بی‌تابی حضرت فاطمه(س) و بشارت فضایل خانوادگی(حکایت خوبان)

کد خبر: ۱۸۱۰۸۵

تاریخ: ۱۱ بهمن ۱۳۹۸ - ۲۰:۵۷

ابو ایوب انصاری حکایت کند: در آن هنگامی که رسول گرامی اسلام(ص) در بستر بیماری خوابیده بود و آخرین لحظات عمر پر برکت خود را سپری می‌نمود، حضرت فاطمه زهراء(س) به دیدار پدر بزرگوارش آمد. و چون پدر را با آن وضعیت جسمی مشاهده نمود، سخت گریست و اشک بر گونه‌هایش جاری گشت. حضرت رسول(ص) با دیدن غم و اندوه دخترش، وی را دلداری داد و اظهار داشت: ای فاطمه!‌ خداوند متعال از بین تمام بندگانش، تنها علی‌بن‌ابی طالب(ع) را به عنوان شوهرت برگزید. و آن‌گاه بر من وحی فرستاد که تو را به نکاح او درآورم و این‌بار عظمت و سعادت بود که چنین شخصیتی شوهر تو گردید. در این لحظه، حضرت زهراء(س) خوشحال شد و با شادمانی تبسمی نمود.
و پدرش در ادامه فرمایش خود افزود: فاطمه‌جان! بدان که شوهرت دارای چند خصلت و فضیلت است که دیگران از آن فضایل و مناقب محروم هستند:
ایمان و اعتقاد راسخ به خدا و رسولش، آگاهی به علوم و فنون مختلف، دارای حکمت و معارف، همسری چون تو، دو فرزند پسر چون حسن و حسین، انجام امر به معروف و نهی از منکر در تمام حالات، قضاوت بر مبنای کتاب خدا.
و پس از آن فرمود: فاطمه! ما اهل‌بیتی هستیم که خداوند رحمان عنایتی را به ما فرموده است، که (نه به امت‌های قبل از ما و نه بعد از ما) به هیچکس عنایتی نشده و نخواهد شد.
پدرت بهترین و افضل تمام پیغمبران می‌باشد.
شوهرت وصی‌من، و افضل اوصیاء است.
عمویت، حمزه سید و سرور تمام شهیدان است.
جعفر طیار از ما اهل‌بیت است، که در بهشت با دو بال خود پرواز می‌کند.
و دو فرزندت حسن و حسین، که دو سبط این امت می‌باشند.(1)
__________________
1-بحارالانوار، ج 43، ص 50، ح 8