اخبار ویژه

کد خبر: ۱۶۰۴۴۴

تاریخ: ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۰۰:۴۱

فارین‌پالیسی: ایران قادر است تنگه هرمز را ببندد
نشریه آمریکایی فارین‌پالیسی در گزارشی نوشت: ایران، سلاح‌های نظامی قدرتمند و بازدارنده‌ای در مقابل آمریکا دارد.
فارین‌پالیسی می‌نویسد: تقریباً یک‌سوم نفت خام جهان معادل 18 میلیون بشکه هر روز از این تنگه که پهنایش 21 مایل است عبور می‌کند. همچنین 30 درصد کشتی‌های حامل گاز طبیعی از این مسیر برای تردد استفاده می‌کنند. پهنای مورد استفاده تنگه از این هم کمتر است چرا که آب‌های عمیق مورد استفاده نفتکش‌ها تنها دومایل پهنا دارند. ایران با حضور در خطوط ساحلی شمالی و تعدادی از جزایر مستقر در این منطقه، بر عبور و مرور از آن سلطه دارد.
این حضور به نیروهای مسلح ایران و سپاه پاسداران امکان می‌دهد که یکی از حساس‌ترین گذرگاه‌های اقتصادی جهان را تهدید کنند و خسارت اقتصادی سنگینی به رقبا تحمیل کنند.
به همین ‌دلیل است که هرگاه ایران از سوی آمریکا یا کشورهای منطقه تحت فشار قرار می‌گیرد، تهدید بستن تنگه را مطرح می‌کند. ماه گذشته در پی تصمیم دولت ترامپ برای قطع صدور نفت ایران سپاه پاسداران اعلام کرد که اگر ما نتوانیم از این تنگه برای صدور نفت استفاده کنیم، آن را خواهیم بست.
ایران راههای مختلفی برای اخلال در عبور و مرور کشتی‌های تجاری از تنگه هرمز و خلیج فارس در اختیار دارد. نیروی دریایی ایران صدها کشتی و قایق تندرو مسلح به موشک و اژدر و توانایی مین‌ریزی دارد که عبور نفتکش‌ها از تنگه هرمز را ناممکن می‌کند. ایران اخیراً از دو ناو و زیردریایی جدید با توانمندی پیشرفته و پرتاب موشک‌های کروز بهره‌برداری کرده و تعدادی زیردریایی دیزلی کوچک در اختیار دارد که قادرند در آب‌های کم‌عمق اطراف تنگه هرمز عملیات انجام دهند.
سلاح موثر دیگر ایرانی‌ها، موشک‌های ضد کشتی قابل پرتاب از سکوهای ثابت و متحرک می‌باشد که در خطوط ساحلی و جزایر منطقه مستقر شده‌اند. ایران ذخایر عظیمی از موشک‌ها دارد که می‌تواند سیستم‌های دفاع ضدموشکی در منطقه را مختل کند.
سرانجام اینکه ایران دارای طیف گسترده‌ای از مین‌های دریایی قدیمی و مدرن است. کاشتن این مین‌ها توسط زیردریایی‌ها، کار رهگیری آنها توسط ارتش آمریکا را دشوار می‌کند.
طی جنگ ایران و عراق در دهه هشتاد میلادی، هر دو کشور به محموله‌های نفتی هم حمله می‌کردند که به جنگ نفتکش‌ها شهرت یافت. در این جنگ 200 نفتکش مورد حمله قرار گرفته و 50 فروند از آنها آسیب‌دیده یا غرق شدند. در این مدت ارتش آمریکا برای تأمین امنیت صدور نفت، نفتکش‌ها را اسکورت می‌کرد. با آسیب جدی به یکی از ناوهای آمریکایی، تهدید مین‌های ایران برای همه آشکار شد. چنانکه تجربه بریتانیا در نبرد گالیپولی نشان می‌دهد، مین‌های دریایی در آب‌های کم‌عمق حتی برای ناوهای بزرگ تهدیدآمیز هستند و پاکسازی دریا پس از جنگ نیز سال‌ها به‌طول خواهد انجامید.
یکی از نقاط ضعف ارتش آمریکا توانایی در پاکسازی مین‌ها می‌باشد. آمریکا 11 مین‌روب کهنه و فرسوده دارد که چهار فروند آنها در بحرین مستقر هستند. این کشتی‌ها آسیب‌پذیر هستند و به اسکورت ناوهای جنگی نیاز دارند که موجب می‌شود در حین عملیات کشتی‌های بیشتری در معرض خطر حمله قرار بگیرند.
آنتونی کوردزمن، از مرکز مطالعات بین‌الملل و راهبردی معتقد است استفاده هماهنگ ایران از زیردریایی‌ها، موشک‌های ضد کشتی و تهاجمات انبوه و گسترده با استفاده از قایق‌های تندرو قادر است صدمات سنگینی به نیروی دریایی آمریکا و ناوگان تجاری منطقه وارد کند.

