پس از 47 سال نقشه‌‌برداری از رودخانه هیرمند مرزی آغاز شد

مدیرکل دفتر رودخانه‌های مرزی و منابع آب مشترک وزارت نیرو و معاون کمیسار آب هیرمند، از مشارکت ایران و افغانستان در نقشه‌برداری از رودخانه هیرمند مرزی پس از گذشت ۴۷ سال از معاهده ۱۳۵۱ هیرمند خبر داد.

کد خبر: ۱۸۱۶۳۲

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۹۸ - ۲۰:۴۶

عیسی بزرگ‌زاده، در گفت‌وگو با ایرنا در زاهدان اظهار داشت: به دنبال برگزاری بیست و یکمین اجلاس کمیته مشترک کمیساران آب هیرمند در سالجاری معاونان کمیساران آب دو کشور در شهر زابل استان سیستان و بلوچستان در خصوص نقشه‌برداری مشترک از رودخانه هیرمند مرزی برای تعیین محل‌های تحویل حقابه جانب ایران، توافق کردند.
وی این اقدام را که برای نخستین بار از زمان معاهده ۱۳۵۱ هیرمند انجام شده را نقطه عطفی در کار کمیساران آب هیرمند ایران و افغانستان دانست و افزود: بر اساس این توافق، تهیه نقشه‌های موردنیاز برای شبیه‌سازی هیدرولیکی رودخانه، طراحی و اجرای سازه‌های آب‌گیر و اندازه‌گیری در مرز مشترک دو کشور هدف‌گذاری شده است تا اطمینان از دریافت حقابه جانب ایران به‌طور دقیق محقق شود.
مدیرکل دفتر رودخانه‌های مرزی و منابع آب مشترک وزارت نیرو و معاون کمیسار آب هیرمند طرف ایرانی گفت: هم‌اینک هیئت‌های فنی و نقشه‌برداران دو کشور در شهرهای زابل ایران و زرنج افغانستان مستقر شده و عملیات نقشه‌برداری را آغاز کرده‌اند.
مشاور ارشد وزارت انرژی و آب افغانستان و معاون کمیسار هیرمند نیز با ابراز خرسندی از برداشتن گام‌های مهم برای تطبیق و پیاده‌سازی دقیق معاهده ۱۳۵۱ هیرمند گفت: دولت افغانستان خود را متعهد دانسته حقابه جمهوری اسلامی ایران را تحت هر شرایطی تامین کند.
سلطان محمود محمودی  بر گسترش روابط و همکاری‌های آبی دو کشور مبتنی بر ایجاد سبد مشترک منافع تاکید کرد.
رود هیرمند که از افغانستان سرچشمه می‌گیرد در ورودی خود به مرز ایران به دو قسمت تقسیم می‌شود که بخش کمتر آن وارد منطقه سیستان شده و پس از پخش آب از خروجی‌های مختلفی به تالاب بین‌المللی هامون می‌ریزد و بخش بیشتر آن نیز از طریق رودخانه مرزی مجددا وارد خاک افغانستان شده و در نهایت به بخشی از این تالاب که در خاک افغانستان قرار گرفته می‌ریزد که به گفته برخی کارشناسان این بخش از دریاچه عمیقتر بوده و آب را بیشتر در خود نگه می‌دارد.
رودخانه هیرمند آب را پس از آبرسانی به چند صد روستا و پارچه آبادی به مرز ایران و افغانستان می‌رساند.
متاسفانه از حدود ۲۰ سال قبل با تغییرات ایجاد شده در وضعیت جوی، ایجاد سدها و بندهای مختلف در مسیر این رودخانه، توسعه اراضی زیر کشت خشخاش در افغانستان و بستن دریچه‌های سد کجکی در حدود ۸۰۰ کیلومتری مرز ایران در ولایت هلمند، مسیر طبیعی آب مسدود و پدیده خشکسالی بر مناطق پائین دست این رودخانه در کشور افغانستان و ایران غالب شده است.