در محضر امام خمینی(ره)

کد خبر: ۲۰۳۰۷۳

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۳۹۹ - ۲۱:۵۲

تا زمانی که موشک به پیشانی من بخورد
‏‏یک روز بعد از ظهر حدود هفت الی هشت موشک به اطراف جماران اصابت کرد.‏‎ ‎‏خدمت امام رفتم و عرض کردم: اگر یک مرتبه یکی از موشک‌های ما به کاخ صدام بخورد‏‎ ‎‏و صدام طوری بشود ما چقدر خوشحال می‌شدیم، اگر موشکی به نزدیکی‌های اینجا- جماران- بخورد و سقف اینجا پایین بیاید و شما یک طوری بشوید چه؟ امام در پاسخ‏‎ ‎‏گفتند: «والله قسم، من بین خودم و آن سپاهی که در سه راه بیت است هیچ امتیاز و فرقی‏‎ ‎‏قائل نیستم. والله قسم، اگر من کشته شوم یا او کشته شود برای من فرقی نمی‌کند.» من‏‎ گفتم: ما که می‌دانیم شما اینگونه هستید، اما برای مردم فرق می‌کند. امام فرمودند: «نه،‏‎ ‎‏مردم باید بدانند اگر من در یک جایی بروم که بمب، پاسداران اطراف منزل مرا بکشد و‏‎ ‎‏مرا نکشد، من دیگر به درد رهبری این مردم نخواهم خورد. من زمانی می‌توانم به مردم‏‎ ‎‏خدمت کنم که زندگی‌ام مثل زندگی مردم باشد. اگر مردم یا این پاسداران یا کسانی که در‏‎ ‎‏این محل هستند یک طوری‌شان بشود، بگذارید به من هم بشود تا مردم بفهمند همه در‏‎ ‎‏کنار هم هستیم.» گفتم: پس تا کی می‌خواهید اینجا بنشینید؟ به پیشانی مبارکشان ‌اشاره‏‎ ‎‏کردند و فرمودند: «تا زمانی که (ترکش) موشک به اینجا بخورد.»
* حجت‌الاسلام والمسلمین حاج احمد خمینی
پا به پای آفتاب - ج 1 - صفحه 113.
اگر روحیۀ کاخ‌نشینی باشد‏، باید فاتحه اسلام را ‏‎ ‎خواند
‏‏امام با آنکه به روحیۀ افراد دقت داشتند اما نسبت به ظواهر، تذکراتی را می‌فرمودند.‏‎ ‎‏به خاطر دارم در زمان نخست‌وزیری شهید رجایی با آن عرفان و معنویت و تهذیب‏‎ ‎‏خاصی که ایشان داشت، امام برای اینکه از خطرات (انحرافات) احتمالی پیشگیری کنند،‏‎ ‎‏فرمودند: «اگر خدای نخواسته نخست‌وزیر ما روحیۀ کاخ‌نشینی پیدا کند، باید فاتحۀ‏‎ ‎‏اسلام را خواند.» ایشان نفرمود، فاتحۀ انقلاب، بلکه فرمود: «فاتحه اسلام را باید‏‎ ‎خواند.»
* خانم عاتقه صدیقی – همسر شهید رجایی
روزنامه جهان اسلام – 18/3/ 73.