به بهانه نامه وزیر ورزش به وزیر اطلاعات

دلیل وجود فساد در ورزش چیست؟! (نکته ورزشی)

نامه وزیر ورزش به وزیر اطلاعات و یاری خواستن وی از وزارت اطلاعات برای ورود به مسائل فوتبال خاصه دلالی وقیح و افسار پاره کرده یکی از مهم‌ترین مسائلی بود که در این روزگار رکود فعالیت‌های ورزشی سخت مورد توجه علاقمندان به ورزش و دوستداران فوتبال قرار گرفت. نگارش و انتشار این نامه امیدواری‌هایی را نیز در نزد اهالی ورزش ایجاد کرد تا اگر واقعا موضوع جدی باشد و صوری و تشریفاتی نباشد و تلاش‌ها به ثمر بنشیند باید دیر

کد خبر: ۱۸۸۶۲۰

تاریخ: ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۲۰:۴۷

سرویس ورزشی-

یا زود شاهد برداشته شدن بزرگترین سد و مانع بر سر راه پیشرفت ورزش ایران به ویژه رشته‌های جذاب و پر طرفداری مثل فوتبال باشیم.
این روزنامه مثل بسیاری از کارشناسان واقعی و نه شارلاتان‌های
کارشناس‌نما ! معتقد است دلیل اصلی عدم پیشرفت بایسته ورزش و دلیل نزول رشته‌هایی مثل فوتبال بیش از آنکه فنی و علمی و... باشد و به ناداشته‌های امکاناتی و ضعف نیرو و استعداد انسانی مربوط شود،« فساد» است! درست مثل خیلی از کارشناسان اقتصادی و اساتید کارکشته این حوزه که معتقدند اصلی‌ترین دلیل معضلات اقتصادی‌، دلالی افسار گسیخته‌، گرانی روزافزون و بی‌مهار، قاچاق کالا و... « فساد» است نه مسائل فنی و مشکلات خارجی ناشی از تحریم وحشیانه آمریکای جنایتکار وهمپالکی‌های
اروپایی‌اش و...!
در همین ورزش همه ورزشیان راستین و واقعی، نه چسبیده‌هایی که انگل وار از ورزش آویزان هستند و زالو وار خونش را می‌مکند و درتریبون‌های رسمی علی الخصوص صدا وسیما صاحب جایگاه مشخصی هستند و هر وقت اراده کنند خیلی حق به جانب و با بیانی سلیس به شیرین زبانی و دُرفشانی برای بینندگان عزیز و ارجمند!!، مشغول می‌شوند، و...،وظیفه دارند درحد و به سهم خود با موضوع فساد ومفسدان به مقابله و مخالفت برخیزند و... اما ناگفته پیداست که در این باره نقش اصلی و سکان مبارزه با فساد با کسانی است که نقش مسئول و مدیر و رئیس ‌و... را در عرصه ورزش بازی می‌کنند.
بر خلاف آنچه وزیر ورزش در نامه خود به وزیر محترم اطلاعات آورده که « مدتی است که عوامل نامشخص و غیر رسمی تحت عنوان واسطه در انتقال ورزشکاران خارجی به کشور روابط ناسالمی را ایجاد‌کرده و...»موضوع فساد و واقعیتی تلخ به نام رخنه مفسدان در ورزش اصلا چیزی نیست که به تازگی و به قول وزیر ورزش« مدتی است» که سروکله نحسش در ورزش ما پیدا شده باشد بلکه سال‌های سال است که اهالی اصیل این ورزش در‌باره رخنه و نفوذ مفسدان و فرصت‌طلبان ‌که خود را در پس شعارهایی عوامفریب چون علمی شدن ورزش!!؛ استفاده از دانش و تخصص مربیان خارجی!!؛ مبارزه با ورزش سنتی و مظاهر آنکه بیش از هرجا در وجود مربیان وطنی و چهره‌های
صاحب نام ورزش ایران عینیت می‌یابد و ترویج فرهنگ حرفه‌ای آن هم به سبک و سیاق غربی آن و... پنهان کرده‌اند، دلسوزانه و از سر انجام وظیفه حرفه‌ای و اخلاقی و ملی خود به مسئولان ورزش و خاصه رشته‌هایی مثل فوتبال هشدار می‌دهند اما متاسفانه در نزد این آقایان کمتر گوش شنوایی یافت می‌شد و می‌شود.
غرض اینکه درباره مبارزه با فساد در ورزش تقریبا همه چندسالی است کم و بیش به میدان آمده‌اند از بسیاری از رسانه‌ها گرفته‌، تا شمار قابل توجهی از کارشناسان و استخوان خرد کرده‌ها و... بالاخره از مجلس شورای اسلامی تا بعضی از فیلم‌های سینمایی و سریال‌های تلویزیونی و... و این تنها مسئولان ورزش بوده و هستند که غالبا اصلا چیزی به نام فساد در ورزش را قبول ندارند و بدتر ازهمه پروبال دادن آنها به عناصرناسالم و باندهای بدنام و...
