اخبار ویژه

کد خبر: ۱۵۲۲۹۲

تاریخ: ۲۴ دی ۱۳۹۷ - ۲۲:۱۴

صلاحیت نامزدها با خوداظهاری احراز نمی‌شود
روزنامه ایران نوشت: «خوداظهاری»، ملاک وفاداری نامزدها به نظام است.
این روزنامه درباره لایحه دولت برای انتخابات می‌نویسد: جمعه گذشته سیدسلمان سامانی، سخنگوی وزارت کشور، وجوهی از لایحه در حال بررسی در دولت را منتشر کرد. حسینعلی امیری، معاون امور مجلس رئیس‌جمهوری، زوایای دیگری از این لایحه  را تشریح کرد، زوایایی که نشان می‌دهد لایحه جامع انتخابات، تلاشی متقن برای پر کردن خلأهای قانونی و گامی مهم برای ابهام‌زدایی از فرایندهای انتخاباتی، از ابتدا تا انتها است.
از جمله مباحث پرمناقشه ادوار گذشته، نحوه احراز صلاحیت‌ها و هم نحوه اعلام آن به فرد رد صلاحیت شده بود. پاسخ شورای نگهبان به این پرسش‌ها، همواره ثابت بود: قانون این‌گونه است. حالا اما در لایحه دولت برای رفع این مسئله راه‌حلی پیشنهاد شده است؛ این راه‌حل هم شامل احصای شاخص‌های تعیین صلاحیت و هم نحوه اعلام آن به نامزدها است.
حسینعلی امیری دراین‌باره گفت که «ملاک وفاداری به نظام، پذیرش و تبعیت از قانون اساسی در داوطلبان نمایندگی مجلس شورای اسلامی «خوداظهاری فردی» تعیین شده است» امری که می‌توان آن را به تلاشی برای تحدید مفهوم موسع «التزام عملی به قانون اساسی» قلمداد کرد.
این استدلال مقامات دولتی در حالی است که نوع افراد خردمند - و از جمله خود این حضرات- اگر بخواهند برای فرزند خود همسر انتخاب کنند، حتما می‌کوشند حداقل‌های صلاحیت احراز شود و به صرف خوداظهاری فرد، بسنده نمی‌کنند. در نظام‌های دریافت مالیاتی نیز همین است و دستگاه‌های مسئول به صرف خوداظهاری - که می‌تواند خلاف واقع باشد-بسنده نمی‌کنند. ضمن اینکه التزام عملی به مفهوم این است که خود، به موازات اعلام التزام به اسلام و قانون اساسی جمهوری اسلامی، در عمل نیز این التزام را رعایت کرده و نقض نکرده باشد.
به عبارت دیگر، «اصل برائت» در مباحث حقوقی، در مقام بازخواست قضایی شهروندان است. یعنی اصل بر برائت افراد است مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. اما در موقعیت سپردن مناصب مهم اجرایی و تقنینی کشور، اصل بر احراز صلاحیت و حداقل شرایط است؛ همچنان که در صدور مجوزهای پزشکی و مهندسی نیز این حداقل‌ها احراز می‌شود و تأیید بر آن است که عوامل نقض صلاحیت در پرونده و کارنامه فرد نباشد.
یادآور می‌شود امیری معاون پارلمانی رئیس‌جمهور 29 تیر 96 گفته بود «نباید از جهت مجلس برای رئیس‌جمهور و وزرا دغدغه‌ ایجاد شود. سؤالات بی‌جای نمایندگان نباید موجب سلب آرامش آنان شود. فقط صدای دولت و رئیس‌جمهور باید در مجلس شنیده شود»!

ایجاد یک میلیون شغل با 10 پله نزول شاخص کسب و کار؟!
یک روزنامه حامی دولت وعده ایجاد یک میلیون شغل را آرزوی خام توصیف کرد.
روزنامه اعتماد می‌نویسد: محمدباقر نوبخت، رئیس سازمان برنامه و بودجه در نشستی با کمیسیون تلفیق پیش‌بینی کرد که در سال 98 یک میلیون شغل ایجاد شود.
نوبخت درحالی اظهارات خود را مطرح کرد که یکی از اعضای اتاق بازرگانی ایران در سخنانی از نزول 10 پله‌ای شاخص سهولت کسب و کار خبر داد. سیدمحمد واعظی در این خصوص در جمع خبرنگاران گفته بود: «طی یک سال گذشته رتبه کسب و کار در شاخص سهولت کسب و کار از 118 به 128 تنزل یافته است.
بی‌توجهی به الزامات توسعه اشتغال و فرصت‌های شغلی در کشور ماحصلی دارد که به خوبی در بازار کار قابل مشاهده است. پیش‌بینی تحقق این میزان از اشتغال از سوی رئیس سازمان برنامه و بودجه با وجود آگاهی کامل این مقام مسئول به آمارهای اقتصادی کمی دور از انتظار می‌رسد. این میزان از ایجاد اشتغال آرمانی است. این درحالی است که این میزان از تولید اشتغال مسیری بسیار سخت و پیچیده است و در چند سال اخیر، - محقق نشده است.

