اخبار ویژه

کد خبر: ۱۴۸۱۵۲

تاریخ: ۰۶ آذر ۱۳۹۷ - ۲۱:۴۴

صوفی: دولت می‌خواهد پاسخگویی به مردم را کاهش دهد
یک سایت حامی دولت، انتخاب دو سخنگو از سوی دولت را اقدامی عجیب ارزیابی کرد.
فرارو از قول منبع آگاه نوشت: «دیگر سخنگویی به معنای گذشته مطرح نخواهد شد؛ در مقابل احتمال دارد دو عضو دولت نه سخنگو مانند گذشته، بلکه عملکرد اطلاع‌رسانی را داشته باشند، به این معنی که آقای حاجی میرزایی، دبیر هیئت دولت، اخبار مصوبات و مباحث دولت را مطرح کند و مباحث مربوط به رئیس جمهوری نیز از سوی آقای واعظی، رئیس دفتر رئیس جمهوری عنوان شود.» وی اضافه کرد که در غیاب سخنگویی دولت، هر وزارتخانه نیز به نوبه خود، مباحث و اخبار خود را مطرح خواهد کرد.
علی صوفی وزیر تعاون دولت اصلاحات طی گفت‌وگو با فرارو عنوان کرد: «این تصمیم دولت بسیار بی‌سابقه است. زیرا به هر حال آقای رئیس‌جمهور رئیس هیئت دولت است و صرفاً این دولت است که نیاز به سخنگو دارد. مگر دیگر رؤسای قوا هم برای خودشان سخنگو دارند که الان آقای روحانی سعی دارند یک بدعت جدید در ترکیب دولت ایجاد کنند؟ آقای روحانی قصد دارند این حداقل ارتباطی که با مردم دارند و خودشان صحبت می‌کنند را قطع کنند.»
وی افزود: «من فکر می‌کنم آقای رئیس جمهور ابا دارند که با مردم صحبت کنند و به همین دلیل است که تصمیم گرفتند یک سخنگوی مجزا برای خودشان تعیین کنند. اما این کار به هیچ عنوان به صلاح دولت نیست. زیرا آقای روحانی باید رابطه مستقیم خودشان با مردم را حفظ کنند و مانع از این شوند که واسطه‌ای در این میان قرار بگیرد. هر چند هر بار ارتباطی برقرار شد، متأسفانه آقای روحانی به خوبی از آن‌ها استفاده نکردند و با کلی‌گویی و مبهم صحبت کردن، افکار عمومی را نسبت به قبل ناراضی‌تر کردند.
او ادامه داد: «نمونه این گونه رفتار را ما در مصاحبه آخر ایشان هم دیدیم که از مردم مخفی کردند که تصمیم برای افزایش قیمت دلار از سوی دولت اتخاذ شده بود و بعدها عنوان کردند که خودشان این تصمیم را گرفتند، اما فکر نمی‌کردند تا این اندازه قیمت‌ها بالا برود. ولی با این حال حتی حاضر نشدند اشتباه خود را قبول کنند که این تصمیمشان در بدترین شرایط ممکن است که بعد از اعتراضات دی ماه پارسال بود، انجام شد. بعد هم این را نسبت دادند به اعتراضات مردم و گفتند این نتیجه همان اعتراضات است.»
صوفی تصریح کرد: «لذا به نظر من انتخاب سخنگو برای رئیس جمهور هم برای همین مخفی کاری‌ها است و این فرصت را به رئیس جمهور می‌دهد که بعد از اظهارات سخنگو، آن‌ها را ترمیم کند. ولی به هر حال این یک اتفاق بسیار نادر است و این را هم باید کنار باقی اتفاقات بی‌سابقه در دولت دوازدهم قرار داد که طی یک سال گذشته نمونه‌های مشابه بسیاری داشته و ما بارها با چنین اتفاقات نادر مواجه شدیم.
عضو شورای سیاستگذاری اصلاح‌طلبان در خصوص انتخاب محمود واعظی به عنوان سخنگوی رئیس جمهور گفت: «به نظر من این بهترین انتخاب برای آقای روحانی بود. زیرا به هر حال آقای واعظی با توجه به تجربیات دیپلماتیکی که دارند به خوبی بلد هستند که چگوه مسائل را از مخاطبان خود مخفی کنند. ایشان مدتی که در وزارت امور خارجه هم حضور داشتند با مهارت کامل مسائلی را از طرف خارجی مخفی می‌کردند و به نظر می‌رسد الان هم به دلیل این مهارتشان به عنوان سخنگوی رئیس جمهور انتخاب شده‌اند. ضمن اینکه با توجه به نزدیکی ایشان به آقای روحانی مشخص بود که دیر یا زود سمت‌های جدیدی به آقای واعظی داده می‌شود.

