آینده دانشگاه‎های جهان در دوران پسا کرونا

کد خبر: ۱۸۸۸۱۵

تاریخ: ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۹:۲۶

پروفسور بازاریابی دانشگاه نیویورک پیش‌بینی می‌کند که بعد از ریشه‌کن شدن ویروس کرونا دیگر دانشگاه‌ها به حالت اولیه خود برنخواهند گشت.
اسکات گالووی به غیر از اینکه در کالج کسب‌وکار‌اشترن دانشگاه نیویورک تدریس می‌کند، نویسنده کتاب «چهار DNA پنهان آمازون، اپل، فیس‌بوک و گوگل» نیز هست و زمان زیادی را برای فکر کردن در مورد آینده صرف می‌کند. وی چندی پیش پیش‌بینی کرد که آمازون، فروشگاه زنجیره‌ای خرده‌فروشی و عمده‌فروشی مواد غذایی هول فودز مارکت را خواهد خرید و این اتفاق دقیقا یک ماه بعد رخ داد. او همچنین یکی از کسانی بود که اعلام کرد وی‌ورک با پیوستن به بورس خود را به ورطه نابودی خواهد کشید. وی‌ورک یک شرکت آمریکایی است که فضا‌های کار مشترک برای استارت‌آپ‌های فناوری ارائه می‌دهد و به کارآفرینان، نویسندگان آزاد و کسب‌وکار‌های کوچک و بزرگ خدمات می‌دهد.
وی هم‌اکنون پیش‌بینی دیگری کرده و گفته است که آموزش عالی بعد از کرونا دچار زلزله سهمگینی خواهد شد. به این شکل که موسسات آموزشی برتر بعد از یک افت شدید دوباره قوی‌تر از قبل به کار خود ادامه خواهند داد و دانشگاه‌های سطح دوم احتمالا هرگز باز نخواهند شد.
به گفته وی، دانشگاه‌ها هم‌اکنون شاهد تغییرات چشمگیر بوده‌اند. همه‌گیر شدن ویروس کرونا کالج‌ها و دانشگاه‌های جهان را وادار به تدریس از راه دور و لابراتوار‌ها و کنفرانس‌های دانشگاهی را به ویدئوچت و به‌اشتراک گذاری اسناد کرده است. بسیاری از دانشجویان از این وضعیت راضی نیستند و از دانشگاه‌هایی مثل ایندیانا، پرودو، میشیگان، جورج واشنگتن، بوستون و براون شکایت‌های زیادی شده و دانشجویان خواستار برگرداندن شهریه‌هایشان شده‌اند؛ و این تازه مقدمه‌ای بر تحولی عظیمی است.
گالووی با‌اشاره به افزایش شهریه‌ها و هزینه‌های دانشجویان و بالا رفتن بدهی آنها گفت: دانشگاه‌ها زمام امورشان را از دست داده‌اند و اکنون به برندی تجملی در مقابل کارمندان دولتی تبدیل شده‌اند. اما مردم کم کم متوجه می‌شوند که کلاس‌های درسی که به صورت مجازی شرکت می‌کنند، ارزش شهریه هنگفت‌شان را ندارد.
این در حالی است که برخی روسای دانشگاه‌ها به این موضوع پی برده‌اند. کریستینا پکسسون، رئیس‌دانشگاه براون، به تازگی در مقاله‌ای در نیویورک تایمز نوشت: بیشتر دانشکده‌ها و دانشگاه‌ها وابسته به شهریه هستند و بسته ماندن آنها در پاییز آینده به دلیل ادامه شیوع ویروس کرونا، به معنی از دست دادن نیمی از درآمدشان است.
روزنامه بوستون گلوب نیز در مقاله اخیر خود گزارش داده که دانشگاه‌های پولی با مشکلات جدی مالی روبه‌رو هستند. براساس تحقیقات انجام شده، حتی قبل از همه‌گیر شدن ویروس کرونا حدود ۱۳ موسسه آموزش عالی در نیوانگلند با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می‌کردند و در عرض ۶ سال گذشته سرنوشت‌شان در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته اما تعداد این موسسات هم‌اکنون به ۲۵ مورد رسیده است.
