نگاهی به دیروزنامه‌های زنجیره‌ای

می‌توان به ترامپ امیدوار بود!

کد خبر: ۱۹۰۰۶۲

تاریخ: ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ - ۲۲:۴۸

سرویس سیاسی-
روزنامه دنیای اقتصاد دیروز گفت‌وگوی یوسف مولایی، کارشناس حقوق بین‌الملل با رسانه دیگری را بازنشر کرد. وی گفته است: «متغیرهای مختلفی در روند تغییر سیاست خارجی کشورها تاثیرگذار است که در مقطع فعلی نمی‌توان این متغیرها را شناسایی کرد؛ اتفاقاتی مانند شیوع ویروس کرونا که امروزه بسیاری از معادلات دنیا را برهم زده و مشکلات اقتصادی متعاقب آن، ممکن است در آینده موضع آمریکا در همکاری با اروپا یا موضع‌گیری‌اش در قبال همکاری با ایران یا برجام را تغییر دهد. پس می‌توان امیدوار بود که حتی اگر یک بار دیگر ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا شود، گشایش‌هایی در سیاست خارجی این کشور در قبال ایران ایجاد شود و در صورت تداوم شرایط داخلی فعلی در آمریکا در مسیر حل مشکلات و معضلات اقتصادی کشورش گام بردارد و همراهی بیشتری با جامعه جهانی داشته باشد.»
آنچه طی سال‌های اخیر، لطمه اساسی و ضربه سنگینی به معیشت مردم و روند اقتصاد کشور زد، همین امیدواری و اعتماد بیجا به آمریکا و اروپا بود. کوبیدن بر طبل تداوم این خطای راهبردی، پایمال کردن علم و تجربه بشری و امری خلاف عقلانیت و تدبیر است.
برجام ضمانت اجرایی نداشت
وی در بخش دیگری از این مصاحبه گفته است: «خروج از برجام برای دونالد ترامپ تقریباً هیچ هزینه‌ای نداشت. برجام هم به نحوی تنظیم نشده بود که ضمانت اجرایی داشته باشد و بتواند مسئولیتی بر دوش آمریکا قرار دهد. خروج آمریکا از برجام، جز در حوزه پرستیژ سیاسی هیچ لطمه‌ای به این کشور وارد نکرد؛ واشنگتن در برابر هیچ نهادی پاسخگو نیست و هیچ خسارتی نیز نمی‌خواهد به ایران پرداخت کند. در مقابل ایران و دیگر کشورهای عضو برجام یعنی ۱+۴ هیچ نوع اهرم فشاری در قالب برجام یا حتی در قالب ظرفیت‌های دیگر جامعه جهانی ندارند که آمریکا را وادار به عمل به تعهدات برجامی‌اش کنند.»
طرح فروش فوق‌العاده خودرو مانع از حضور دلالان نشد
روزنامه دولتی ایران دیروز در گزارشی نوشت: «شنیده‌های ما حکایت از آن دارد که برخی از دلالان و واسطه‌ها در طرح فروش فوق‌العاده خودرو هم سهم داشتند. این افراد در برخی از شهرستان‌های محروم که پول برای خرید خودرو نداشتند پیشنهاد دادند که با استفاده از کارت ملی (با در نظر گرفتن شروط لحاظ شده) خودرو ثبت‌نام کنند و در صورتی که اسم آن افراد در قرعه‌کشی انتخاب شود، به آنها ۳ الی ۵ میلیون تومان می‌دهند. لذا این افراد با در اختیار گذاشتن مدارک شناسایی خود در این طرح ملی شرکت کردند. موتمنی (رئیس‌اتحادیه نمایشگاه داران خودرو) می‌گوید: برای اینکه داستان حاشیه بازار برداشته شود و ثبت‌نام میلیونی برای خودروهای داخلی صورت نگیرد، بهتر است دولت کمک کند تا تولید شرکت‌های خودرو‌سازی افزایش پیدا کند، در غیر اینصورت فروش فوق‌العاده و پیش‌فروش خودرو به صورت مقطعی آرامش را وارد بازار خودرو می‌کند.»
