اخبار ویژه

کد خبر: ۱۸۵۰۱۶

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۳۹۹ - ۲۳:۰۹

پرستاران آمریکایی کیسه زباله می‌پوشند، ترامپ لاف کمک می‌زند
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا اخیراً مدعی شده است آمریکا حاضر است به ایران علیه کرونا کمک کند اما شرط آن درخواست از سوی ایران و مذاکره است!
ترامپ گفته است: من ایران را به یاد دارم. خیلی سال پیش، دوستان من همیشه آنجا بودند. در حوزه املاک فعالیت می‌کردند... خیلی موفق بودند، اما یک روز همه چیز تمام شد. ما باید با آنها مذاکره کنیم. من فکر می‌کنم می‌توانیم خیلی سریع با ایران بر سر یک توافق کار کنیم. تنها کاری که آنها باید بکنند این است که تماس بگیرند.
وی تاکید کرد: ما خواستار دشمنی نیستیم، اما آنها با ما دشمنی می‌کنند و از این بابت پشیمان خواهند شد، طوری که قبلا هرگز نشده‌اند. تنها کاری که باید بکنند این است که تماس بگیرند، یا از کسی بخواهند که تماس بگیرد.
لاف ترامپ درخصوص کمک به ایران در مقابله با کرونا در حالی است که وضعیت این کشور در این خصوص بحرانی و اسفبار است. کادر درمانی آمریکا در ایالت‌های مختلف با کمبود وسایل و تجهیزات ایمنی مواجه هستند و برخی مجبور به استفاده از کسیه زباله به جای لباس محافظ شده‌اند! معترضین به این وضعیت خطرناک نیز اخراج می‌شوند. برخی از مردم آمریکا هم که به دولت خود در زمینه مدیریت بحران کرونا اعتمادی ندارند، ترجیح داده‌اند با خرید سلاح و مهمات خود را برای آینده مبهم و خطرناک پیش رو آماده کنند.

تقلید اشتباه از انگلیس مهار کرونا را به تأخیر انداخت
آقای روحانی زمان‌طلایی یک ماهه برای مهار هر چه سریع‌تر ویروس کرونا را از دست داد.
روزنامه وطن امروز با طرح این موضوع نوشت: بیش از 45 روز از شناسایی اولین فرد مبتلا به ویروس کرونا در کشور می‌گذرد و هنوز این ویروس در کشور ما در حال پیشروی است؛ ویروسی که اگر در روزهای ابتدایی با مدیریت مقتدرانه با آن برخورد می‌شد، به احتمال زیاد تعداد تلفات آن تا امروز به این حد نمی‌رسید. واکاوی این مسأله اما محدود به شیوع کرونا در کشور نیست، بلکه در چند سال اخیر می‌توان در موارد بسیاری از بحران‌های اجتماعی- اقتصادی یا تصمیمات استراتژیک و کلان، انفعال تصمیم‌گیری در رأس مدیریت قوه مجریه و نتایج آن در بدنه و جامعه را به خوبی مشاهده کرد.
پس از مشاهده اولین بیمار کرونا در روز پایانی بهمن‌ماه سال گذشته قرنطینه کامل شاید با توجه به وضعیت کشور امکانپذیر نبود اما اعمال محدودیت‌های حداکثری، کف مطالبات علمی برای مهار و مدیریت کرونا بود، ضرورتی که متاسفانه دولت زمان طلایی اجرای آن را از دست داد. اعمال محدودیت‌های فراگیر و سراسری در آن یک هفته اول می‌توانست از شیوع گسترده ویروس جلوگیری کند.
بعد از اعتراضات فراوان و تصمیم و تاکید جدی وزیر بهداشت بر سختگیری نسبت به رفت و آمدها و کنترل کشور برای جلوگیری از شیوع کرونا اما باز انفعال در تصمیم‌گیری و صحبت‌های اشتباه رئیس‌جمهور بود که جامعه را از مواجهه درست با واقعیت کرونا دور کرد، همچنان که در پایان همان هفته اول ایشان با اشاره به «عادی شدن همه چیز از شنبه» در اولین جلسه ستاد ملی مبارزه با کرونا آب سردی بر همه تلاش‌ها برای جدی گرفتن کرونا ریخت و جامعه را به سمت تساهل نسبت به این ویروس وحشتناک برد.
