پاراچنار، قطعه‌ای فراموش شده

کد خبر: ۱۵۲۰۰۴

تاریخ: ۲۲ دی ۱۳۹۷ - ۱۹:۲۳

سید فرید موسوی

شاید ماهی نباشد که خبری از انفجار در پاراچنار منتشر نشود. در همین چند ماهی که گذشت اگرچه در اخبار رسمی خبری منتشر نشد اما اخبار محلی خبر از وقوع چند حادثه تروریستی در آن منطقه دارد. با این حال این منطقه کماکان با مشکلات مختلف امنیتی و قومیتی دست و پنجه نرم می‌کند.
پاراچنار کجاست؟
در منابع اطلاعاتی آمده است: پاراچنار، شهری در ایالت سرحد در شمال غربی پاکستان است که بیشتر مردمان این شهر و روستاهای اطراف آن پیرو مذهب تشیع هستند. پاراچنار به دلیل مجاورت با مرزهای افغانستان در زمان‌اشغال این کشور توسط ارتش شوروی، یکی از مراکز نفوذ مجاهدین افغانی به خاک افغانستان بود.
در ۱۳۶۴هـ. ش ژنرال ضیاءالحق، رئیس‌جمهور وقت پاکستان فرمان بیرون راندن شیعیان را از شهرِ تقسیم‌ شده پاراچنار صادر کرد. عاملان این امر مجاهدین سنی مذهب افغانی بودند که با سنیان محلی ارتباط داشتند. پس از سرنگونی حکومت طالبان در افغانستان، اعضای القاعده و طالبان از افغانستان به کشورهای هم‌جوار از جمله پاکستان فرار کردند و شهر پاراچنار یکی از پناهگاه‌های آنان شد.
پاراچنار مرکز منطقه‌ خودمختار کُرام ایجنسی است. این منطقه یک شبه جزیره در مجاورت افغانستان است که با چهار استان طالبان خیز پکتیا، خوست، ننگرهار و لوگر در آن کشور همسایه بوده و قسمت جنوبی آن هم در پاکستان از یک جهت مجاور ایالت وزیرستان (از مراکز اصلی فعالیت طالبان در پاکستان) و از جهتی دیگر با مناطق ناصبی نشین در ایالت سرحد به مرکزیت پیشاور همسایه است.
منطقه در محاصره
با این حال در سال‌های اخیر مردم این منطقه از چند جهت مورد هجمه بوده‌اند. از یک سو گروه‌های تکفیری مردم این منطقه را تهدید می‌کنند، از سوی دیگر نیروهای طالبان مستقر در افغانستان به دلیل هم مرز بودن این منطقه را تهدید می‌کند، این در حالی است که گاهی ارتش پاکستان نیز برای فیصله دادن به درگیری‌ها، موضوع را با حمله به شیعیان جمع می‌کند. در گزارش‌ها آمده بود که حامیان گروه تروریستی داعش در پاکستان هشدار داده‌اند که به شیعیان در مناطق قبایلی این کشور حمله خواهند کرد.
به گزارش «سپوژمی»، افراد وابسته به داعش در پاکستان هشدار داده‌اند که شیعیان در مناطق قبایلی این کشور را هدف قرار می‌دهند. گروه‌های تکفیری با افراد وابسته به داعش، شب‌نامه‌هایی را در منطقه «کرم‌ایجنسی» پخش کرده‌اند که در این شب‌نامه‌ها آمده است که افراد وابسته به داعش به اهداف خود در افغانستان دست یافته‌اند و حالا شیعیان در مناطق قبایلی را هدف قرار خواهند داد.
این در حالی است که مقامات پاکستانی هر بار در پاسخ به فشارهای جامعه جهانی برای حمایت از تروریسم، تا ماه‌های پیش هیچگونه اقدام مناسبی انجام نداده بودند تا اینکه در تیرماه امسال ژنرال «قمرجاوید باجواه» فرمانده ارتش پاکستان حکم اعدام 12 تروریست را که در دادگاه ‌های نظامی محکوم شده بودند تأیید کرد.
ژنرال باجواه حکم حبس ابد شش تروریست دیگر و آزادی یکی از زندانیان به دلیل نبودن مدارک کافی را نیز تأیید کرد. بنابر اخبار واصله تروریست‌هایی که حکم اعدام آنها صادر شد عاملان اصلی حمله به حسینیه مرکزی شیعیان در پاراچنار هستند. این تروریست‌ها همچنین در کشتن 8 نظامی، 26 شهروند عادی و زخمی کردن 133 نفر دست داشتند.
در حادثه‌ای مشابه در پاراچنار با وقوع چهار انفجار ۳۰ شهید شدند. به گزارش تی آر تی، وقوع چهار انفجار در شهر پاراچنار پاکستان دست کم ۳۰ کشته برجا گذاشت. منابع پلیس اعلام کردند که انفجارها بعدازظهر در شهر پاراچنار در محله بازار اکبرخان این شهر و هنگامی که تعداد زیادی از مردم مشغول خرید برای افطار و نیز خرید عید فطر بودند، رخ داده است. منابع بیمارستانی نیز اعلام کردند با توجه به وخامت حال تعدادی از مجروحان انفجار پاراچنار، احتمال افزایش شمار جان باختگان این حمله تروریستی وجود دارد.
البته این از معدود اقدامات صورت گرفته دراین خصوص بوده و با وجود همه این حملات و تهدیدهای روز افزون در مناطق شیعه‌نشین در پاکستان، ارتش پاکستان در تلاش برای خلع سلاح مردم در این مناطق است. به تعبیر بهتر دولت پاکستان نه تنها از مردم این منطقه دفاع نمی‌کند بلکه سعی دارد تا با خلع سلاح آنها زمینه کشتار بهتر آنها را هم فراهم کند. اتفاقی که دو سال پیش از این رخداد و در آن نیروهای طالبان تنها در یک حمله ششصد تن از شیعیان پاراچنار را به شهادت رسانده و در اقدامی بی‌سابقه به قطع دستان کودکان خردسال مبادرت کرده‌اند.
این در حالی است که مردم این منطقه قرابت بسیار زیادی با ایران داشته و در خیایان‌های آن عکس‌های از امام خمینی و مقام معظم رهبری نصب شده و همین مسئله این منطقه را به طعمه خوبی برای کشتار شیعیان تبدیل کرده است. با این همه به نظر می‌رسد مشکلات روز افزون این منطقه درصورت عدم عزم دولتمردان برای خاتمه دادن به این نوع برخوردهای فرقه‌ای بیش از پیش شود.