مقاومت در فضای مجازی

توهین به جانبازان روی پرده سینما

کد خبر: ۱۴۱۵۷۶

تاریخ: ۱۷ شهريور ۱۳۹۷ - ۲۰:۴۰

آنچه در پی می‌آید، یادداشت رضا محبی مجد از جانبازان قطع نخاعی دوران دفاع مقدس درباره فیلم «هزارپا» است که در پایگاه خبری «فاش نیوز» منتشر شده:
فیلم هزارپا ساخته ابوالحسن داودی در نظر دارد تا فضای سال‌های دهه شصت را به نمایش گذارد. نکات مورد توجه در فیلم هزارپا به این شرح است:
1- رضا که یک پایش را از زیر زانو در تصادف از دست داده به همراه منصور یک خلاف‍کار همه فن حریف است. از طرفی یک جیب‌بر، کیف قاپ و سارق ویلچرهای بهزیستی بوده و از سوی دیگر ضمن کمک به سازنده مشروبات الکلی، ساقی و مصرف‌کننده نیز هست.
2- رضا بارها و بارها به بهانه قطع پا با ایجاد تصادف‌های ساختگی از بیمه خسارت و دیه دریافت کرده و به همین دلیل به هزارپا مشهور شده است.
3-دکتر الهام عباسی که خواهر شهید بوده و مسئول آسایشگاه جانبازان بصیر، قطع عضو و شیمیایی است، نذر کرده با یک جانباز ازدواج کند. او در این فیلم بدحجاب بوده و وضعیت ظاهری او اصلاً با فرهنگ خانواده شهداء و حال و هوای زمان دفاع مقدس و محیط آسایشگاه‌‌ها تناسبی ندارد و غیرواقعی و تصنعی است.
4-رضا که متوجه نذر الهام شده در دو سوم فیلم سعی دارد با ظاهرسازی و سوءاستفاده از معلولیتش، خود را اهل جبهه و جنگ و به عنوان جانباز معرفی کرده تا از طریق ازدواج با وی، اموال پدر ثروتمند او را صاحب شود.
5- وابستگی آسایشگاه به بنیاد شهید در فیلم کاملاً واضح است. ویلچرهای مورد استفاده جانبازان آسایشگاه نیز متعلق به معلولین یک مرکز دیگر بوده که توسط رضا دزدیده شده و به عنوان امور خیریه تقدیم جانبازان این آسایشگاه گردیده است.
6- تصویری که از جانبازان آسایشگاه در این فیلم ارائه شده آن است که این برادران عمدتاً در حال دود کردن سیگار و ایجاد مزاحمت برای کارکنان آن مرکز و جاسازی سیگارها در محیط آسایشگاه و آواز خواندن و رقصیدن بوده و هنگام حضور مدیر آسایشگاه نیز به دروغ خود را در حال دعا و راز و نیاز با خدا نشان می‌دهند.
7- جانبازان بستری در آسایشگاه به اندازه منافقینِ نشان داده شده در این فیلم یا شاید هم بیشتر مایه تمسخر و خنده هستند که به نوعی یکسان‌سازی چهره جلّاد و جانباز را تداعی می‌کند.
8-حرف‌های رکیک و شوخی‌های جنسی و ضربه به شرم‍گاه و... در این فیلم به وفور وجود دارد و موجبات خجالت افرادی را که به همراه خانواده و مخصوصاً کودکان به تماشای فیلم آمده‌اند، بوجود می‌آورد.
9- قصور ناظران وزارت ارشاد و آنها که مجوز اکران فیلم هزارپا را صادر کرده‌اند مشهود بوده و گناه آنان کمتر از کارگردان فیلم نیست.
10- از حوزه هنری هم بعید بود که اقدام به اکران این فیلم در بعضی سینماهای متعلق به خود (مانند سینما بهمن تهران، سینماهای ایران و سعدی شیراز، سینماهای قدس و فلسطین همدان و سینماهای سپاهان و فلسطین و پردیس سینمائی چهارباغ اصفهان) نماید که شایسته است موضوع توسط رئیس‌ جوان سازمان تبلیغات اسلامی مورد رسیدگی قرار گیرد.
11- با تأسف فراوان، مسئولان ارشد بنیاد شهید و امور ایثارگران در قبال چنین اهانت آشکاری در فیلم هزارپا به جانبازان و خانواده ایثارگران مانند موارد قبلی سکوت اختیار کرده و دم برنمی‌آورند. لازم‌الذکر است حراست از فرهنگ ایثار و شهادت و جایگاه ارزشی جانبازان دفاع مقدس از وظایف بنیاد بوده که مورد غفلت و کوتاهی قرار گرفته است.