل یک میلیارد دلاری نیست. ما درباره ده‌ها و شاید حتی صدها میلیارد دلار صحبت می‌کنیم. با وجود این رقم قابل توجه، این کار، هم ضروری است و هم ارزش هزینه فوق‌العاده را دارد».
به گزارش ایسنا در ادامه این یادداشت آمده است: آمریکا معمولا حدود دو میلیارد دلار در سال برای برنامه‌های دیپلماسی عمومی هزینه می‌کند.اما در این برهه به شدت مخاطره‌آمیز برای کشورمان، ما به شدت به تامین مالی برنامه‌های دیپلماسی عمومی خودمان و افزایش این بودجه به دست‌کم ۱۰ میلیارد دلار در سال نیاز داریم. با این حال، این از هزینه تازه‌ترین ناو هواپیمابر ما هم کمتر خواهد بود.ادوات نظامی بیشتر، احترامی که ما در دوران ریاست جمهوری «دونالد ترامپ» از دست داده‌ایم، را باز نمی‌گرداند. حقیقت همان چیزی است که «جیمز ماتیس»، وزیر دفاع سابق آمریکا‌، بر زبان آورد. او گفت: اگر بودجه وزارت خارجه کمتر شود، من باید مهمات بیشتری بخرم.
در پایان این یادداشت آمده است: «جو بایدن« و اکثر دموکرات‌های کنگره، علیه خسارتی که در دوره ریاست جمهوری «دونالد ترامپ» به جایگاه آمریکا در عرصه بین‌المللی وارد شده است، صحبت کرده‌اند. آنها به حداقل مبلغی که برای باز‌سازی وجهه ما نیاز خواهد بود، اشاره کرده‌اند. حال که دو مجلس کنگره در اختیار دموکرات‌هاست، زمان آن است که فکری برای این مشکل کنیم.  عمیقا باور دارم که آمریکا نمی‌تواند به جایگاه سابق و پرشکوه جهانی خود برسد. با این حال، لزوم ترمیم و تلاش برای باز‌سازی وجهه و نفوذ آمریکا، نفی نمی‌شود.
حتی پیشرفتی‌اندک، ثمره بزرگی در پی خواهد داشت. اما مردم و رهبران ما باید دید روشنی به ویرانی قابل توجهی که به بار آمده و از همه مهم‌تر، دستیابی به سهم کوچکی از اعتماد و اعتباری که زمانی داشتیم، داشته باشند.
اکنون زمان آن است که با حفاظت از منافع مان و ارتقای منافع سیاست خارجی خودمان، جدی برخورد کنیم. بدون تزریق منابع جدید، ما در میدان نبرد اطلاعات جهانی، بی‌سلاح باقی خواهیم ماند. وضعیت ناراحت‌کننده وجهه ما و عدم احترام به کشورمان، حقیقتا یک فوریت ملی است. این مسئله‌ای است که نیازمند رسیدگی و تامین
مالی است.»