اخبار ویژه

کد خبر: ۱۸۹۳۳۴

تاریخ: ۰۶ خرداد ۱۳۹۹ - ۲۲:۱۹

برجام کجا بود وقتی انگلیس نفتکش‌ ما را توقیف کرد؟!
یک سایت دولتی ادعا کرد نفتکش‌های حامل بنزین ایران، به‌خاطر وجود برجام توانسته‌اند به ونزوئلا بروند.
خبرآنلاین نوشت: «نفتکش حامل سوخت جمهوری اسلامی ایران علی‌رغم تهدیدات ایالات متحده، اقیانوس اطلس را پیمود و در بندرگاه کشور ونزوئلا در دریای کارائیب پهلو گرفت و 4 نفتکش دیگر نیز در حال پیمایش این مسیر می‌باشند.
این اقدام علاوه بر به چالش کشیدن تحریم‌های ظالمانه ایالات متحده آمریکا در راستای هژمونی‌طلبی این کشور بر نظام بین‌الملل از جهتی می‌تواند بیانگر عمق نگاه راهبردی در شکستن تحریم‌های سازمان ملل در جریان توافق برجام باشد، چرا که ایران پیش از برجام بر اثر تحریم‌های تحمیلی سازمان‌ملل متحد، اجازه فعالیت‌های خاص بین‌المللی از جمله فعالیت آزادانه کشتیرانی را نداشت و قطعنامه 1929 عملا امکان چنین فعالیتی را برای ایران محدود می‌کرد اما در اثر برجام مقاومتی، این پیروزی با لغو قطعنامه‌های تحمیلی از جمله قطعنامه فوق و مقاومت حداکثری در برابر زیاده‌خواهی نظام سلطه حاصل شد و در مسیر برجام مقاومتی به زودی تحریم تسلیحاتی نیز برداشته خواهد شد و ایالات متحده بیش از گذشته در مسیر قیادت مطلق بر جهان در انزوا قرار خواهد گرفت.
تاکتیک هوشمندانه مقام معظم رهبری در پیشبرد و بقای برجام و دیپلماسی خردمندانه نظام، همگام با تقویت جریان مقاومت در منطقه باعث شد ورای شعارهای احساسی و مقطعی و جریانی، شاهد دستاوردهای مهمی در راستای صیانت حداکثری از منافع عمومی ملی باشیم.
امروزه برجام مقاومتی به سند افتخارآفرین نظام جمهوری اسلامی ایران برای مقابله و مقاومت حداکثری در برابر زیاده‌خواهی‌های نظام سلطه تبدیل شده است و با استناد به این سند می‌توان هیمنه پوشالی دشمن را به چالش کشید.»
نویسنده این مطلب البته توضیح نداده که چطور سه کشور اروپایی عضو برجام، نه تنها از ایران- طبق برجام- نفت نخریدند، بلکه حتی انگلیس در یک راهزنی دریایی آشکار و برخلاف برجام، اقدام به توقیف نفتکش ایرانی به استناد تحریم‌های اتحادیه اروپا کرد و حال آن که خود با برگزیت از اتحادیه اروپا خارج شده بود؟ یا این که چگونه با وجود برجام، آلمانی‌ها از دادن سوخت به هواپیمای آقای ظریف دریغ کردند و باز به تصریح آقای ظریف، امکان افتتاح یک حساب بانکی در لندن عملی نشد؟!
برعکس این ماجرا، در حالی که آمریکا با رضایت و همراهی 3 دولت بدعهد اروپایی، برجام را باطل کرده بود، جمهوری اسلامی ایران به برکت قدرت‌نمایی فرزندان مقاومت در منطقه و جهان و ضرب شست‌های قبلی که به آمریکا و انگلیس زد، توانست به شکل علنی و با اطمینان و آرامش تمام، بنزین صادراتی خود را به ونزوئلایی برساند که او هم تحت تحریم‌ها و فشارهای آمریکاست.