نشنال اینترست: ایران توانمندی نظامی بالایی دارد
یک نشریه آمریکایی نوشت: ایران قدرت نظامی مرگبار و قدرتمندی دارد و می‌تواند ضربات جدی بر آمریکا وارد کند.
نشنال اینترست در تحلیلی خاطرنشان کرد: واشنگتن و تهران در مسابقه ژئوپولیتیک درازمدتی در خاورمیانه به سر می‌برند و یک بن‌بست در این مسابقه ایجاد شده است.
آمریکا رقابت مشابهی را نیز با چین سال‌ها برای نفوذ در مناطق آسیا، هند و اقیانوس آرام داشته است. ایران کشوری است که همانند چین احساس می‌کند که تاریخ نباید در دست غربی‌ها باشد. تهران درصدد ایجاد یک امپراتوری در سرتاسر خاورمیانه نبوده است. اما بر روی گسترش منافع و نفوذ خود در منطقه تمرکز کرده است؛ همانند هر قدرت رو به رشد دیگری که چنین سیاستی را دنبال می‌کند.
این نشریه درباره قدرت بازدارنده ایران در خلیج فارس و منطقه نوشت: ایران در صورت درگیری می‌تواند موشک‌های خود را به سوی نیروهای آمریکایی شلیک کند. ایران همچنین احتمالا با مین‌گذاری در خلیج فارس ناوهای آمریکایی را به سوی میدان مین هدایت می‌کند تا منفجر شوند. ایران می‌تواند از نیروهای شبه‌نظامی خود برای حمله به پایگاه‌های هوایی و دریایی آمریکایی استفاده کند. ایران تلاش خواهد کرد تا تنگه هرمز را مسدود کند. در اینجا استفاده از زیردریایی‌ها و مین‌گذاری را در دستور کار قرار خواهد داد. ایران بدون شک از توانایی‌های بالای نظامی برخوردار است.
این نشریه در ادامه نوشته است: عمده توان ایران برای مقابله با آمریکا در سه حوزه است: دارا بودن زرادخانه موشک‌های بالستیک، جنگ دریایی نامتقارن (به ویژه با تهدید بستن تنگه هرمز) و ارتباط با گروه‌های شبه‌نظامی غیردولتی.
کاربردی‌ترین سلاح در دکترین نظامی ایران دارا بودن زرادخانه‌های عظیم حاوی موشک‌های بالستیک است. این موشک‌ها، موشک‌های بالستیک از خانواده شهاب هستند. با این حال، آمریکایی‌ها باید از سجیل 1 و سجیل 2 بیشتر بترسند. موشک سجیل یک موشک میان‌برد دو مرحله‌ای است که ایران در سال 2008 میلادی آن را آزمایش کرد. برخلاف موشک‌های شهاب، سجیل 1 با سوخت جامد کار می‌کند که زمان شلیک آن را کاهش می‌دهد و باعث افزایش قابلیت جابجایی و تحرک موشک می‌شود. «رابرت گیتس» وزیر دفاع آمریکا در نوامبر 2009 میلادی در جلسه استماع کنگره گفته بود که موشک سجیل بردی در حدود 2000 تا 2500 کیلومتر را دارد و می‌تواند اسرائیل را هدف قرار دهد.
بزرگ‌ترین مزیت سجیل 2 در دقت هدف‌گیری آن است که موشک‌های بالستیک سنتی فاقد آن امتیاز هستند.  مهم‌ترین عامل تهدیدکننده از جانب ایران توانایی آن کشور در مسدودکردن مسیر حمل و نقل در تنگه هرمز است. ایران زیردریایی‌هایی دارد که می‌توانند مسیر تنگه هرمز را مسدود کنند. زیردریایی 150 تنی غدیر در این راستا مهم‌ترین زیردریایی است که در هر درگیری نظامی مرگباری می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. این زیردریایی‌ها اندازه کوچکی دارند و همین موضوع ردیابی و شناسایی آن را دشوار می‌سازد. دو لوله 553 میلی‌متری برای شلیک اژدرها در این زیردریایی در نظر گرفته شده است.
ایران دستکم 20 فروند از این زیردریایی را در اختیار دارد. این زیردریایی یکی از بی‌سر و صداترین زیردریایی‌هاست.
موشک ضدکشتی خلیج فارس یکی دیگر از ابزارهای ارزشمند ایران در حوزه قابلیت‌های آن کشور برای جنگ نامتقارن دریایی است. از این موشک به عنوان موشک قاتل نیز یاد می‌شود. یک موشک با سوخت جامد و ضدکشتی که بردی 300 کیلومتری را طی می‌کند و می‌تواند کلاهک 650 کیلوگرمی را حمل کند.
حزب الله لبنان دیگر توانمندی ایران است،  حزب‌الله در دهه 80 میلادی با کمک نیروهای سپاه در لبنان برای مقابله با اسرائیل ایجاد شد. اکنون حزب‌الله هدیه‌ای برای ایران محسوب می‌شود و باعث افزایش نفوذ ایران در منطقه شده است. اقدامات حزب الله فراتر از لبنان است.