ارگان دولت در این گزارش، همچنین از قول یک کارشناس صنعت خودرو می‌نویسد: «طرح فروش فوق‌العاده خودرو، طرح خوبی است اما هیچ ضمانتی وجود ندارد که دلالان و واسطه‌ها در آن حضور فعالانه نداشته باشند، به نظر می‌رسد وزارت صمت برای آرامش بازار و کاهش نقدها چنین طرحی را عملیاتی کرده، حال باید دید که در ادامه راه قرار است بازار با چه سیاستی کنترل شود. او افزود: اگر وزارت صمت بتواند مسیر کاهشی که در قیمت خودرو رخ داده را ادامه دهد می‌توان به این نتیجه رسید که طرح فروش فوق‌العاده خودرو موفق بوده است. رصد قیمت‌های بازار نشان می‌دهد که فاصله قیمتی بازار و کارخانه زیاد است و به همین دلیل هم می‌بینیم ثبت‌نام کنندگان این طرح سراغ خودروهایی رفتند که سود حاشیه بازار آن زیاد است.»
فراکسیون امید نباید پاسخگوی مجلس اصولگرا باشد!
جواد امام، فعال سیاسی مدعی اصلاحات در مصاحبه با روزنامه آرمان گفت: «من منکر اشکالات و انتقاداتی که نسبت به اصلاح‌طلبان و حتی فراکسیون امید نیز وجود دارد نیستم. اما واقعیت این است که در همین مجلس گذشته فراکسیون امید و اصلاح‌طلبان نسبت به کل مجلس در اقلیت بودند. یعنی ما امروز به جایی رسیده‌ایم که کسی از دو سوم مجلس که اصولگرا بودند در مورد عملکردشان سؤال نمی‌کند و فراکسیون امیدی که حداکثر یک سوم مجلس را تشکیل می‌داده، باید جوابگوی عملکرد مجلس دهم باشد. ما موانع را نمی‌بینیم و اشکالات را متوجه فراکسیون امید یا اصلاح‌طلبان می‌کنیم.»
این فعال مدعی اصلاحات ادعا کرده است که فراکسیون امید در مجلس دهم اقلیت بوده است. این ادعا در حالی است که در اسفند ۹۴، پس از اعلام نتایج انتخابات دهمین مجلس شورای اسلامی، روزنامه‌های زنجیره‌ای با تیترهایی همچون «تَکرار پیروزی»، «تغییر اصلاح‌طلبانه پارلمان»، «لبخند امیدی‌ها به بهارستان»، «امید مردم، در بهارستان» و...تاکید کردند که اکثریت مطلق مجلس دهم را کسب کرده‌اند.
مخالفت با طرح شفافیت آرای نمایندگان، سلفی حقارت، کمیته رفع حصر، طرح دوفوریتی برخورد با مطرح کنندگان سؤال از مسئولین در سخنرانی‌ها، کاسب کاری در مقطع سهمیه‌بندی بنزین، سیاه‌نمایی و تشویق مردم به آشوب خیابانی، حمایت از FATF، پشتیبانی از وزیر ناکارآمد راه و شهر‌سازی، حمایت از قرارداد خسارت بار توتال و...از جمله نقاط ضعف جدی مجلس دهم بود که بازیگران اصلی آن همگی از اعضای فراکسیون امید بودند.
