اخبار ویژه

کد خبر: ۱۹۶۳۱۹

تاریخ: ۲۸ مرداد ۱۳۹۹ - ۲۲:۱۷

سازندگی: روحانی می‌رود اما هزینه‌هایش برای اصلاح‌طلبان می‌ماند
ارگان مطبوعاتی حزب کارگزاران معتقد است دولت به تنهایی تصمیم می‌گیرد، اما مسئولیت آن را با گروه‌ها و احزاب تقسیم می‌کند.
روزنامه سازندگی در یادداشتی خاطرنشان کرد: دولت روحانی در هر جنبه‌ای ضعیف یا ناکارآمد باشد، در تقسیم هزینه‌ تصمیم‌هایش در همه این هفت سال خوب عمل کرده است؛ از مذاکره با آمریکا تا مسئله عزاداری‌های ماه محرم در دوره کرونا، دولت به نحوی وارد میدان شده که گویی تصمیمش برآیند نظرات متنوع جامعه و نخبگان سیاسی از جناح‌‌های مختلف است. حتی در جاهایی که تصمیم از پیش تعیین شده  دولت با نظرات عموم کارشناسان و صاحب‌نظران مخالف باشد، شیوه رسانه‌ای شدن آن به نحوی مدیریت می‌شود که جمع بزرگتری را شریک تصمیم خود کند تا در صورت هزینه‌دار شدن آن، بتواند از مسئولیت خود بکاهد. نمونه مشخص و معروف آن، داستان «ارز جهانگیری» است که اکنون می‌دانیم از سوی نزدیکان روحانی تصمیم‌گری و اعلام آن به آخرین سنگر اصلاح‌طلبان در دولت یعنی معاون اول رئیس‌جمهور سپرده
شد.
در هفته جاری خبری در فضای مجازی دست به دست می‌شد که نحوه انتشار آن یادآور داستان ارز جهانگیری بود.
پس از یک هفته گمانه‌زنی درباره وعده «گشایش اقتصادی» رئیس‌جمهور که پیش‌بینی بسیاری از تحلیل‌گران درباره احتمال تایید FATF  از سوی برخی نهادها، تکذیب معاون ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر ریاست‌جمهوری موجب شد تا اذهان عمومی به سمت موارد دیگری برود. به فاصله چند ساعت پس از انتشار توییت علیرضا معزی، ویدئوی تقطیع شده‌ای از سخنان سید حسین مرعشی، سخنگوی حزب کارگزاران سازندگی ایران و نایب رئیس اسبق شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان در دیدار ماه رمضان روحانی با فعالان سیاسی منتشر شد که در آن مرعشی پیشنهاد فروش نفت به مردم در ازای ارز و طلا را مطرح می‌کرد. خبرنگاران مطلع از منابعی که لابد مورد وثوق‌شان بود، اعلام کردند که خبر «گشایش اقتصادی» روحانی همین ایده است. در کشوری که از ایده‌ تا عمل فاصله بسیار است و ممکن است در این بین تغییرات زیادی اتفاق بیفتد، سکوت دولت در برابر پرسش‌ها و ابهام‌های اجرای طرح می‌تواند معنادار باشد؛ به خصوص که در پس این سکوت، فشارها به سمت ایده‌پرداز اولیه طرح سوق پیدا کرد.
پرسش‌های منطقی افکار عمومی درباره چگونگی اجرای این طرح پابرجاست و سوال این است که چرا و با چه انگیزه‌ای پیش از قطعی شدن ابعاد موضوع و اعلام رسمی آن درز مدیریت شده این خبر اتفاق می‌افتد؟ جالب آن که شخص روحانی در همان جلسه مذکور در بخشی- که از ویدئوی وایرال شده حذف گردیده است- صحبت‌های مرعشی را قطع کرده و می‌پرسد که عدد 10 میلیارد دلار ارزی که شما و دیگر صاحب‌نظران می‌گویید دست مردم است، از کجا آمده؟ این پرسش و پرسش‌های دیگر که حتما دولت برای‌ آنها پاسخ قانع‌کننده یافته است، باید به مردم توضیح داده شود.
نکته مهم اما این که تا کی قرار است این نوع رابطه بین دولت و اصلاح‌طلبان برقرار باشد و اصلاح‌طلبان تنها نقش پیشنهاددهنده را بازی کنند و در تصمیم‌گیری و اجرا کنار گذاشته شوند؟ روندی که به هزینه‌ شدن سرمایه اجتماعی اصلاح‌طلبان در پروژه‌هایی که تاثیر اندکی در اجرای آن دارند، انجامیده است.
اما این شکل از رابطه بین طرفین برای دولتی که از سال آینده در خوشبینا‌نه‌ترین حالت به جریانی در بین جناح‌های سیاسی کشور تقلیل پیدا می‌کند، سرمایه‌ساز نیست و خاطره بدی به یادگار خواهد
گذاشت.