دالتون: روش آمریکا شکست می‌خورد ترامپ تغییر تاکتیک دهد تا امتیاز بگیریم(!)
سفیر پیشین انگلیس در تهران تاکید کرد: جنگ اقتصادی ترامپ علیه ایران محکوم به شکست است.
ریچارد دالتون ضمن یادداشتی در گاردین می‌نویسد: آمریکا علیه ایران جنگ اقتصادی را آغاز کرده است. دولت ترامپ پس از خروج از توافق هسته‌ای مورد تایید شورای امنیت در ماه مه، اکنون درگیر مبارزه‌ای یکجانبه‌ علیه حق و حقوق باقی جهان برای داشتن تجارت قانونی با جمهوری اسلامی است.
این سیاست‌گذاری براساس این ادعا صورت گرفته که ایران یک تهدید امنیتی جدی برای مردم آمریکاست. اما هیچ‌ شکی نیست که چنین ادعایی اغراق‌آمیز است. و اظهارات مایک پمپئو مبنی بر اینکه تحریم‌ها برای اطمینان از این مسئله هستند ایران «همانند یک کشور عادی رفتار کند»، نیز کنایتی ناخواسته است.
ایالات متحده یک کشور «عادی» نیست. همکاری در تجاوز وحشتناک علیه یمن و حمایت از گسترش استعمار فلسطین توسط اسرائیل، رفتارهایی عادی نیستند. حقیقت این است که همه آنهایی که در درگیری‌های منطقه‌ای خاورمیانه مداخله می‌کنند، از جمله ایران، همان کار همه دیگر کشورها را انجام می‌دهند یعنی سعی می‌کنند تا بر نتیجه درگیری‌ها در جهت منافع حقیقی یا ادراکی خود، تاثیر بگذارند.
با این وجود، ایالات متحده تصمیم گرفته که باید موضعی تهاجمی علیه ایران اتخاذ کند. سوال این است که در این روند، به پاداشی استراتژیک دست خواهد یافت؟
من که در سال 2005  به عنوان سفیر بریتانیا در تهران مشغول به کار بودم، به همراه همکاران فرانسوی و آلمانی خود رد شدن اولین تلاش‌های غرب در راستای دستیابی به یک توافق هسته‌ای را تجربه کرده‌ام. تحلیلگران اغلب اشتباه می‌کنند، به دلیل اینکه تفکر غالب این است که ما باید جنگ‌های آینده را همین امروز بجنگیم. اما من باور دارم که روند اتفاقات در ارتباط با ایران اینگونه خواهد بود: به نظر من، ایران به رغم افزایش نرخ تورم و رکود اقتصادی اساسا با ثبات خواهد ماند.
آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر معظم ایران سازش نمی‌کند. در حقیقت، همه سران ایران افرادی ثابت قدم هستند. اتحادیه اروپا به شدت برای دستیابی به یک جریان مالی تلاش می‌کند، اگرچه ایرانی‌ها به عملی شدن آن اعتماد و اتکا نکرده‌اند.
آمریکا اگر انتظارات خود را کاهش ندهد، با مخاطراتی مواجه خواهد شد. تقاضای چینی‌ها، هند و ترکیه برای نفت ایران می‌تواند به ایجاد کانال‌های جایگزین مبادلاتی در تجارت جهانی منجر شود و به تضعیف جایگاه دلار و توانایی ایالات متحده در استفاده از آن در آینده بیانجامد.
سفیر سابق روباه پیر  در عین حال مدعی شد: تنها تغییر در رویکرد، یعنی کاهش شمار زیاد درخواست‌ها برای تغییر رفتار، نشان دادن اندکی احترام و آمادگی برای مذاکرات با شرایطی واقعی، عملی خواهد بود. اگر ایران بتواند باور کند که این مرتبه‌ رهایی از تحریم‌ها حقیقی خواهد بود، آنگاه شاید بتوان از این کشور در زمینه نوع و برد موشک‌ها امتیاز گرفت. جایگزینی نهایی برای توافق هسته‌ای و اندکی عقب‌نشینی منطقه‌ای با راه‌حل‌هایی صلح‌آمیز در سراسر خاورمیانه ممکن خواهد بود.(!)
اگر ایالات متحده آماده باشد تا از رویکرد اعمال فشار حداکثری عقب‌نشینی کند، بریتانیا، فرانسه و آلمان قادر خواهند بود تا همان ائتلاف مبتنی بر شورای امنیت را که از سال 2013 با ایران مذاکره می‌کرد، مجددا بسازند. با این حال، با توجه به سیاست‌گذاری‌های کنونی، ایالات متحده به جای رسیدن به دستاوردهای استراتژیک، تنها ضعف خود را برای جهان به نمایش خواهد گذاشت. ایالات متحده که هیچ چشم‌اندازی برای همراه کردن متحدانش با خود ندارد و نمی‌تواند ایران را به پذیرش خواسته‌های شدیداللحن خود وادار کند، در نهایت هیچ دستاوردی نخواهد داشت.