یادآور می‌شود روزنامه‌های بزک‌کننده برجام، پس از موفقیت ایران در رساندن نفتکش‌های حامل بنزین به ونزوئلا، ترجیح دادند به این خبر بسیار مهم پشت کنند و در تیترهای اول خود بازتاب ندهند و حال آن که اگر آنها این موفقیت را از صدقه‌سر برجام می‌دانستند، حتماً باید تیترهای نخست خود را به این رویداد مهم اختصاص می‌دادند.
در واقع می‌توان گفت هرچه انفعال دولت در قبال یکطرفه شدن برجام از سوی غرب، موجب گستاخی بیشتر آمریکا و ا روپا و فشارهای تحریمی گسترده‌تر شد، موضع قدرتمندانه و حکیمانه نظام در شکستن هیمنه آمریکا و انگلیس در منطقه و فراتر از آن، موجب شکست تحریم‌ها و عقب‌نشینی دشمن گردید.

انگلیس و فرانسه و آلمان نکردند/ سوئیس می‌تواند؟!
رئیس‌جمهور در اظهاراتی عجیب گفت: سوئیس می‌تواند به استحکام پایه‌های برجام کمک کند!
آقای روحانی در تماس تلفنی با سفیر سوئیس در تهران گفت: در شرایط سخت و حساس امروز که همه کشورها با شیوع ویروس کرونا مواجه هستند، تحریم‌های غیرقانونی آمریکا و افزایش فشار اقتصادی شرایط را برای مردم ایران سخت‌تر کرده است.
روحانی با استقبال از اقدام سوئیس در راه‌اندازی سازوکار مالی، بر لزوم فعال‌تر شدن این سازوکار مالی تاکید کرد و افزود: ایجاد این سازوکار می‌تواند در این شرایط سخت تاثیرگذار باشد و انتظار داریم با فعال‌تر شدن این سازوکار مالی، مواردی از منابع مالی ایران در برخی کشورها از این مسیر عملیاتی شود.
رئیس‌جمهور در بخش دیگری از این گفت‌وگو با اشاره به اهمیت حفظ برجام به‌عنوان یک توافق بین‌المللی، اظهار داشت: ضرورت دارد که اتحادیه اروپا به‌ویژه سه کشور اروپایی در قبال حفظ برجام اقدامات لازم را برای ایجاد توازن در اجرای تعهدات برجامی انجام دهند و سوئیس هم می‌تواند کمک کند تا پایه‌های برجام استحکام یابد.
اظهارات آقای روحانی در حالی است که سوئیس هیچ جایگاهی نه در اروپا و نه در برجام ندارد. آخرین بار، سال گذشته بودکه سفیر سوئیس با چند بسته داروی فروخته شده به ایران عکس یادگاری توأم با منت گرفت و موجب اعتراض رسانه‌های ایرانی - حتی رسانه‌های خوش‌بین به برجام - شد.
چند هفته قبل هم دولت سوئیس رسما اعلام کرد «هیچ مبادله‌ای با ایران از طریق کانال بشردوستانه اعلام آمریکا درباره کرونا صورت نگرفته است.»
یادآور می‌شود دو سال پس از خروج آمریکا از برجام و در حالی که اروپایی‌ها وعده‌هایی مانند راه‌اندازی کانال مالی موسوم به اس‌پی‌وی و اینستکس می‌دادند، دیگر نه خبری از این وعده‌ها هست و نه دولت روحانی، مطالبه و اعتراضی نسبت به وعده‌های دروغ اروپا دارد!!

