انگیزه اردوغان از لشکرکشی به لیبی به روایت دویچه‌وله

شبکه تلویزیونی دویچه‌وله آلمان در گزارشی به بررسی ابعاد حضور نظامی ترکیه در لیبی و توافق‌های اخیر دو کشور پرداخته و نتیجه گرفته اردوغان از لشکر کشی به لیبی انگیزه‌های اقتصادی دارد.

کد خبر: ۱۷۹۰۵۶

تاریخ: ۱۴ دی ۱۳۹۸ - ۲۲:۲۰

سرویس خارجی-

یک سوی جنگ داخلی لیبی، دولت وفاق ملی به نخست‌وزیری «فائز السراج» است که حمایت سازمان ملل، کشورهای اروپایی و ترکیه را دارد، در مقابل نیروهای موسوم به ارتش ملی، به فرماندهی ژنرال بازنشسته «خلیفه حفتر» هستند که با حمایت کشورهای عربی و روسیه تاکنون تا دیوارهای طرابلس پیشروی کرده‌اند. با استمداد «السراج» از ترکیه، «رجب طیب اردوغان» که سودای باز‌سازی سلطنت ساقط شده عثمانی را در سر می‌پروراند، تصمیم به اعزام نیرو به لیبی گرفت تا حوزه نفوذ خود را گسترش دهد. در مقابل «خلیفه حفتر» از آماده‌باش عمومی در کشور برای مقابله با ترکیه خبر داده است. در این میان، سازمان ملل هم چیزی جز اینکه دعوت به آرامش کند کاری از دستش
برنمی‌آید.
آن‌چه گفته شد، چکیده‌ای بسیار فشرده از اتفاقات جاری لیبی بود. اما چرا ترکیه قصد دارد به لیبی لشکرکشی کند؟ دویچه‌وله آلمان پاسخ می‌دهد:
«در حال حاضر، محبوبیت اردوغان سقوط آزاد را تجربه می‌کند. بحران‌های اقتصادی و پولی ترکیه حمایت‌ها از او را در میان مردم ترکیه با کاهش رو‌به‌رور کرده است. در انتخابات شهرداری‌ها در سال پیش، او با شکست‌هایی در شهرهای اصلی ترکیه رو‌به‌رو شد. این شکست‌ها نخستین بار بود که برای او اتفاق می‌افتاد. اردوغان برای متوقف کردن این وضعیت از یک حیله کهنه استفاده می‌کند: او از احساسات ناسیونالیستی در میان مردم ترکیه بهره ‌برد. نشان دادن دولت ترکیه به عنوان یک بازیکن قدرتمند منطقه‌ای برای او در میان مردم به ویژه مذهبی‌ها و محافظه‌کارها محبوبیت به وجود آورده است. اردوغان شعرگونه برای مردم صحبت می‌کند و خودش را کمال آتاتورک، موسس ترکیه مدرن، می‌داند که در روزهای آخر امپراتوری عثمانی در لیبی جنگید. ترکیه با حضور نظامی در لیبی به دنبال منافع اقتصادی هم هست. توافق «اردوغان» و «السراج» تنها نظامی نیست. نکته دیگری که در طرابلس با آن توافق شد، مربوط به مرزهای بین‌المللی دریایی بود که به نفع آنکارا بازنویسی شد. این توافق ترکیه را قادر می‌سازد تا به منابع گازی گسترده اکتشافی مربوط به ۱۰ سال قبل در ساحل جنوبی قبرس دسترسی پیدا کند. اما این اکتشاف به محل مناقشه بدل شده چون از آنجا که این جزیره بزرگ واقع در مدیترانه بین ترکیه در شمال و یونان در جنوب از ۱۹۷۴ تقسیم شده، هر دو طرف مدعی مالکیت این منابع ارزشمند گازی هستند».
گفتنی است، دود آتشی که «اردوغان» برخواهد افروخت -حال با هر انگیزه‌ای، باز‌سازی دولت عثمانی، دست‌یابی به منابع یا فرار از مشکلات داخلی خودش- در چشم مردم لیبی خواهد رفت و، اگر کار پیچیده شود، ممکن است در چشم مردم ترکیه نیز برود!