استعفای عارف و موسوی لاری مشکل خودشان را حل کرد، نه اصلاح‌طلبان
عضو شورای سیاستگذاری اصلاح‌طلبان می‌گوید عارف و موسوی لاری با استعفا از ریاست و معاونت ریاست این شورا از خود رفع تکلیف کردند.
به گزارش «فردا»، روزی که محمدرضا عارف از ریاست شورای عالی سیاست‌گذاری استعفا داد خیلی از سیاسیون گفتند «او قصد جدی برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست‌جمهوری دارد.» مزیت عارف قطعی بودن تأیید صلاحیتش است اما با وجود عملکرد فراکسیون امید در مجلس دهم، بسیاری از اصلاح‌طلبان آسیب رجوع دوباره به عارف را بیشتر از منفعتش می‌دانند.
غلامرضا انصاری عضو شورای سیاستگذاری اصلاح‌طلبان درباره عزم محمدرضا عارف برای نامزدی در انتخابات و استعفای او از ریاست شورای عالی سیاست‌گذاری گفت: معتقدم نخست باید تکلیف شورای عالی سیاست‌گذاری مشخص شود. بزرگان جریان اصلاحات و دبیران کل احزاب اصلاح‌طلب باید زودتر درباره ادامه کار این شورا یا نهاد جایگزین آن تصمیم بگیرند.
وی افزود: انتقاد من به آقای عارف و موسوی ‌لاری آن است که آنها نباید به این شکل از شورای عالی سیاست‌گذاری استعفا می‌کردند. پیش از این استعفاها باید تدبیر لازم برای سرنوشت شورا یا نهاد جایگزین اندیشیده می‌شد. در واقع آقایان عارف و موسوی لاری با استعفا دادن و کنار رفتن از خود رفع مسئولیت کردند حال آن‌که این کار، مشکلی را حل نکرد.
عضو شورای مرکزی حزب اتحاد ملت یادآور شد: وقتی تکلیف نهاد انتخاباتی اصلاح‌طلبان مشخص شد ما باید مشخص کنیم که با چه معیارها و ویژگی‌هایی می‌خواهیم وارد عرصه انتخابات ریاست‌جمهوری شویم. بنا به صحبت‌های بزرگان به سمت حمایت از نامزدهای غیر اصلاح‌طلب و عاریتی سوق پیدا نمی‌کنیم.
وی افزود: اگر نامزد اصلاحات از شجاعت، جسارت، توانمندی و برنامه شفاف برای عبور از بحران برخوردار نباشد مردم قطعاً اقبالی نشان نخواهند داد.

