زبان حال امام علی(ع) هنگام دفن فاطمه(س)(پای درس علی(ع))

کد خبر: ۱۸۱۰۵۴

تاریخ: ۰۷ بهمن ۱۳۹۸ - ۲۲:۱۶

امام علی(ع):‌ سلام بر تو ای رسول خدا(ص)، سلامی از طرف من و دخترت که هم‌اکنون در جوارت فرود آمده و شتابان به شما رسیده است.
ای پیامبر خدا! صبر و بردباری من با از دست دادن فاطمه(س) کم شده، و توان خویشتنداری ندارم، اما برای من که سختی تو را دیده، و سنگینی مصیبت تو را کشیدم، شکیبایی ممکن است. این من بودم که با دست خود تو را در میان قبر نهادم، و هنگام رحلت، جان گرامی تو میان سینه و گردنم پرواز کرد «پس ما همه از خداییم و به سوی خدا باز می‌گردیم» پس امانتی را که به من سپرده بودی برگردانده شد، و به صاحبش رسید، از این پس اندوه من جاودانه، و شب‌هایم زنده‌داری است، تا آن روز که خدا خانه زندگی تو را برای من برگزیند. به زودی دخترت تو را آگاه خواهد ساخت که امت تو چگونه در ستمکاری بر او اجتماع کردند، از فاطمه بپرس، و احوال اندوهناک ما را از او خبر گیر، که هنوز روزگاری سپری نشده، و یاد تو فراموش نگشته‌ است. سلام من به هر دوی شما، سلام  وداع‌کننده‌ای که از روی خشنودی یا خسته‌دلی سلام نمی‌کند. اگر از خدمت تو باز می‌گردم از روی خستگی نیست، و اگر کنار قبرت می‌نشینم از بدگمانی بدانچه خدا صابران را وعده داده نمی‌باشد.نهج‌البلاغه - خطبه 202