با هدف حمایت از دهک‌های پایین

صادرات برخی کالاهای اساسی ممنوع شد

معاون سازمان توسعه تجارت گفت: صادرات برخی کالاهای اساسی یا پر‌مصرف مردم ازجمله چای، انواع روغن خوراکی، شکر، انواع شیر خشک صنعتی و اطفال، کره و گوشت گرم ممنوع شد.

کد خبر: ۱۴۱۷۳۳

تاریخ: ۱۸ شهريور ۱۳۹۷ - ۲۱:۴۵

به گزارش وزارت صنعت، معدن و تجارت، محمدرضا مودودی درباره ممنوعیت صادرات برخی کالاهای اساسی اظهار داشت: کالاهای اساسی، دارو و هرآنچه با ارز ۴۲۰۰ تومانی تامین اعتبار می‌شود مشمول قانون ممنوعیت صادرات شده‌اند.
وی ادامه داد: چای، انواع روغن خوراکی، دانه‌های روغنی و روغن خام و پالم، شکر، انواع شیر خشک صنعتی و اطفال و کره در بسته‌بندی بالای ۵۰۰ گرم و گوشت گرم در فهرست مهم‌ترین اقلام ممنوعه صادراتی قرار گرفته‌اند.
معاون سازمان توسعه تجارت افزود: ممنوعیت صادراتی کالاها با دو هدف صورت گرفته است. اولین هدف از این تصمیم تنظیم بازار داخلی است. در وهله بعدی کالاهایی که مشمول ممنوعیت صادرات شده‌اند اصولا قوت غالب مردم بوده و در واقع کالاهایی هستند که مردم به آنها نیاز اساسی دارند.
مودودی ادامه داد: به این کالاها سوبسید ویژه تعلق گرفته و مواد اولیه آنها از خارج کشور با ارز دولتی وارد می‌شوند. بنابراین اولویت این است که به مصرف‌کنندگان ایرانی مخصوصا افراد دهک‌های پایین‌تر جامعه تعلق گیرد.
وی ضمن تاکید بر لزوم اجرای این ممنوعیت‌های صادراتی افزود: رفع ممنوعیت‌های صادراتی می‌تواند رانت بزرگی برای همسایگان کشور از نظر تجاری ایجاد کند. افرادی که برای تجارت از کشورهای همسایه وارد کشور می‌شوند کالایی را که با ارز دولتی تامین اعتبار شده خریداری می‌کنند اما خارج از مرز ایران براساس دلار8 تا 9هزار تومان به فروش می‌رسانند.
معاون توسعه صادرات سازمان توسعه تجارت ایران تصریح کرد: یکی از اهداف ممنوعیت‌های صادراتی جلوگیری از قاچاق و همین رانت‌ها برای خروج کالا از مرز ایران بوده است. البته با همه این ممنوعیت‌ها در حال حاضر شرایط به نحوی است که لازم است مدیریت صادرات را جدی گرفته و فضا را برای رانت و قاچاق کالا مخصوصا کالاهای اساسی فراهم
نکنیم.
مودودی از ممنوعیت صادرات محصولاتی که تولید داخلی به آنها احتیاج دارد نیز خبر داد و تشریح کرد: همچنین بعضی محصولات مثل ضایعات کاغذ هم که مورد استفاده کارخانه‌های داخلی برای بسته‌بندی یا موارد دیگر قرار می‌گیرد با ممنوعیت صادرات مواجه شده‌اند، چراکه کارخانه‌هایی که از این مواد برای بسته‌بندی یا مصارف دیگر استفاده می‌کردند با کمبود مواجه شده بودند و لازم بود این کالاها به دست تولیدکنندگان داخلی برسد تا صادر شود.