نقش استارتاپ‌ها در اقتصاد

کد خبر: ۱۹۰۱۵۷

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۳۹۹ - ۲۰:۵۸

از اسفند ماه سال گذشته با ورود ویروس «کرونا» در زندگی مردم علاوه‌بر مراودات اجتماعی، کسب و کار، درآمد و نظام اقتصادی جامعه دستخوش تحول شد. برخی سود کلان بردند و خیلی‌ها نیز متضرر شدند. چه باید کرد تا هر گونه مهمان ناخوانده و نامبارک مثل کرونا در زندگی مردم اثر منفی نداشته باشد؟
یکی از راه‌های مقابله با عوارض اقتصادی چنین اتفاقاتی، استارت آپ‌ها هستند. استارتآپ به انگلیسی (:Startup یا Start-up) را به فارسی به شرکت نوپا ترجمه کرده‌اند.
اگرچه در تعریف استارت آپ بر این مسئله تاکیدی وجود ندارد که حتماً فعالیت آن در حوزه تکنولوژی یا فن‌آوری اطلاعات باشد، اما به دلیل اینکه بسیاری از استارت آپ‌ها در سال‌های اخیر، حول این زمینه‌ها شکل گرفته‌اند، گاهی در تعریف استارت آپ به این مسئله هم‌ اشاره می‌شود که استارت آپ باید در حوزه فن‌آوری‌های نوین فعال باشد.
استارتآپ بیشتر یک بستر مناسب بر اساس تعریف و برنامه‌نویسی خاص برای ارتباط با گروهی از مخاطبان است. حال، طراح آن با توجه به خواسته خود آن را در هر حوزه‌ای که بخواهد برنامه‌نویسی می‌کند. این بستر می‌تواند فرهنگی، سیاسی، علمی و اقتصادی باشد.
در اینجا نظر ما کاربرد استارتآپ در حوزه کسب و کار و درآمدزایی است. ابتدا کسب و کار را به سه گروه تقسیم می‌کنیم و در پایان دلایل توجه به این سبک از کسب و کار را بیان می‌کنیم:
کسب و کار خرد:
هر کس که دارای یک کاسبی کوچک باشد، مثل یک سوپر مارکت، نانوا، داروخانه، عطاری، مکانیک و انواع شغل‌هایی که به طور غالب یک تا سه نفر با آن درگیر هست را می‌توان کسب و کار خرد نامید. اینها که بطور عموم در یک محله واقع شده‌اند به راحتی می‌توانند مشتریان خود را شناسایی و در این «اَپ» به آنها خدمات بدهند و حتی نیازی به حضور آنها نباشد و با پیک برای آنها بفرستد. اما در جایی که نیازمند حضور می‌باشد، مثل تعمیرات خودرو، باز هم می‌تواند ضمن ارتباط با مرکز خدماتی، شخصی به درب خانه بیاید و خودرو را تحویل بگیرد و تمام مراحل تعمیر بصورت ویدیویی به استحضار سفارش دهنده برسد...
کسب و کار متوسط:
افرادی که مشاغلی دارند که مستلزم حضور چندین نفر است مثل برخی شرکت‌ها، مراکز خرید، مشاوران، وکلا، فروشندگان پخش، مراکز خدماتی مثل پلیس+10 و از این دست... که از طرفی نمی‌توانند شغل خود را تعطیل کنند و از طرف دیگر مراجعه کنندگان زیادی نیز دارد، اینها لازم است تا از خدمات «اپلیکیشن» استفاده کنند و مراجعات را به حداقل برسانند.
کسب و کارهای بزرگ
امروزه در کشورهای پیشرفته مراجعات حضوری برای پیگیری یک پرونده اداری، قضایی، شهرداری و غیره که مستلزم مراجعه به یک سازمان دولتی هست، ضرورت ندارد و از طریق سامانه هوشمند و تحت نظارت دقیق مورد پیگیری است. تنها در کشورهای توسعه نیافته سیل هجوم مردم به ادارات دولتی را ملاحظه می‌کنید.