فریبکاری تازه مدعیان اصلاحات با لاریجانی
روزنامه شرق همسو با فضاسازی غیرواقعی مدعیان اصلاحات نوشت: لاریجانی، روحانی اصلاح‌طلبان در انتخابات 1400 می‌شود؟
در حالی که سران اصلاح‌طلبان، مجلس دهم و عملکرد اکثریت ائتلافی (اعتدال و اصلاحات) را به زیان خود ارزیابی می‌کنند، شرق نوشت:
اصلاح‌طلبان در شرایطی به سر می‌برند که از یک سو مجلس را به طور کامل از دست داده‌اند و در بهترین حالت به تعداد اندک اصلاح‌طلبان غیر سرشناس و مستقلین چشم دوخته‌اند و از سوی دیگر با توجه به نبود راهبرد مشخص انتخاباتی بسیار سخت به نظر می‌رسد که بتوانند در انتخابات ریاست جمهوری سال 1400 با یک نیروی  کاملاً اصلاح‌طلب فاتح انتخابات باشند. اصلاح‌طلبان در سال 92 یک مانع مهم یعنی بررسی صلاحیت‌ها را پیش‌روی خود می‌دیدند یعنی از لحاظ سرمایه اجتماعی نگرانی خاصی نداشتند، اما در انتخابات مجلس در اسفند سال گذشته با هردو مشکل به صورت توأمان مواجه شدند؛ به نحوی که از یک سو در نوع بررسی صلاحیت‌ها نه تنها تغییری ایجاد نشده، بلکه سخت‌تر هم شده است و از سوی دیگر آن سرمایه اجتماعی عظیم سال 92 هم وجود ندارد. با این اوصاف در عین حال که مشخصاً از سال 97 نیروهای شاخص اصلاح‌طلب بر حضور اصلاح‌طلبان با هویت اصلاح‌طلبی در مجلس تأکید می‌کردند، با توجه به اقبال مردم به انتخابات و نیز عدم امکان تأیید نیروهای شاخص اصلاح‌طلب، اخیراً علاوه‌بر حزب کارگزاران، گویا دیگر اصلاح‌طلبان هم بر حمایت از علی لاریجانی در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده تأکید می‌کنند که در واقع ادامه همان سیاست ائتلافی سال 92 است.
اخیراً الیاس حضرتی، قائم مقام حزب اعتماد ملی، در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه «آیا اصلاح‌طلبان برای انتخابات 1400 باز هم به سراغ کاندیدای اجاره‌ای می‌روند یا خیر؟» گفته است: «البته کاندیدای اجاره‌ای کلمه خوبی نیست. امروز، هم آقای لاریجانی و هم آقای روحانی اصلاح‌طلب هستند و هر دو آنها از گفتمان اصولگرایی عبور کرده‌اند. به طور کلی یکی از افتخارات ما اصلاح‌طلبان این است که شخصیت‌های اصولگرا را به شکلی محترمانه از اصولگرایی عبور داده و به اصلاح‌طلبی سوق داده‌ایم که این مسئله تنها محدود به آقای روحانی و آقای لاریجانی نیز نمی‌شود و در گذشته نیز آقای ناطق نوری چنین وضعیتی داشته است.»
در سال 98 محمد عطریانفر گفت: «درباره آقای لاریجانی باید این را هم در نظر داشت که شرایط او نسبت به سال 84 در کل فرق کرده است؛ به هر حال تجربه سه دوره ریاست مجلس کافی است تا او به عنوان یکی از نامزدهای اصلی و شاخص انتخابات 1400 مطرح شود.» غلامحسین کرباسچی هم جزء آن دسته افرادی است که تقریباً همیشه از سیاست ائتلافی حمایت کرده. او چندی پیش گفته بود: «در سال 92 هم اگر آقای هاشمی تأیید می‌شد، همه نیروها سمت او می‌رفتند اما خب نشد، باید چه کار می‌کردیم؟ اجاره نمی‌کردیم هم باید در خیابان می‌نشستیم. اینکه کاندیدای اجاره‌ای نداریم حرف معقولی نیست. همه از این کشور هستند. اختلاف نظرسیاسی داریم، اما باید دید که در پیشبرد مسائل کشور کدام یک از این نیروها می‌توانند مفیدتر باشند و بهتر عمل کنند. باید دید کدام نیروها می‌توانند هماهنگی بهتری را با سایر نیروهای کشور ایجاد کنند.» احمد شیرزاد که قرابتی با کارگزاران ندارد هم چند وقت پیش در گفت‌وگو با «شرق» سیاست ائتلافی را رد نکرد.