به‌عنوان مشاور و مدیر و معاون و کارشناس فنی و کارشناس حقوقی! وحتی مربی و....است!
و این در واقع بزرگترین دلیل دوام آوردن و فربه شدن جریان فاسد و تخریب فزاینده ورزش از سوی آنهاست. بار دیگر تاکید می‌کنیم که به گمان ما(مثل خیلی از صاحب نظران متعهد و متخصصان راستگو و خیراندیش) بزرگترین مشکل ورزش ایران و اصلی‌ترین مانع بر سر راه پیشرفت آن
به ویژه رشته‌های امتحان پس داده‌ای مثل فوتبال که بیش از یک دهه آقای بلامنازع قاره کهن بوده است، فقط وفقط مسئله « فساد» است و لاغیر. باقی مسائل معلول و زیر مجموعه این علت اصلی هستند. بدیهی است تا زمانی که‌ این اصلی ترین، برطرف و بلکه ریشه‌کن نگردد، تلاش برای پیشرفت ورزش و بازگشت روزگار خوش و بزرگی فوتبال مشت بر کوه کوفتن و آب در‌هاون کوبیدن خواهدبود!
در هر حال با توجه به آنچه بالاتر آمد خود بخود این نتایج به دست می‌آید که اولا‌، رخنه فساد و اعمال نظر و تعیین خط و ربط ورزش و رشته‌هایی مثل فوتبال که در آنها پای پول بی‌حساب در میان است از سوی بعضی ازعناصر فرصت‌طلب عشق سود و شهرت امری جدی است و به هیچ وجه توهم ذهنی نیست. اتفاقا کسانی که این مسائل را منکر می‌شوند یا خود به توهم و گرفتاری‌های ذهنی گرفتار آمده‌اند یا اینکه قصد عوامفریبی دارند خود دستشان با جریان فساد در یک کاسه است و سعی می‌کنند با آرام نشان دادن همه چیز و منکر فساد شدن و... به منافع نامشروعشان در ورزش آسیب و کوچکترین خدشه‌ای وارد نشود.
ثانیا‌،مسئله فساد در ورزش بر خلاف نظر آقای وزیر ورزش موضوعی نیست که « به تازگی» یا « مدتی» یا « اخیراً» سروکله اش در ورزش پیدا شده باشد سال‌های سال است که اهالی ورزش و آنهایی که از نزدیک با مسائل و مشکلات ورزش درگیر هستند درباره رخنه و نفوذ جریانات فاسد و
کارچاق کن و منفعت پرست اینجا و آنجا سخن می‌گویند.
ثالثا، موضوع دلالی افسار پاره کرده و غیر قانونی فقط به ماجرای
« خارجی‌ها» بر نمی‌گردد و سر تاپای این فوتبال را از رده سنی پایه و نونهالان گرفته تا باشگاه‌های تهران و تا لیگ ۳ و ۲و یک و بالاخره لیگ برتر را تسخیر خود در آورده است.
رابعا‌، یک نتیجه مهم و بسیار مهم این بحث این است که در ورزش و فوتبال و خیلی جاها کار دست آدم‌های شناخته شده، محترم و معتبر نیست و کار دست آدم‌هایی است که در قضاوتی خوش بینانه باید بگوییم « ناشی» هستند و« اینکاره» نیستند، به همین دلیل هم به راحتی کلاه سرشان می‌رود و هم به همان راحتی در برابر عربده کشی و تهدیدهای جریانات فساد و باج‌خواه مرعوب شده، « کم» می‌آورند. واینجا یکی از اصلی‌ترین مدخل‌های ورود عناصر مفسد و فرصت‌طلب و جریانات فساد و مخرب است. بنابراین وقتی از سوی مدیران ارشد ورزش اصل شایسته‌سالاری رعایت نمی‌شود و تقسیم پست و مقام‌ها بر ملاک خویشاوندی و سفارش و مصلحت‌های شخصی و باندی و... انجام می‌گیرد. دور برداشتن و شلتاق کردن جریانات مفسد و مخرب امر دور از انتظاری نیست و بنابراین مسئولان ورزش از شخص وزیرگرفته تا دیگران باعدم رعایت اصل شایسته‌سالاری خواسته و ناخواسته، درگسترش فساد و نفوذ جریانات فساد نقش بسیار مهمی را ایفا می‌کنند.
خامسا، و بالاخره نکته آخر، ریشه‌کن کردن فساد در ورزش امری شدنی است. اما شرطش این است که موضوع را جدی بگیریم و همه با نوشتن یک نامه از این وزیر به آن وزیر خاتمه پیدا نکند. موضوع پیگیری شود و همه به میدان بیایند و... در این باره اگر عمری باقی باشد باز هم خواهیم نوشت...ان‌شاءالله.