تنبیه دستگاه‌های مستقل از دولت در پوشش کسری بودجه
مدیران متولی بودجه به نام کسری، در تخصیص بودجه دیکتاتوری به خرج می‌دهند.
روزنامه قدس دراین‌باره می‌نویسد:  به نظر نمی‌رسد هیچ یک از افراد اقتصادی دولت در احتمال مواجه شدن لایحه بودجه 1398 با کسری شکی داشته باشند، اما سوالی که ممکن است ذهن بسیاری از مردم و دستگاه‌های دولتی را به خود مشغول کند این است که چرا دولت خیلی رو راست این موضوع را با مردم مطرح نمی‌کند تا بدین وسیله بتواند انتظارات را کاهش دهد؟
برای پاسخ به این سوال، نکته مهمی که باید بدانیم این است که دولت در سال‌های پیش هم منابع بودجه را با بیش برآوردی پیش‌بینی می‌کرد و سازمان برنامه و بودجه در پاسخ به چرایی این موضوع می‌گفت: «بودجه پیش‌بینی است و قرار نیست که کاملا دقیق باشد». حال سوال دیگر این است که چرا این پیش‌بینی همیشه میل به بیش برآوردی دارد تا کم برآوردی؟ و سوال مهم دیگر این است که چرا پژوهشگران اقتصادی بیش از دولت نگران کسری بودجه هستند؟  و این چه موضوعی است که دولت را حداقل از 40 هزار میلیارد تومان کسری نمی‌ترساند؟ این موضوع از منظر سازمان برنامه و بودجه به عنوان تخصیص دهنده منابع دستگاه‌ها، منطقی دارد.
تخصیص‌دهندگان بودجه  این چنین با خود فکر می‌کند که اگر منابع 100 درصد وصول شود و به همه دستگاه‌ها 100 درصد بودجه پیش‌بینی شده اختصاص یابد، من سازمان برنامه و بودجه با یک حسابدار ساده که تفاوتی ندارم، بنابراین برای اینکه قدرت سیاسی خود را بالا ببرم باید کسری داشته باشم تا بتوانم برای تخصیص بیشتر دستگاه‌ها رقابت و چانه‌زنی ایجاد کنم و ساده‌لوحی است اگر تصور شود سازمان پخش‌کننده پول بین دستگاه‌ها در پی اعمال اهداف سیاسی دولت مستقر هم نباشد و در حالت کسری بودجه است که سازمان برنامه و بودجه توان ایجاد نظام تنبیه و پاداش پیدا می‌کند و دستگاه‌های در مسیر دولت را با تخصیص بیشتر مواجه می‌کند و دستگاه‌های ناهمسو را با بهانه کسری بودجه تنبیه می‌کند و ما نام این پدیده را می‌گذاریم «کسری بودجه یعنی دیکتاتوری تخصیص شاید هم دلبخواهی تخصیص».