رفتار فریبکارانه افراطیون مدعی اصلاحات با لاریجانی در حالی است که آنها هنگام تصدی ریاست صدا و سیما توسط لاریجانی، شعار می‌دادند سیمای لاریجانی تعطیل باید گردد.
آخرین بار حسین مرعشی سال گذشته در روزنامه اعتماد و درباره احتمال حمایت از نامزدی لاریجانی در انتخابات ریاست جمهوری نوشت: چه لزومی دارد به سمت اصولگرایان معتدل برویم. در دنیا مرسوم است که روی اسب بازنده شرط‌بندی نکنند. ما هم روی اسب بازنده شرط‌بندی نمی‌کنیم. آنها بازارشان را از دست داده‌اند»! با این وصف به نظر می‌رسد فضاسازی اخیر افراطیون مدعی اصلاحات به قصد فریبکاری انجام می‌شود و واقعیت ندارد. به قول معروف، دروغگو کم‌حافظه است.

کوتاهی سؤال‌برانگیز هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان
دو نماینده مجلس به دلیل اخلال در بازار خودرو در مجموع به 122 ماه حبس تعزیری محکوم شدند؛ پرونده‌هایی که پیش از این در هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان یعنی مرجع نظارت بر پارلمان بررسی شد اما اقدامات آن‌ها خلاف وظایف نمایندگانی‌شان تشخیص داده نشد.
به گزارش «تابناک»؛ حاشیه‌های مجلس دهم حتی در روزهای پایان کار‌ آن پایان ندارد. این بار براساس اعلام سخنگوی قوه قضائیه محمد عزیزی نماینده ابهر و فریدون احمدی نماینده زنجان (هر دو عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس) به جرم معاونت در اخلال در نظام توزیع خودرو هر یک به 61 ماه حبس تعزیری محکوم شدند؛ نمایندگانی که 30 مرداد سال گذشته دو روز بازداشت بودند.
این دو نماینده در شامگاه 30 مرداد بازداشت شدند و به دلیل تعطیلی آخر هفته و فراهم نشدن امکان تودیع وثیقه دو روز در بازداشتگاه موقت بودند و شنبه دوم شهریور 98 با قرار وثیقه 10 میلیارد تومانی آزاد شدند. آن زمان سلیمی عضو هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان گفته بود که آنها در ارتباط با پرونده «تخلف» در شرکت سایپا بازداشت شده‌اند.
ظاهرا عزیزی پس از این هم بازداشت بود و با قرار وثیقه آزاد شد. عزیزی در 19 تیرماه به اتهام اخلال در بازار پوشک مولفیکس بازداشت شده بود.
آن زمان انتقادهایی از عملکرد هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان مطرح شد، ناظر بر اینکه چرا اساسا هیئت نظارت از موضوع بازداشت خبر ندارد و اینکه چرا رسیدگی آن‌ها با نظر قوه قضائیه مغایرت اساسی دارد. در این باره محمد جواد جمالی، سخنگوی هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان در اولین جلسه بعد از آزادی این دو نماینده گفت که در 26 شهریور سال 97 نامه‌ای از طرف دادستان عمومی و انقلاب تهران به رئيس مجلس درباره دستگیری دو نفر از شهروندان درباره اخلال در نظام اقتصادی و پولشویی ارسال کرد حسب اظهارات متهمان، این دو نماینده مجلس از نفوذ خود برای عقد قراردادهای غیرمتعارف در پیش‌فروش خودروهای شرکت سایپا استفاده کرده و حتی بعد از پایان مدت قرارداد و عدم تمدید آن با استقرار تیم جدید مدیریتی در سایپا، یکی از این نمایندگان شخصا جهت تمدید قرارداد از شرکت سایپا پیگیری و مدیرعامل جدید را تهدید کرده که در صورت عدم تمدید وزیر مربوطه را استیضاح می‌کند. این پرونده با حضور طرفین و دو نماینده در جلسات متعددی در هیئت نظارت بررسی شد.
به گفته جمالی این دو نماینده در این جلسات توضیح دادند مردم به آن‌ها مراجعه کرده و گلایه داشتند قرارداد بسته شده، پول گرفته و ماشین را نمی‌دهند به همین دلیل آنها به این روند اعتراض کردند.
