زوال روح ایمان در حین گناه(حکایت خوبان)

«ابن قیس» بر امام باقر (ع) وارد شد و به حضرت عرض کرد ما کسانی را که مسلمان هستند و پیرو مکتب ما هستند، به دلیل معاصی خارج از ایمان نمی‌دانیم.

کد خبر: ۱۴۰۹۷

تاریخ: ۰۷ خرداد ۱۳۹۳ - ۱۹:۰۲

امام باقر(ع) فرمودند: اما رسول‌الله (ص) زناکار را در حین زنا، و دزد را در حین دزدی، مؤمن نمی‌دانند. «لایزنی الزانی و هو مؤمن، و لا یسرق السارق و هو مؤمن»
همچنین شخصی به نزد علی(ع) آمد و گفت: «گروهی گمان می‌کنند که بنده نمی‌تواند زنا کند و مؤمن هم باشد، دزدی کند، شرب خمر نماید، رباخواری کند، خون حرامی را بریزد و در عین حال مؤمن باشد» حضرت فرمود: «صدقک اخوک» آنچه را که دوستت گفته است، راست است. چرا که از رسول‌الله(ص) این مطلب را شنیدم که روح ایمانی از گناهکار مفارقت می‌کند، و دلیل آن هم کتاب خداست. سپس حضرت به آیات 8 تا 10 سوره واقعه اشاره می‌فرمایند.(1)
1- بحارالانوار، ج 69، ص 63