حل مشکلات اقتصادی معطل جلسات غیرعلنی بدون تصمیم
«حل مشکلات علنی اقتصادی، معطل جلسات غیرعلنی مانده است».
روزنامه جام جم ضمن گزارشی در این زمینه می‌نویسد: نحوه توزیع برخی كالاهای وارداتی با دلار 4200 تومانی همچون گوشت قرمز در سال گذشته كاملا ناكارآمد و بدوی بود كه موجب ایجاد صف‌های طولانی در جلوی مراكز توزیع گوشت شد. با این حال، ورود دستگاه قضایی نشان داد بسیاری از گوشت‌های وارداتی با دلار 4200 تومانی به جای توزیع میان مردم، احتكار شده یا به قیمت آزاد فروخته شده است. درواقع در سال گذشته برخی با سوءاستفاده از فقدان مدیریت توزیع، رانت چند ده هزار میلیارد تومانی به جیب زدند و در سوی مقابل، مردم تورم سنگین كالاهای اساسی را تحمل كردند.
بنابراین انتظار می‌رفت كه از ابتدای سال جاری، دولت یكی از راهكارها را برای توزیع كالاهای اساسی اتخاذ كند اما با گذشت یك ماه و نیم، همچنان شاهد بلاتكلیفی در توزیع و قیمت‌گذاری كالاهای اساسی هستیم.
در این مدت، دولت نه كوپن را احیا كرده و نه سیستم توزیع كالاهای اساسی را سروسامان داده است. حتی شاهد آن هستیم كه واردات برخی كالاهای اساسی با دلار 4200 تومانی متوقف شده كه گرانی شدیدی را در بازار ایجاد كرده اما خبری از توزیع مابه‌التفاوت دلار 4200 و دلار نیمایی میان مردم هم نبوده‌ایم. نتیجه آن كه در همین یك ماه و نیمی كه از سال 98 می‌گذرد، افزایش قیمت مواد غذایی و كالاهای اساسی دوچندان شده است.
در شرایطی كه انتظار می‌رود دولت سریع‌تر به مصوبه مجلس عمل كند و توزیع كالاهای اساسی را با كوپن یا كارت اعتباری انجام دهد، در روزهای اخیر اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس‌جمهور از كارشناسان خواسته درباره بازگشت كوپن اعلام نظر كنند.اخیرا مجلس جلسه غیرعلنی در این باره داشت و تازه قرار شده جلسه غیرعلنی دیگری هم در این باره با دولتی‌ها داشته باشد. درواقع مجلس به جای آنكه پیگیر اجرای مصوبه خود برای ساماندهی توزیع كالاهای اساسی باشد، سرگرم جلسات غیرعلنی با دولت است.
نتیجه این تعلل‌ها در تصمیم‌گیری درباره كالاهای اساسی، افزایش گرانی‌ها است. در واقع، سفره مردم معطل تصمیم‌گیری مدیران شده است.
محمدرضا پورابراهیمی رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس می‌گوید به جای برگزاری جلسه، باید قانون اجرا شود. جعفر قادری استاد دانشگاه نیز این قبیل جلسات را بی‌فایده می‌خواند.