سنگ پرانی‌های کودکانه زنجیره‌ای‌ها بر پیشانی مجلس یازدهم
روزنامه اعتماد به مدیر مسئولی الیاس حضرتی نماینده اصلاح‌طلب رد صلاحیت شده مجلس دهم، روز گذشته بر اساس خط تخریبی این جریان علیه مجلس یازدهم در مطلبی مرزهای ابتذال در روزنامه نگاری در میان نشریات زنجیره‌ای را جابه جا کرد و با لجن پراکنی علیه مجلسی که تنها دو هفته از آغاز به کار آن گذشته نوشت: «شعارشان از روز اول «شفافیت» بود، همان شعاری که با استفاده از آن بارها و بارها بر نمایندگان دهمین دوره مجلس تاختند و عملاً آنان را مخالف شفافیت و شفاف‌‌سازی پارلمان و امورش معرفی کردند اما پای‌شان که به بهارستان رسید، گویی تمام قول و قرارهای روزهای دور و نزدیک‌شان را به فراموشی سپردند.. «لابی‌گری از بای بسم‌الله» این روزها نقطه آغاز و پایان اقدامات نمایندگان مجلس است و از قرار معلوم حالا نوبت به دیوان محاسبات به عنوان بازوی نظارتی قوه مقننه و کرسی ریاست آن رسیده؛ کرسی کلیدی و حساسی که سبب شده خرده‌جریان‌های اصولگرای حاضر در ساختمان هرمی‌شکل میدان بهارستان بار دیگر مقابل هم صف‌آرایی کنند.»
گفتنی است برای مخاطب عامی که شاید چندان تمایزی میان احزاب و گروه‌ها در ساحت سیاسی کشور متصور نیست و از لجن پراکنی این جریان علیه مجلسی که تازه شروع به کار کرده انگشت حیرت به دهان گرفته‌اند باید گفت شما با جریانی طرف هستید که زمانی که از قدرت و مناصب اجرایی و سیاسی دورند، به هر حیله و ترفندی چنگ می‌زنند تا به آن برسند و در این مسیر از هیچ شناعتی حتی به آشوب کشیدن مملکت و گرا دادن به دشمن برای تحریم ملت هم ابایی ندارند.
زمانی که به قدرت می‌رسند چون کمترین کارآمدی و کوچک‌ترین برنامه‌ای برای اداره کشور ندارند، با تفکری وابسته و خود حقیر پندار سرمایه‌ها و دستاوردهای کشور و زندگی مردم را به نابودی می‌کشانند. به فساد اقتصادی و دست‌درازی به بیت‌المال آلوده می‌شوند، به جای وکیل ملت بودن، وکیل‌الدوله می‌شوند، با تصویب و حمایت از توافقی فاجعه‌آمیز دستاوردهای هسته‌ای کشور را نابود و به جای لغو تحریم‌های گذشته ده‌ها و صدها تحریم دیگر به کشور اضافه می‌کنند، به جای رسیدگی به تنگی معیشت مردم به منفعت‌طلبی شخصی و زدوبندبازی سیاسی سرگرم می‌شوند و به جای چاره‌اندیشی برای حل مشکل انبوه بیکاران به‌دنبال مقرر کردن حقوق‌های نجومی و مادام‌العمر برای خود می‌روند، با عملکرد خود کارخانه‌ها و مراکز تولید کشور را به تعطیلی می‌کشانند، ارزش پول ملی کشور را نابود می‌کنند و.... اما اگر فکر می‌کنید از رو می‌روند و به‌خاطر خسارت‌های فراوانی که به سرمایه‌های کشور و زندگی و اعتماد ملت زده‌اند پشیمان می‌شوند، عذرخواهی می‌کنند و با شرمساری ردای ریاست و سیاست را از تن در می‌آورند و به دیگران می‌سپارند، اشتباه می‌کنید. این جماعت با وقاحت هرچه تمام‌تر محصول عملکرد فاجعه‌بار خود را به نظام نسبت می‌دهند و از سوی دیگر با دنائت و رذالت، تمام توان خود را صرف تخریب و حاشیه‌‌سازی گروهی که هنوز کارش را شروع نکرده می‌کنند تا بلکه منفعل‌شان کنند که مبادا مردم طعم خدمتی بچشند و آسایش و رفاهی ببینند و آنها بیش از پیش رسواتر و بی‌آبروتر شوند.