روحانی مدیون اصلاح‌طلبان است و باید جبران کند(!)
یک روزنامه زنجیره‌ای به سیاق مدعیان اصلاح‌طلبی مدعی شد «روحانی مدیون اصلاح‌طلبان است و باید جبران کند»!
درحالی‌که محافل اصلاح‌طلبی پیش از این از دولت روحانی به عنوان «رحم اجاره‌ای، کاتالیزور، پاکت ساندیس، فاقد گفتمان، سرگشته و بی‌کفایت، دولت بزم و ...» یاد کرده‌اند، آفتاب یزد نوشت: آقای روحانی شما مدیون اصلاح‌طلبان هستید.
این روزنامه می‌نویسد: چه کسی تصور می‌کرد که جشن و پایکوبی انتخاباتی بدنه اجتماعی اصلاح‌طلبان به خزانی زودرس بدل گردد. همه مسرور بودند و از این همه پیروزی به خود می‌بالیدند اما افسوس و صدافسوس که عمر شادی‌ها همواره کوتاه است. به هر روی دولت دوازدهم آمد و اصلاح‌طلبان از پیروزی و سکانداری روحانی در پاستور سرمست بودند اما روحانی از همان بدو ورود آب سردی به روی همه خوشی‌ها و امیدهای اصلاحات ریخت و عنان را به یاران بی‌تدبیر و بدون کلیدش سپرد و اصلاح‌طلبان را نادیده گرفت و به نصایح آنها برای چیدمان کابینه‌ای توانمند گوش نداد و اینجا همان آغاز ناکامی‌ها بود.
روحانی در همان بدو ورود به پاستور، عنان خود را به همراهان قدیمی‌اش سپرد و با چیدمان یاس‌آلود و نامیدکننده‌اش در کابینه و درنهایت بی‌توجهی خود به اصلاحات آب سردی روی پیشانی اصلاح‌طلبان خواهد ریخت و به امیدهایشان پشت کرد. او علیرغم نصایح و توصیه های مکرر اصلاح‌طلبان و سایر حامیانش یک بار دیگر اشتباه سال 92 را تکرار کرد و کلید وزارتخانه‌های حساس را به مدیرانی سپرد که نسبت به آنها و عملکردشان انتقاد وجود داشت و اینجا همان آغاز دلخوری اصلاح‌طلبان از رئیس‌جمهور بود.
روحانی بنای مایوس‌کننده‌ای در کابینه برهم نهاد. مشاوران و یاران قدیمی روحانی، در همان آغاز کار دولت دوازدهم به جای اینکه روی کار آمدن مجددشان را در دور دوم دولت روحانی مدیون اصلاح‌طلبان بدانند با ناسپاسی فراوان، رئیس‌جمهور را علیه اصلاح‌طلبان شوراندند و در گوش روحانی خواندند که در چیدمان کابینه، فریب اصلاح‌طلبان را نخورید، زیرا آنها با این نصیحت‌ها و پیغام‌ها به دنبال سهم‌خواهی از دولتند. نزدیکان روحانی همه تلاش خود را برای دور کردن روحانی از اصلاح‌طلبان به کار بردند.
عبدالله ناصری با بیان اینکه امروز سهم آقای روحانی و ناکارآمدی تیم اقتصادی ایشان مشخص است، گفت: متاسفانه جای حساسی مثل سازمان برنامه و بودجه در دست مدیران غیراقتصادی و غیرکارشناس قرار دارد و آقای روحانی نباید از زیر بار این مسئولیت شانه خالی کرده و فرافکنی کند.