چه باید کرد؟
برای نظام‌مندی کار و شغل خود ابتدا باید ببینیم در کدام دسته قرار داریم. و بعد بر اساس خواسته خود به یک مجموعه تخصصی مراجعه و این کار مهم را دست هر کسی نسپریم. بطور مثال برای برنامه نویسی یک «اَپ» وقتی به شرکت الف مراجعه می‌کنیم هزینه‌های انجام آنرا 10 میلیون تومان و وقتی به شرکت «ب» مراجعه می‌کنیم 100 میلیون تومان ابراز می‌کند، ما باید کدامیک را
بپذیریم؟
ضمن اینکه اصالت و رزومه شرکت مجری باید برای ما محرز و قابل قبول باشد، ما باید بدانیم که چه می‌خواهیم؟ تا هزینه اضافی پرداخت نکنیم.
اگر جزو کسب و کار اول هستیم، داشتن یک «اَپ» ساده اما با امنیت که هک نشود برای ما کفایت می‌کند و ممکن است بین 15تا40 میلیون تومان برای ما هزینه در بر داشته باشد. اما با راه‌اندازی آن، علاوه‌بر مشتری‌های همیشگی و حضوری، مشتریان ما نیز افزایش پیدا می‌کند و در زمان بحران، به راحتی به کسب و کار خود می‌پردازیم و مشکلی بابت درآمد و پاس نشدن «چک»‌هایمان نیز بوجود نخواهد آمد.
اگر جزو دسته دوم هستیم بطور قطع نیازمند دقت و برنامه‌نویسی بیشتری هستیم. امنیت نیز باید از ورژن بالایی برخوردار باشد تا به راحتی سیستم ما هک نشود و در عین حال طوری برنامه‌نویسی شود که هر دو سه ساعت یک بار به شکل خودکار این نرم‌افزار بتواند «بکاپ»‌گیری کند.
ممکن است هزینه‌های نوشتن این استارتآپ بین 90 تا 170 میلیون تومان باشد. و این بستگی دارد به اینکه سفارش دهنده خواستار چه «آپشن» و آیتم‌هایی در این اپلیکیشن هست و در مجموع چقدر باید برنامه نوشته شود.
اما دسته اخیر بدون شک با توجه به حساسیت بالا، سرعت و فراوانی مخاطبین جهت راه‌اندازی چنین سامانه‌ای باید چندین میلیارد تومان فقط برای برنامه نویسی هزینه کنند و هزینه‌های پشتیبانی هم جداگانه است. آنچه در واقعه کرونا اتفاق افتاده است این است که کسب و کارهای خرد بیشترین ضرر را دیده‌اند که اگر از این ظرفیت استفاده می‌کردند به مراتب نه تنها ضرر بلکه سود هم می‌کردند.
حتی اگر کرونا هم نباشد استفاده از ظرفیت‌های مجازی چیزی از درآمد کسر نمی‌کند و در عین حال دایره مشتری را افزایش می‌دهد. و به نظر می‌رسد که تمامی افرادی که دارای کسب و کار خرد یا متوسط هستند، نیازمند طراحی یک «اَپ» ویژه خدمات‌دهی خود، می‌باشند.
استارتآپ برای توسعه تجارت و فراگیر شدن آن خصوصا برای کسانی که دایره خدمات‌دهی آنان نیازمند مراجعه حضوری نیست (مثل مشاوران و...) می‌تواند با توجه به سرعت عمل، صرفه‌جویی در وقت و حتی صرفه‌جویی مالی و تخفیفات مربوطه، برای متقاضیان جذاب باشد و خدمات دهنده‌ها بتوانند افراد بیشتری را سرویس بدهند. این خدمات می‌تواند شبانه‌روزی باشد و نیازمند وقت خاصی هم نباشد.
مسلم سلیمانی