«نه» ژاپن به ممنوعیت تسلیحات هسته‌ای / توکیو: برای بازدارندگی به توان اتمی نیازمندیم

یک مقام بلند پایه دولت ژاپن اعلام کرد، این کشور به معاهده سازمان ملل در ممنوعیت تسلیحات هسته‌ای نخواهد پیوست و علت این تصمیم را نیز بازدارندگی بالقوه سلاح‌های هسته‌ای ذکر کرد.

کد خبر: ۲۰۱۶۹۲

تاریخ: ۰۵ آبان ۱۳۹۹ - ۲۱:۲۹

«کاتسونوبو کاتو»، دبیر ارشد کابینه دولت ژاپن، طی یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: ما با توجه به محیط امنیتیِ اطراف ژاپن، که رو به دشوارتر شدن است، باور داریم که یک پیشرفت مداوم و واقع‌بینانه به سمت خلع سلاح هسته‌ای داشته باشیم در عین اینکه قابلیت‌های بازدارندگی خود برای مقابله با تهدیدات را حفظ کرده و تقویت کنیم.
دبیر ارشد کابینه ژاپن در ادامه، با اشاره به معاهده ممنوعیت تسلیحات هسته‌ای، که قرار است در ۲۲ ژانویه(2 بهمن) اجرایی شود، تصریح کرد: ژاپن در هدف این معاهده، یعنی نابودی تسلیحات هسته‌ای، شریک است، اما همچنانکه ما در برخورد با این مسئله تفاوت‌هایی داریم، امضا‌کننده این معاهده نخواهیم بود. به گزارش ایسنا، او در پاسخ به سؤالی درباره اینکه آیا ژاپن مایل به مشارکت در آن به عنوان عضو ناظر است، بر لزوم ملاحظه محتاطانه بر مبنای موضع ژاپن تأکید کرد.
ژاپن به عنوان تنها کشوری در دنیا که هدف حمله هسته‌ای قرار گرفته، به دنبال این بوده که خودش را یک پیشتاز تلاش‌های بین‌المللی برای خلع سلاح هسته‌ای و عدم اشاعه نشان دهد. اما توکیو در عین حال، برای محافظت از خودش در برابر تهدیداتِ محتمل کره شمالی و چین، وابسته به چتر هسته‌ای آمریکا است و این نمی‌گذارد ژاپن ممنوعیت تمام عیار تولید، استفاده و انبار کردن تسلیحات هسته‌ای را تصویب کند، و همچنین، چند سالی است که به لزوم تقویت نظامی خود تأکید دارد.
گفتنی است، پس از جنگ جهانی دوم و بمباران هسته‌ای ژاپن توسط آمریکا، توکیو که چاره‌ای جز پذیرش شرط‌های لشکر پیروز (آمریکا) را نداشت، ارتش خود را به نوعی تعطیل کرد و وظیفه دفاع از خود را به کشور متخاصمِ پیشین یعنی آمریکا سپرده است. در سال‌های پس از جنگ گرچه این دو کشور به دلایل مختلف از جمله داشتن دشمن مشترک، به متحدان نزدیک یکدیگر تبدیل شده بودند و ژاپن دیگر محدودیت‌های تحمیلی سابق از طرف آمریکا را نداشت، اما همچنان ارتش و تقویت نظامی این کشور برای حکمرانان ژاپنی چندان اولویت نداشته است. ولی طی چند سال اخیر ورق برگشته و حکمرانان ژاپنی صریحاً به برخی از ناتوانی‌های خود اشاره و بر لزوم تقویت نظامی کشورشان تأکید می‌کنند.