وطن امروز با اشاره به مخالفت روحانی با پیشنهاد رئیس ستاد کل نیروهای مسلح برای خلوت کردن خیابان‌ها می‌نویسد: سیاست روحانی این بود که با توجه به اینکه تعداد زیادی از مردم به ویروس کرونا مبتلا خواهند شد، بگذاریم این روند پیش برود! وی این نگاه را در همان جلسات ستاد مبارزه با کرونا خطاب به وزیر بهداشت گفت: «همان‌طوری که معاون وزیر بهداشت گفتند 60 تا 70 درصد مردم کرونا خواهند گرفت، چه ما بخواهیم چه نخواهیم! منتها باید بتدریج بگیرند، یکباره نشود. این چیزی است که آلمان رسما اعلام می‌کند، انگلیس اعلام می‌کند و همه می‌گویند 70 درصد مردم خواهند گرفت، اشاره روحانی به ابتلای 70 درصدی مردم و تاکید بر کشورهایی مثل آلمان و انگلیس در حالی بود که سیاست‌های کشورهای دیگر در مواجهه با کرونا- حتی با همین پیش‌فرض ابتلای گسترده به کرونا- متفاوت بوده است.
نگاهی به سیاست‌گذاری‌ها و مواجهه کشورهای مختلف درگیر با کرونا شاید این انفعال در تصمیم‌گیری را بهتر نشان دهد. درباره همین دو مثالی که آقای روحانی در جلسه ستاد ملی مبارزه با کرونا بیان کردند می‌شود شروع کرد.
آلمان که چند هفته پس از ایران با اولین مورد کرونای خود مواجه شد، در همان روزهای نخست مواجهه جدی با این ویروس را آغاز کرد. صدراعظم این کشور خطاب به جامعه اعلام کرد حدود 70 درصد مردم این ویروس را خواهند گرفت اما همان جا بر محدودیت‌های اعمالی بر اجتماع هم تاکید کرد. محدودیت تردد از روزهای نخست در آلمان اعمال شد و پس از آن نیز قانونی اعلام شد که بر اساس آن تجمع‌های بیش از 2 نفر در خارج از خانه ممنوع است.
انگلیس اما کشوری بود که استیصال در تصمیم‌گیری‌اش اعتراض مردم و کارشناسان این کشور را نیز برانگیخت. انگلیس در روزهای نخست بر خلاف عمده کشورهای اروپایی که به سمت قرنطینه یا اعمال محدودیت‌های فراگیر رفتند، بحث «مصونیت گله‌ای» را مطرح کرد؛ این مسیر بوریس جانسون، نخست‌وزیر انگلیس که روحانی نیز با استناد به آن، سیاست برخورد قاطع را جدی نمی‌گرفت، کمتر از 10 روز دوام داشت. پس از آن جانسون با تغییر موضع خود درباره خطرات کرونا به مردم کشورش نامه نوشت و هشدار داد «دولت برای جلوگیری از شیوع این ویروس، محدودیت‌های بیشتری را وضع خواهد کرد».  تفاوت مواجهه دولت در بازه شیوع کرونا از ابتدا تا هفته دوم فروردین را که سیاست‌های جدی و سختگیرانه در قالب طرح فاصله‌گذاری اجتماعی برای جلوگیری از سفر، بازگشت سفرکرده‌ها و خانه‌نشینی جدی گرفته شد، در متوقف شدن مسیر رشد بیماری می‌توان مشاهده کرد.