گالووی پیش‌بینی می‌کند که امسال سال هولناکی برای مصرف‌کنندگان نهایی از جمله موسسات آموزشی باشد و به همین دلیل به دانشجویانی که قرار است از پاییز امسال دوره کارشناسی خود را به ویژه در رشته‌های مربوط به کسب‌وکار شروع کنند، پیشنهاد کرد که یک سال منتظر بمانند.
در سوی دیگر اما یک استاد دانشگاه به روزنامه تایمز از تجربه تدریس در دوران کرونا می‌گوید. هایراجوکیشن؛ «سر کیت برنت» مدیر دپارتمان انجمن آکادمی علوم «اشمیت» و معاون سابق دانشگاه شفیلد انگلستان درباره تجربه تدریس در قرنطینه می‌گوید: این هفته، من مکانیک کوانتومی را به یکی از دانشجویان در قرنطینه در شانگهای آموزش داده ام. این اولین بار نیست که من در مورد علم با کسی در سرزمین دوردست صحبت می‌کنم و واقعا سخت بود. این موضوع باعث شد که من در مورد همه همکارانم در دانشگاه‌ها و کالج‌های سراسر جهان که در تلاش برای راهنمایی دانشجویان خود در این ایام سخت قرنطینه فکر کنم.
این استاد دانشگاه به نقش اینترنت در زمان بحران کرونا و ارتباط کادر درمان با آن ‌اشاره می‌کند و می‌گوید: برای کسانی که در بیمارستان‌ها با کروناویروس مبارزه کردند نیز اینترنت بسیار مهم بود. وجود اینترنت موجب شد تلفن یا تبلت‌هایی که توسط پرستاران و پزشکان استفاده می‌شد این اجازه را بدهد که افراد بتوانند با خانواده‌های خود که در بخش‌های Covid-19 قرار داشتند ارتباط برقرار کنند. چراکه در نهایت ممکن است از نظر جسمی فاصله داشته باشیم، اما ما به تبادل انسانی نیاز داریم.
نامبرده تاکید می‌کند: در آموزش هم همین مسئله وجود دارد. ایجاد پیوند بین معلم و دانشجو حرفه من بوده است، بنابراین علیرغم وجود کروناویروس دیدن دانشجویان و ادامه پیدا کردن آموزش واقعاً جادویی است. اما یادگیری نحوه معلم مؤثر بودن در دنیای جدید واقعاً می‌تواند دلهره آور باشد. مسئله فقط فناوری نیست. ما مجبوریم معنای معلم بودن را دوباره کشف کنیم.
وی به این موضوع ‌اشاره می‌کند که اصول آموزش در دنیای جدید متحول شده و می‌افزاید: من با استادان زیادی در ارتباط با نیاز به تغییر محتوا و سرعت اطلاعات و ارزیابی صحبت کرده‌ام. آنها در حال یافتن روشهای جدیدی برای حفظ، سؤالات، کنجکاوی و چالش هستند.
این استاد دانشگاه یادآور می‌شود: دانشجویان ما متعلق به نسلی هستند که دنیای آنلاین برای آنها همیشه یک واقعیت بوده است. دنیای آنلاین مکانی برای ملاقات و ارتباط آنها است. شبکه‌های اجتماعی، بازی‌ها، اتاق‌های گفت‌وگو و برنامه‌های پیام رسان، ارتباط سریع با تلفن هوشمند شرایطی ایجاد کرده که آنها هر کدام یک کتابخانه گسترده را در نوک انگشتان خود دارند.
وی می‌گوید: آنچه معلم باید انجام دهد همان کاری است که همیشه انجام می‌داده یعنی باید به زندگی دانشجویان ایده بدهد. ما باید دانش استفاده از پلتفرم‌های جدیدی که استاد و دانشجو را قادر می‌سازد در این دنیای جدید نوآوری کنند عمیقاً بکار بگیریم.
برنت تاکید می‌کند: البته من هرگز دوست ندارم ببینم که دنیای قدیمی من ناپدید می‌شود. من به مدت 20 سال در دانشگاه آکسفورد آموزش می‌دادم اما می‌توان از دنیای آنلاین بدون ترس استقبال کرد. هفته آینده من راهنمایی گروه جدیدی از دانشمندان از نقاط مختلف دنیا را برعهده می‌گیرم اما با وجود اینترنت، می‌توانیم به راحتی کار خود را با هم شروع کنیم.