خوراک ارزان مانع توسعه صنایع تکمیلی پتروشیمی است

قیمت خوراک پتروشیمی در کشورهای مختلف تابع سیاست‌های اقتصادی آن است و پتروشیمی‌های کشورمان باید بجای درخواست تخفیف در قیمت خوراک، به فکر توسعه صنایع تکمیلی و ایجاد ارزش افزوده بیشتر باشند.

کد خبر: ۱۴۰۹۱۷

تاریخ: ۰۹ شهريور ۱۳۹۷ - ۲۰:۱۵

به گزارش خبرگزاری مهر، پس از التهابات بازار ارز و یکسان‌سازی قیمت آن، دولت تصمیم گرفت طی مصوبه‌ای نرخ خوراک پتروشیمی‌ها را براساس نرخ تسعیر 3 هزار و 800 تومانی محاسبه کند. در حین اعلام این مصوبه، دولت صرفا به صورت لفظی و غیرکاغذی، محاسبه نرخ خوراک پتروشیمی‌ها با ارز 3 هزار و 800 تومانی را مشروط به انتقال درآمدهای ارزی پتروشیمی‌ها به سامانه نیما کرد. این در حالی است که پتروشیمی‌ها که سهم ۱۲ میلیارد دلاری در میزان صادرات غیرنفتی کل کشور دارند، این انتقال را با تاخیر و کندی انجام می‌دادند چرا که اختلاف بین قیمت ارز دولتی با بازار آزاد جذابیت بالایی داشت و براساس کسب منافع صنفی ترجیح می‌دادند که ارز حاصل از صادرات را در بازار آزاد به فروش برسانند.
به عقیده برخی کارشناسان و متخصصین این صنعت، قیمت ارزان خوراک گاز طبیعی تحویلی به صنعت پتروشیمی، باعث عدم توسعه در زنجیره‌های مهم و استراتژیک نظیر پروپیلن در کشور شده است. سیاست فعلی نهادهای مربوطه براساس محاسبه خوراک متان ارزان به صنعت پتروشیمی و تبدیل آن توسط واحدهای پتروشیمی به متانول و اوره آمونیاک و صادرات آن با کمترین ارزش افزوده، موجب نبود سطح‌اشتغال لازم و کافی و عدم پرداخت مالیات این واحدها است.
انتظار می‌رود ادامه روند تبدیل همه اتان تولیدی به مواد پایه (پلی اتیلن و...) و صادرات مستقیم آن به بازارهای جهانی بدون پرداختن به توسعه صنایع تکمیلی در داخل کشور منتهی شود. این در حالی است که محصولات پلیمری از جمله ارزشمندترین محصولات پتروشیمی به شمار می‌روند و خوشه‌های صنعتی متنوعی را تغذیه می‌کنند که توجه به آنها، بهبود وضعیت‌اشتغال و ارزآوری را در کشور به همراه خواهد داشت.
واحدهای پتروشیمی می‌توانند به جای اصرار و تلاش برای کاهش نرخ خوراک خود، همانند بسیاری از نمونه‌های بین‌المللی با ارتقای تکنولوژی و سرمایه‌گذاری در بخش صنایع تکمیلی، علاوه‌بر کاهش هزینه‌های تولید، کسب سود بیشتری داشته باشند.
در همین رابطه احمد حسینی، کارشناس صنعت پتروشیمی در مورد این ادعای پتروشیمی‌ها که قیمت خوراک آنها گران است، گفت: نمی‌توان نرخ خوراک گاز یا مایع پتروشیمی‌های دنیا را با یکدیگر مقایسه کرد؛ هر کشوری براساس سیاست‌های اقتصادی خود، در ارتباط با قیمت‌گذاری نرخ خوراک پتروشیمی خود تصمیم گیری می‌کند، بطور مثال صنایع پتروشیمی در عربستان متعلق به حکومت بوده، در حالی که این صنعت در ایران خصوصی است.
به گفته این کارشناس صنعت پتروشیمی، همچنان ابهاماتی در ارتباط با جزییات محورهای موجود در فرمول قیمت‌گذاری خوراک پتروشیمی‌ها وجود دارد که می‌تواند قیمت خوراک را تغییر دهد. ابهاماتی که بیشتر متوجه معیار قرار دادن هاب‌های مختلف به عنوان یکی از عوامل موثر در قیمت گذاری نرخ خوراک پتروشیمی‌هاست که می‌توان به هاب‌های هلند، انگلستان، کانادا که در همگی آنها قیمت براساس عرضه و تقاضا شکل می‌گیرد،‌اشاره کرد.