نتایج یک نظرسنجی: اکثر مردم ایران دیگر علاقه‌ای به برجام ندارند
وبگاه اینترنتی «شورای امور جهانی شیکاگو» نوشت، زمستان گذشته (پیش از شیوع ویروس کرونا و پیش از حمله تروریستی آمریکا که منجر به شهادت سردار سلیمانی شد)‌ پیمایش گسترده‌ای توسط «IranPoll» انجام شد که نتایج این نظرسنجی نشان می‌دهد اگر چه مردم ایران معتقدند که کشورشان نباید به توسعه تسلیحات هسته‌ای بپردازد اما آنها اعتماد خود را نیز به توافق هسته‌ای از دست داده و معتقدند که کشورهای 5+1 (5 عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل که شامل چین، فرانسه، روسیه، انگلیس و آمریکا به علاوه آلمان می‌شود) به تعهدات خود عمل نکرده‌اند.
از سوی دیگر تحقیقی که توسط شورای شیکاگو از ژانویه 2020 (دی ماه) انجام شده نشان می‌دهد که بخش عمده‌ای از شهروندان آمریکایی گفته‌اند در صورتی که ایران برنامه تسلیحات هسته‌ای خود را از سر بگیرد آنها ترجیح می‌دهند که آمریکا به توافق هسته‌ای بازگردد.
بر اساس نتایج این پیمایش، 90 درصد از مردم ایران گفته‌اند که دولت این کشور باید به توسعه برنامه صلح‌آمیز انرژی هسته‌ای ادامه دهد اما 59 درصد از مردم این کشور معتقدند که دولت ایران نباید به توسعه تسلیحات هسته‌ای بپردازد.
بسیاری از مردم ایران علاقه خود را به توافق هسته‌ای که در سال 2015 میان این کشور و گروه 5+1 حاصل شد از دست داده‌اند. در پیمایشی که در دسامبر 2019 (آذرماه) انجام شده نشان می‌دهد که تنها 42 درصد از مردم ایران از برجام حمایت می‌کنند این در حالی است که بر اساس پیمایشی که در سال 2015 انجام شده بود 76 درصد از مردم ایران از برجام اعلام حمایت کرده بودند.
سه چهارم (75 درصد) مردم ایران حمایت خود را از تصمیم این کشور برای لغو برخی از محدودیت‌هایی که تحت توافق هسته‌ای پذیرفته بود اعلام کردند حتی اگر این اقدامات مشکلاتی را برای کشورهای 5+1 برای اجازه دادن ایران در بهره‌مندی از مزایای این توافق ایجاد کند. 73 درصد از مردم ایران نیز توافق جدیدی را که ایران را ملزم می‌کند حق غنی‌سازی اورانیوم را برای همیشه کنار بگذارد و به بازرسان بین‌المللی اجازه دهد تا هر زمانی که بخواهند به بازرسی بپردازند و در مقابل آمریکا نیز تحریم‌های خود را بردارد، رد کرده‌اند. بیش از دو سوم از مردم ایران معتقدند که کشورشان باید به هرگونه حمله آمریکا، عربستان سعودی یا اسرائیل به تاسیسات هسته‌ای ایران، واکنش نظامی نشان دهد. همچنین بر اساس نتایج پیمایش شورای شیکاگو که در ژانویه 2020 انجام شده 66 درصد از مردم آمریکا ترجیح می‌دهند در صورتی که بازگشت مجدد آمریکا به توافق هسته‌ای مانع از رفتن ایران به سوی ساخت تسلیحات اتمی می‌شود، این کار انجام شود. 85 درصد از دیپلماسی و 77 درصد نیز از تحریم‌ها برای تحت فشار قرار دادن ایران اعلام حمایت کرده‌اند.
همچنین در این نظرسنجی، اکثریت آمریکایی‌ها در صورتی که ایران برنامه هسته‌ای خود را از سر بگیرد یا به پرسنل دیپلماتیک یا نظامی آمریکا در منطقه حمله کند، از حمله سایبری به سیستم‌های رایانه‌ای ایران، حمله هوایی علیه تاسیسات این کشور و ترور هدفمند، حمایت می‌کنند.

تولید محصولات پیشگیری از کرونا هم تحریم‌شکن است و هم ارزآور
یک کارشناس اقتصادی برخی از فرصت‌های نهفته برای کشور در تهدید کرونا را برشمرد.