استانی کردن انتخابات ضد مشارکت مردم است
اغلب صاحب‌نظران سیاسی معتقدند طرح استانی شدن انتخابات مجلس، ضد مشارکت عمومی و مغایر با سیاست‌های کلی نظام است. روزنامه جام جم با اشاره به تصویب کلیات طرح مذکور در مجلس، به نظرخواهی از کارشناسان پرداخت. حسین مظفر عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام معتقد است: اشکال کار این است که این طرح انگیزه لازم را برای مشارکت همگانی مردم کاهش می‌دهد. چون بالاخره رقابت که در سطح منطقه‌ای کوچک اتفاق می‌افتد بالاتر است و حساسیت برای مشارکت مردم در انتخابات هم بیشتر خواهد شد. از ابتدای پیروزی انقلاب انتخابات متعددی برگزار شده و در همه انتخابات مشارکت مردم از میانگین جهانی بالاتر بوده است. قطعاً با استانی شدن انتخابات ضریب مشارکت پایین خواهد آمد. این در حالی است که مشارکت بالا یکی از ابعاد اقتدار نظام جمهوری اسلامی ایران است و پایین بودن مشارکت به این بعد لطمه خواهد زد. البته نکته مهم این است که طرح استانی شدن انتخابات با سیاست‌های کلی انتخابات مغایرت دارد و سیاست‌های کلی انتخابات در مجمع تشخیص مصلحت نظام به تصویب رسیده و بحث استانی شدن انتخابات هم در مجمع مورد بررسی قرار گرفت و مصوب نشد. طبعاً این طرح حتی در صورت تصویب در مجلس به علت مغایرت آن با سیاست‌های کلی مورد ابلاغ رهبر انقلاب از سوی مجمع تشخیص رد خواهد شد.
جلیل رحیمی جهان‌آبادی نماینده مجلس هم می‌گوید: استانی شدن انتخابات مجلس مزایا و معایبی دارد، هر چند به واسطه این طرح، نمایندگان از گرفتاری‌های اجرایی در شهرستان‌ها رها شده و وقت بیشتری را برای مدیریت کلان کشور و قانونگذاری خواهندداشت، اما در عین حال دسترسی مردم به نماینده منطقه خود از بین می‌رود و نقش شهرستان‌های کوچک در انتخاب نمایندگان کاهش می‌یابد.
به این ترتیب افراد نخبه شهرستانی فرصت انتخاب شدن نخواهند داشت و در مقابل اغلب چهره‌های سیاسی و افرادی که به کانون قدرت وصل هستند امکان حضور خواهند داشت. از جمله معایب دیگر این است که میزان مشارکت مردم کاهش می‌یابد همچنین در صورت اجرایی شدن طرح برخی تنش‌های قومی- مذهبی به دلیل نبود نمایندگان آنها در مجلس می‌تواند شکل بگیرد که آثار و تبعات امنیتی خواهد داشت.
دکتر ابراهیم فیاض جامعه‌شناس نیز معتقد است: متأسفانه از زمان دولت سازندگی روندی در حال شکل‌گیری است که قدرت در دست دولت متمرکزتر شود. ادامه این وضعیت باعث کاهش آزادی و افزایش استبداد خواهد شد. بنای جمهوری اسلامی افزایش بیشتر مشارکت مردم بود و مردم شهر و روستا خودشان را در سرنوشت کشور سهیم می‌دانند. اما اجرایی کردن این طرح عملاً باعث کاهش مشارکت مردم خواهد شد. در چنین فرآیندی مردم دهات و روستاها و بخش‌های کوچک، دیگر رغبتی برای شرکت در انتخابات پیدا نمی‌کنند و این ذهنیت برای آنها پیش خواهد آمد که احزاب و گروه‌های سیاسی از این پس در عرصه انتخابات فعال‌تر خواهند شد. در شرایط کنونی اگر طرح استانی شدن انتخابات اجرایی شود زمینه برای اشرافیت فراهم خواهد شد.
دکتر نجفقلی حبیبی، استاد دانشگاه نیز می‌گوید: این طرح را طرح مفیدی ارزیابی نمی‌کنم. در شرایط فعلی، مردم به نمایندگان خود اعتماد بیشتری دارند و برای حل مشکلات خود به او مراجعه می‌کنند. مدافعان این طرح شاید این گونه تصور می‌کنند که با اجرایی شدن این طرح مسئولیت نمایندگان در رفع و رجوع مسائل منطقه‌ای کمتر خواهد شد، اما به نظر نمی‌رسد که چنین اتفاقی بیفتد.
در صورت اجرایی شدن طرح استانی شدن انتخابات، نحوه رأی دادن بیش از آن که مردمی باشد سیاسی می‌شود و احزاب و گروه‌ها فهرستی را برای رأی دادن مردم معرفی می‌کنند. حتی ممکن است مردم شهرهای کوچک در انتخابات شرکت نکنند و این ذهنیت را داشته باشند که بالاخره لیست و فهرست‌هاست که رأی می‌آورد. در چنین شرایطی بی‌تفاوتی مردم برای نظام خطرناک خواهد بود.