در نهایت هیئت نظارت، اقدامات این دو نماینده را خارج از وظایف نمایندگی تشخیص نداد.
چند روز بعد هم مسعود پزشکیان، رئيس هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان به همراه چند عضو هیئت رئیسه مجلس جلسه‌ای با رئیس قوه قضائیه برای رسیدن به تفاهم بیشتر جهت رسیدگی به پرونده‌های احتمالی نمایندگان تشکیل دادند که طبق توضیح جمالی درباره بازداشت فریدون احمدی و محمد عزیزی گفته شد، چون هنوز حکم قطعی صادر نشده، بهتر بود بازداشت صورت نگیرد کما اینکه اینگونه برخوردها هم روال نیست.
به هر حال علی‌رغم نظر هیئت نظارت، حکم قطعی حبس برای این دو نماینده صادر شد. روی دیگر این حکم عملکرد ضعیف هیئت نظارت، مرجع نظارت بر پارلمان است.

از سوریه تا ونزوئلا /ایران، متحدان خود را تنها نمی‌گذارد
«ایران هم‌پیمانان خود را رها نمی‌کند، خواه در سوریه باشند و خواه در آمریکای جنوبی. این کشور ممکن نیست ونزوئلایی را فراموش کند که علیه تحریم‌های آمریکا ایستاد. علاوه بر اینکه هوگو چاوز، رئیس جمهور اسبق ونزوئلا، در اوج اختلاف با آمریکا، به تهران سفر کرد.»
روزنامه فرامنطقه‌ای رأی‌الیوم ضمن انتشار تحلیل فوق، نوشت: مسئولان ایرانی تصمیم به ارسال 5 نفتکش بزرگ حامل بنزین را برای کمک به هم‌پیمان مستحکم خود، رئیس‌جمهور ونزوئلا، نیکولاس مادورو گرفتند، که کشورش از کمبود شدید این ماده ضروری به دلیل تحریم‌های آمریکا و تعطیلی پالایشگاه «کاردون»، رنج می‌برد.
دولت ترامپ 4 جنگنده آمریکایی را به منطقه فرستاد، تا از دیگر جنگنده‌هایش پشتیبانی کنند و این مهم، هنگامی اتفاق افتاد که ترامپ از ممانعت از خالی شدن محموله بنزین نفتکش‌های ایرانی در بنادر ونزوئلا- ولو اینکه مجبور به استفاده از قدرت شود- خبر داد.
این نخستین بار نیست که ایران به کمک ونزوئلا می‌شتابد.
در صورت وقوع درگیری در دریای کارائیب (در نزدیکی سواحل ونزوئلا)، ایران عملیات انتقام‌جویانه علیه کشتی‌های آمریکایی حاضر در منطقه خلیج‌فارس را انجام می‌دهد.
اما آیا ما در برابر تکرار حالت تنشی قرار داریم که با توقیف نفتکش ایرانی توسط نیروی دریایی بریتانیا، که در حال حرکت به سمت سوریه بود، به اوج خود رسید؟
بعید نمی‌دانیم که این صحنه بار دیگر تکرار شود، اما این بار در آبهای کارائیب. همانطور که در آن ماجرا، قایق‌های ایرانی نیز به سرعت در یک پاسخ انتقامی، نفتکش بریتانیا را در منطقه خلیج فارس توقیف کردند و تنها پس از آزادی نفتکش ایرانی، از نفتکش بریتانیایی رفع‌ توقیف کردند.
از این رو، در صورتی که نفتکش‌های آن در سواحل ونزوئلا مورد تعرض آمریکا قرار گیرد، هرگز در توقیف کشتی‌های آمریکایی تردید نمی‌کند.
ایران هم‌پیمانان خود را رها نمی‌کند، خواه در سوریه باشند و خواه در آمریکای جنوبی. این کشور ممکن نیست ونزوئلایی را فراموش کند که علیه تحریم‌های آمریکا ایستاد. علاوه بر اینکه هوگو چاوز، رئیس‌جمهور راحل ونزوئلا، در اوج اختلاف با آمریکا، به تهران سفر کرد.