به گزارش مشرق، سید امیر سیاح نوشت: کرونا فرصتی طلایی و بی‌سابقه برای ترک انداختن و اگر جدی باشیم برداشتن دیوار تحریم‌های ظالمانه ایجاد کرده است.
رویکرد دولت و وزارت خارجه ما برای برداشتن دیوار تحریم تا امروز، درخواست و خواهش بوده است. یعنی در مذاکرات به5+1 می‌‏گفتیم ببینید ما تعهدات‌مان را در برجام اجرا کردیم، این هم تاییدیه آژانس! حالا میشه تحریم‌ها را بردارید؟
خب آنها هم نه لوطی و بامعرفت هستند و نه هالو، تا وقتی احساس کنند ما به آنها نیاز داریم طاقچه بالا می‌گذارند.
حالا کرونا چه فرصتی ایجاد کرده؟ همه‌گیری جهانی کرونا باعث شده تقاضا برای اقلام پیشگیری از ابتلای به این ویروس و نیز تجهیزات تست و مهار و درمان آن، به شدت بالا برود. اقلامی مثل انواع ماسک، گان، دستکش، ژل و مایعات ضدعفونی کننده دست‌ها و سطوح، کیت تشخیص، اکسیژن‌ساز و...
این اقلام، چند ویژگی دارند. اول اینکه از نظر اقتصادی، تقاضای این اقلام در شرایط فعلی همگی پرکشش هستند یعنی متقاضیان خرید به قیمت آن حساس نیستند و طبعا فروشنده در تعیین قیمت آن دست بالاتر دارد.
از طرف دیگر، این اقلام خوشبختانه همگی در داخل قابل تولید هستند. هم فناوری تولیدشان را داریم، هم نیروی انسانی لازم را و اگر دولت دست تجار ایرانی را باز کند، امکان بازاریابی و فروش بین‌المللی‌اش را هم داریم.
بسیاری از کارگاه‌های تعطیل شده می‌توانند با تغییر نسبتا مختصری در خطوط تولیدشان، تولیدکننده ماسک و گان و دستکش و ژل و کیت و اکسیژن‌ساز و... شوند. کار آسانی نیست ولی شدنی است. برای تحقق این مهم، وزارتخانه‌های صمت و بهداشت دو کار فوری باید انجام دهند. وزارت صمت به‌طور آنی مجوز صادر کند و وزارت بهداشت، ضوابط تولید هریک از اقلام را سهل و شفاف و صریح اعلام کند.
این ضوابط تولید در عین سهولت، باید سلامتی کارگران و کیفیت محصول هم تضمین کند.
طبعا تامین نیاز داخل، اولویت است. اما بعد از تامین نیاز داخل، با انبوه اقلام تولید شده، چند کار مهم می‌توان کرد. اولا صادرات به کشورهایی که در دوران تحریم، شریک تجاری ما بوده و هستند به‌خصوص کشورهای منطقه.
اما کار بزرگ‌تر با این اقلام را می‌توان با کشورهایی انجام داد که ایران را تحریم کرده‌اند. اروپای غربی و آمریکای شمالی به‌وضوح دچار کمبود اقلام پیشگیری و مهار کرونا هستند. تجار ایرانی می‌توانند به این کشورها اعلام کنند این اقلام را با استانداردهای جهانی و با این قیمت‌ها (که به دلایل مختلف باید رقابتی باشند) موجود است، از مسیرهای متعارف بانکی درخواست کنید (دیوار تحریم را بشکنید) تا فوری با هواپیما بفرستیم.