هاشمی را تحریف نکنید
رئیس‌جمهور در دومین سالگرد درگذشت مرحوم هاشمی گفت: هاشمی پدر دانش هسته‌ای است و او بود که اولین سانتریفیوژ را وارد ایران کرد.
روحانی همچنین گفته است: هاشمی بود که برای اولین بار موشک ساخت و اگر امروز توان دفاعی بالایی داریم مدیون هاشمی هستیم.
روحانی می‌افزاید: هاشمی بعد از انتخابات ۹۲ بسیار نگران مذاکرات برجام بود. وقتی برجام به ثمر رسید به من گفت من دیگه حالا راحت می‌میرم. به من گفت شما سایه جنگ را از روی دوش ملت برداشتید. وی افزود: هاشمی پدر تفکر اعتدال است، هاشمی پدر امید در کشور بود.
این سخنان در حالی است که پایگاه رسمی وابسته به هاشمی، در زمان حیات وی، در توئیتی از قول او نوشته بود «روزگار فردا، روزگار گفتمان است نه موشک».
هاشمی همچنین در جمع مدیران آموزش و پرورش به غلط گفته بود «اگر می‌بینید آلمان و ژاپن این روزها محکم‌ترین اقتصاد دنیا را دارند، اینها بعد از جنگ جهانی دوم از اینکه نیروی نظامی داشته باشند محروم شدند... نیروهای نظامی بیشترین خرج کشورهای در حال جنگ را می‌بردند و از این رو با این اقدام پول‌های‌شان آزاد شد و به ‌دنبال کارهای علمی و تولیدی رفته و اقتصاد دانش‌بنیان برای خود درست کردند، لذا دیگر آسیب‌پذیر هم نیستند، این راه در ایران باز شده است»!
بر خلاف این ادعا و طبق اعلام موسسه تحقیقات صلح استکهلم،  آلمان و ژاپن در سال 2015 در رده بالای اختصاص بودجه نظامی در جهان بوده‌اند. ژاپن با اختصاص 40/9 میلیارد دلار (طبق اعلام موسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک) در سال 2015 در رتبه هشتمین کشوری قرار گرفت که بیشترین بودجه نظامی را در جهان دارد.پس از ژاپن نیز، کشور آلمان با اختصاص 36/7 میلیارد دلار در رتبه نهم قرار گرفته که حدوداً 4 برابر بیشتر از  بودجه دفاعی ایران بوده است.
هاشمی تشویق‌کننده اصلی برای اعتماد به شیطان بزرگ بود. او پس از شروع مذاکرات، با هیجان‌زدگی گفت «تابو شکست»! هاشمی همچنین 28  آذر ۱۳۹۲ در مصلای کرمان خطاب به مردم گفت: «وزیر خارجه آمریکا با اعتراف به خلف وعده آمریکا، قول داده است که واشنگتن جبران کند. وقتی وزیر خارجه آمریکا به وزیر خارجه ایران می‌گوید ما خلف وعده خود را جبران می‌کنیم و مذاکرات باید ادامه یابد؛ یعنی عزم قدرت‌های غربی برای گفت‌وگوهای دوستانه با ایران جدی است. تغییر رویکرد غرب و آمریکا نسبت به ایران، به خاطر هوشیاری مردم است. شما مردم به گونه‌ای در انتخابات حاضر شدید و دولتی را آوردید که دنیا را مجبور و متقاعدکرد باید با ایران در فضای برابر مذاکره کند».
با وجود همراهی هاشمی با روحانی در انتخابات 92 و برجام، او اواخر از روحانی گله‌مند بود. هاشمی رفسنجانی چند روز قبل از فوت، در آخرین جلسه یکی از کمیسیون‌های «مجمع تشخیص مصلحت نظام»، گلایه و انتقاد‌های جدی نسبت به  مدیریت روحانی مطرح کرد؛ هم به این خاطر که وقت کافی روزانه برای رسیدگی به مسائل به ویژه مشکلات اقتصادی نمی‌گذارد و هم اینکه از موضع بالا برخورد می‌کند و ملاقات با او حتی برای من‌(هاشمی) هم آسان نیست.
هاشمی 9 آبان 95 در گفت‌و‌گو با روزنامه اعتماد  و درباره نقدش به 3 سال عملکرد دولت تاکید کرده بود: «از همان سال اول تأکید داشتم که شما نقدینگی در کشور زیاد دارید و الان این نقدینگی در کارهای انگلی مصرف می‌شود. مثلاً قاچاقچی‌ها یا پولدارهای بزرگ پول‌ها را می‌گیرند که خرید و فروش و کارهای دیگر می‌کنند. دو، سه سال وقت کشور تلف شد... یکسری نیازهایی هست که اکثریت مردم به آن نیاز دارند و تا این زمان کار عمده‌ای روی آن انجام نشد که یکی مسئله اشتغال است».