فارین پالیسی: ایران مقاومت کرد/فشار حداکثری نتیجه عکس داد
نشریه فارین‌پالیسی معتقد است دست آمریکا در مقابل پایان تحریم‌های تسلیحاتی ایران و عبور از آن توسط روسیه و چین بسته است.
فارین پالیسی با اشاره به ادعای آمریکا مبنی بر ضرورت تمدید تحریم‌های تسلیحاتی ایران در برجام نوشت: دو سال پس از خروج دونالد ترامپ از برجام، تهران غنی‌سازی اورانیوم را از سرگرفته، پژوهش و توسعه پیرامون سانتریفیوژهای پیشرفته را دوباره شروع کرده و با افزایش ذخایر سوخت هسته‌‌ای‌اش، زمان لازم برای تولید سوخت مورد نیاز یک بمب هسته‌ای را به ۶ ماه کاهش داده است. ریچارد نفیو که در گفت وگوهای برجام مشارکت داشت، می‌گوید: «به نظر می رسد ایران در مقایسه با دو سال گذشته بیشتر به توانایی هسته‌ای نزدیک شده است.»
گرچه شواهدی وجود ندارد که نشان دهد تهران در آینده نزدیک به دنبال تولید بمب هسته‌ای باشد، اما پیشرفت‌های ایران، موفقیت کارزار «فشار حداکثری» کاخ سفید را زیر سوال برده است. این کمپین، به جای کاهش بلندپروازی هسته‌ای این کشور باعث شده که تهران فعالیت‌های هسته‌ای ممنوع شده در برجام را از سر بگیرد.
این مساله همچنین اعتبار واشنگتن را حتی در میان متحدان سنتی‌اش کاهش داده و محدودیت‌هایی در روابط دیپلماتیک آمریکا ایجاد کرده است. چنین اقدامی از سوی واشنگتن، پرسش های پیچیده سیاسی، دیپلماتیک و حقوقی به همراه خواهد داشت درباره این که آیا آمریکا که از برجام خارج شده، حق قانونی یا اختیارات معنوی برای فعال کردن سازوکار ماشه را دارد.
جان بلینگر، مشاور حقوقی شورای امنیت ملی و وزارت امور خارجه در دولت جورج بوش می‌گوید: «آمریکا حق فعال کردن سازوکار ماشه را دارد اما این اقدام احتمالا در تحقق اهداف مورد نظر آمریکایی‌ها کارایی نخواهد داشت. این ریسک واقعی وجود دارد که در صورت عدم تمایل سایر کشورها، تحریم‌ها نتایج وارونه به همراه داشته باشد. اگر برای رهبری تلاش کنید اما هیچ کس مایل به پیروی از شما نباشد، موفق نخواهید بود و در آن صورت آمریکا در شورای امنیت شکاف ایجاد خواهد کرد.»
ریچارد نفیو می‌گوید: «من گمان نمی‌کنم شورای امنیت سرانجام بپذیرد که ما از لحاظ قانونی حق داریم سازوکار ماشه را فعال کنیم. این مبحث در شورای امنیت شکاف ایجاد خواهد کرد چرا که از یک سو فرانسوی‌ها، انگلیسی‌ها و آلمانی‌ها فریاد خواهند زد که ما این کار را با حسن نیت انجام نمی‌دهیم و از سوی دیگر، روس‌ها و چینی‌ها از این درخواست ما خشمگین خواهند شد.»
وی در ادامه می افزاید: «پیامد عملی این رویکرد این است که چینی‌ها و روس‌ها به شدت اعتراض خواهند کرد و این اقدام را غیرقانونی خواهند دانست.»
نفیو تاکید می کند، من تردید ندارم که آنها به ایران تسلیحات خواهند فروخت و این کار را خیلی فوری انجام خواهند داد. آن تانک‌هایی که پمپئو درباره‌شان تا این حد نگران است می‌تواند خیلی زود تحویل ایران شود.