ممکن است دولت آمریکا مخالفت و تهدید کند. ممکن است دولتمردان اروپایی این بار هم از تهدید آمریکا بترسند و استقبال نکنند. ممکن است شرکت‌های این کشورها هم بترسند و از مسیر بانکی کالاهای ضدکرونایی ما را نخرند، اما با این کار، چند اتفاق قطعا رقم خواهد افتاد: برای اولین بار، با غرب فعالانه و از موضع قدرت، درباره تحریم حرف زده‌ایم. به‌جای اینکه از آنها خواهش کنیم تحریم را بردارید، به آنها گفته‌ایم کالاهای مورد نیازتان را داریم، اگر می‌خواهید؛ از مسیر غیرتحریمی بیایید بخرید. اگر از مسیر بانکی و غیرتحریمی اقلام ما را نخرند، تحت فشار شدید افکارعمومی‌شان قرار می‌گیرند. اگر خوب دیپلماسی عمومی کنیم، طبعا در اروپا و آمریکا خواهند پرسید، کشوری که پرستارانش به‌جای ماسک و گان، کیسه زباله می‌پوشند، چرا نمی‌گذارد شرکت‌هایش از ایران گان و ماسک و کیت وارد کنند؟! این جدی‌ترین ترک بر دیوار تحریم خواهد بود. البته از آن‌طرف دیوار و نه با خواهش و ذلت.
اقلام ضد کرونایی ما، در هر صورت فروش خواهد رفت. تاجر ایرانی اگر بخشنامه‌های ضد و نقیض دولت ما دستش را نبندد، حتی به خود آمریکا هم می‌تواند ماسک و ژل صادر کند. اما این ماجرا، یک اتفاق بی‌سابقه خواهد بود و یک درس برای سیاست خارجی و تجارت خارجی ما. می‌توانیم فعالانه و از روی قدرت، کاری کنیم دیوار تحریم‌ها ترک بردارد و حتی فروبپاشد، اگر قوی باشیم و اگر از فرصت‌ها خوب استفاده کنیم.

تصمیمات ضدقرنطینه‌ای وزارت نفت و شهرداری!
تصمیمات بعضا متناقض و غیرکارشناسی در بخش‌هایی از دولت، عملا زحمات بخش‌های دیگر برای قرنطینه و فاصله‌گذاری اجتماعی در مقابل کرونا را با تهدید مواجه می‌کند.
یکی از این تصمیمات عجیب و سوال‌برانگیز، اعلام سوخت شدن ذخیره مازاد بر 360 لیتر سهمیه‌ بنزین خودروهاست! شهرام رضایی مدیر برنامه‌ریزی شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی  گفت: کارت‌های سوخت قابلیت ذخیره 360 لیتر بنزین را دارند که با این حساب اگر فردی از ابتدای زمان سهمیه‌بندی از سهمیه‌اش استفاده نکرده باشد، سهمیه اردیبهشت‌ماه به آن فرد تعلق نمی‌گیرد.
وی با بیان اینکه سقف تعریف شده برای کارت‌های سوخت 360  لیتر است، اظهار کرد: به‌طور مثال اگر شخصی از زمان شروع طرح سهمیه‌بندی بنزین تاکنون تنها 10 لیتر از سهمیه خود را استفاده کرده باشد، در اردیبهشت‌ماه فقط 10 لیتر برای آن فرد شارژ می‌شود و 50 لیتر باقی سوخت خواهد شد.
وی با تاکید بر اینکه تاکنون برای کارت سوخت چنین سیستم و مکانیزمی تعریف شده است، تصریح کرد: اگر قرار باشد تغییری حاصل و این 360 لیتر به 420 لیتر افزایش یابد و سهمیه اردیبهشت‌ماه نیز در آن ذخیره شود، به مصوبه هیئت دولت نیاز است. ابلاغ این تصمیم عجیب در واقع به مفهوم، ترغیب مردم به استفاده از سهمیه بنزین و کشاندن آنها به خیابان‌ها در شرایطی است که محدودیت تردد در خیابان‌ها و معابر عمومی، حرف اول را در مهار ویروس کرونا می‌زند.
در اتفاقی دیگر، شهرداری تهران عدم محدودیت‌های ترافیکی (طرح ترافیک) را برای یک هفته دیگر تمدید کرده که همین امر دیروز در اولین روز کاری پس از تعطیلات موجب ترافیک و افزایش ترددها در سطح شهر تهران شد. طبعا این قبیل رفتارهای ضدکارشناسی، کاستن از تاثیرگذاری خدمات شبانه‌روزی مدافعان سلامت است.