قوامی: عارف با نامزد شدن آبروی خودش و اصلاح‌طلبان را نبرد
عضو مجمع روحانیون می‌گوید: عارف با نامزد شدن در انتخابات آبروی خودش و اصلاح‌طلبان را نبرد.
ناصر قوامی که در مجلس ششم ریاست کمیسیون حقوقی و قضایی را برعهده داشت، درباره احتمال نامزدی محمدرضا عارف در انتخابات 1400 به نامه‌نیوز گفت: «خواهش من از آقای عارف این است که دست به این کار نزند و بیش از این حیثیت و آبروی اصلاح‌طلبان را به حراج نگذارد.»
وی در پاسخ به اینکه آیا محمدرضا عارف گزینه‌ای است که بتواند مورد اجماع اصلاح‌طلبان قرار بگیرد؟ گفت: «اگر اصلاح‌طلبان هم درباره آقای عارف اجماع کنند، او به هیچ وجه در میان مردم محبوبیت ندارد. دلیلش نیز همین چهار سال حضور ایشان در مجلس است که مردم فراموش نمی‌کنند.»
این فعال اصلاح‌طلب تاکید کرد: «من از آقای عارف خواهش می‌کنم که آبرو خودشان و اصلاح‌طلبان را محفوظ نگاه داشته و بیش از این نبرند».
قوامی در پاسخ به این که علت تمایل عارف به حضور در انتخابات 1400 چیست و چرا فکر می‌کند که ظرفیت مناسبی برای این کار است؟ گفت: «من فکر می‌کنم که آقای عارف می‌خواهد به اصولگرایان خدمتی کرده باشد، اصولگرایان هم می‌خواهند که عارف بیاید برای اینکه بگویند ما اصلاح‌طلبان را تایید کردیم، اما رای نداشتند و پایگاه اجتماعی آنان آسیب دیده است.»
این نماینده پیشین مجلس در پاسخ به اینکه کدام یک از طیف‌های اطلاح‌طلب ممکن است از عارف حمایت کنند؟ گفت:‌ «این نکته را توجه داشته باشید اصلاح‌طلبان فقط چند نفر در تهران که در شورای عالی و با عناوینی نشسته‌اند، نیستند. در استان‌ها و شهرستان‌ها نیز افراد اصلاح‌طلب بانفوذی هستند که از روحانی حمایت کرده بودند. این گروه با توجه به عملکرد ناصواب عارف در مجلس از وی حمایت نخواهند کرد. با این حال فکر می‌کنم که برخی اصلاح‌طلبان که می‌خواهند به هر وسیله‌ای شده، خود را به قدرت و دولت آویزان کنند و به هر سمتی مثل یک استانداری نیم‌بند و فرمانداری و.. راضی هستند از عارف حمایت خواهند کرد.»
وی ادامه داد: «این گروه از اصلاح‌طلبان که به نظر من بهتر است نام آنان را فرصت‌طلب بگذاریم، صرفا دنبال کسب قدرت و موقعیتی برای خودشان و دوستانشان هستند، ممکن است پشت عارف بایستند».
قوامی در پایان گفت: «به نظر من اصلاح‌طلبان در تهران اگر متحد هستند باید عبدالله نوری را پیشنهاد کنند. چون او گزینه خوبی است که زمینه لازم و حرف برای گفتن دارد. برای اصلاح‌طلب هزینه هم داده است. حالا اگر تایید صلاحیت هم نشد می‌توان گفت که گزینه ما این بود و غیر از آن گزینه‌ای نداریم.
به نوشته نامه‌نیوز، برخی فعالان رسانه‌ای طیف اصلاح‌طلب، از آغاز فعالیت انتخاباتی عارف و همراهی کسانی چون محمدرضا تاجیک در راس کمپین انتخاباتی وی خبر داده‌اند.
عارف پس از ناکامی طیف متبوعش در انتخابات مجلس، از ریاست شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان استعفا کرد.
او در مجلس دهم رئیس فراکسیون امید بود و پیش از آن، در سال 92 نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری بود که با فشار اصلاح‌طلبان مجبور به کناره‌گیری به نفع روحانی شد.

روایت فعال اصلاح‌طلب از کارِ کارستان دولت روحانی
یک فعال اصلاح‌طلب می‌گوید: دولت هیچ برنامه‌ای نداشته و با انداختن جریان اصلاح‌طلبی از چشم مردم، کاری کارستان کرده است.
سید فاضل موسوی به روزنامه آرمان گفت: من بارها به بزرگان اين انديشه گفته‌ام که درست نيست، فقط در ايام انتخابات افرادي ارزشمند تمام زندگي خود را بگذارند و انتخابات به انجام برسد و ديگراني به مسند برسند و اين طيف هزينه به قدرت رسيدن آنها را بپردازند.
وی ادامه می‌دهد: به باور من دولت کار را رها کرده است. از نظر من دولت و کابينه يعني دو نفر تصميم‌گيرنده آنها هستند. اين دو نفر در عرصه‌هاي سياسي و فرهنگي هيچ‌ جذابيتي براي مردم ندارند. متأسفانه آقاي روحاني هيچ ‌برنامه‌اي نداشت. در تمام حذف‌هاي بعد از انقلاب يا اسم يا امضاي آقاي روحاني و يا نقش برجسته او پاي کار است ما از دولت روحاني چه توقعي مي‌توانيم داشته باشيم. دولت نمي‌تواند کارهاي روزمره خود را انجام بدهد، دولت با اين وضعيت نمي‌تواند کاري از پيش ببرد ولي کاري کرد کارستان و جريان اصلاح‌طلبي را از چشم مردم انداخت. مي‌توان گفت تنها شاهکار آنها اين بود.
او تصریح کرد: حتي در مورد برجام نيز نمي‌توان گفت اين پکيج کار دولت بوده اين حرکت از دولت‌هاي قبلي شروع شده بود و فقط ظرفيت آقاي ظريف در اين جمع نبود و ظريف نيز پرورش‌يافته دولت روحاني نيست بلکه يکي از نيروهاي اين کشور است که از مدت‌ها پيش با اصلاح‌طلبي در ارتباط جدي بود حتي در مورد ايشان نيز کار را بارها به جايي رساندند که وزير امور خارجه استعفا داد. در کل بايد گفت از اين دولت هيچ ‌توقعي نمي‌رود. اين تصميم‌ها با حوزه‌هاي مربوطه خيلي سازگار نيست. حتي يک کارشناس خبره حاضر نيست موضع‌گيري‌هاي اين طيف را در قالب کار کارشناسي بپذيرد. امروز اکثر تصميم‌گيري‌ها در دولت به دو نفر برمي‌گردد.