آتش اختلافات دامن تیم قهرمان جهان را گرفت

صدای اعتراض اهالی کشتی بلند شد عدالت در کدام اتاق وزارت ورزش محبوس مانده است؟!

بی‌توجهی وزارت ورزش نسبت به موفقیت تیم کشتی نوجوانان ایران، اعتراض تعدادی از قهرمانان دیروز و امروز از جمله حسن یزدانی را به دنبال داشت.

کد خبر: ۱۳۶۵۳۸

تاریخ: ۱۶ تير ۱۳۹۷ - ۲۱:۵۱

سرویس ورزشی-

در شرایطی که تصور می شد با نزدیک شدن به بازیهای آسیایی و اهمیت این رویداد مهم برای ورزش ایران، روابط نه چندان مناسب وزارت ورزش و فدراسیون کشتی بهتر از قبل شود، نه تنها این اتفاق رخ نداد بلکه حالا اختلافات و فاصله وزارت ورزش و فدراسیون کشتی بیشتر هم شده است.
چند روز قبل تیم کشتی آزاد نوجوانان کشورمان با کسب سه مدال طلا، یک نقره و سه برنز به‌عنوان قهرمانی رقابت‌های کشتی آزاد نوجوانان جهان رسید. این عنوان با ارزش در حالی بدست آمد که از آخرین قهرمانی ایران در جهان 22 سال گذشته بود. با این تفاسیر انتظار می رفت در مراسم بازگشت تیم نوجوانان، علاوه بر مردم و علاقه‌مندان به کشتی ، مسئولان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک نیز حضور به هم می‌رساندند ولی آنها ترجیح دادند این کار را انجام ندهند. موضوعی که ناراحتی و گلایه اعضای خانواده کشتی را به دنبال داشت.
محمدی: بی‌مهری‌ها ما را دل‌آزرده کرد
دیروز غلامرضا محمدی سرمربی تیم کشتی نوجوانان ایران در گفت‌و‌گویی با خبرگزاری فارس اظهار داشت: همان زمان به بچه‌ها گفتم مسابقات برای ما تمام شد و این نتایج به آرشیو افتخارات کشتی افزوده شد و باید چراغ راه شما برای آینده باشد. کشتی‌گیران زیادی را داشتیم که در رده‌های سنی پایه قهرمان شدند اما بعد از آن از صحنه ورزش محو شدند. نیازمند حمایت وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک هستیم که کشتی را به صورت ویژه ببیند و تنها در حد حرف و شعار نباشد بلکه به عمل برسد. متأسفانه زمانی که به ایران بازگشتیم فقط دبیر فدراسیون از تیم قهرمان جهان استقبال کرد، مگر کار کمی کرده بودیم؟ مگر هر سال قهرمان جهان می‌شویم؟ حتی اگر هر سال هم قهرمان شویم کمترین وظیفه مسئولان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک استقبال از تیم قهرمان بود که متأسفانه این بی‌مهری تمام اعضای تیم را دل‌آزرده کرد.
جوادی: اهالی کشتی به کم‌لطفی‌ها عادت کرده‌اند
بعد از غلامرضا محمدی نوبت به ابراهیم جوادی عضو شورای فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد رسید تا منتقد رفتار مسئولان وزارت ورزش شود. جوادی در گفت‌و‌گویی با خبرگزاری مهر عنوان داشت: متاسفانه تیم نوجوانان بعد از کسب عنوان قهرمانی جهان در حالی وارد فرودگاه شد که هیچکدام از مسئولان وزارت ورزش و کمیته بین‌المللی المپیک به استقبال آنها نرفتند. در حالیکه این تیم بعد از ۲۲ سال موفق به کسب چنین افتخاری شده بود و از نظر سنی و روحی نیاز به حضور مسئولان در مراسم استقبال داشت. ما بارها شاهد این بودیم که تیم‌های جوانان و بزرگسالان ما بدون استقبال و غریبانه وارد فرودگاه شده‌اند، اما رفتار با کشتی‌گیران نوجوان متفاوت است، چراکه آنها بسیار حساس هستند و ما باید آنها را برای ادامه راه قهرمانی، تشویق و ترغیب کنیم.
جوادی در پایان اظهار داشت: اهالی کشتی به کم‌لطفی‌های متولیان ورزش عادت دارند و همواره با تمام وجود برای شاد کردن دل مردم به میدان می‌روند و افتخار کسب می‌کنند.
عدالت در کدامین اتاق وزارت ورزش محبوس مانده است؟!
حسن یزدانی نابغه کشتی جهان هم دیروز انتقادات تندی را متوجه وزارت ورزش و شخص وزیر کرد. در متن منتشر شده از سوی حسن یزدانی در صفحه شخصی‌اش آمده است: «خدا را شکر مردمانی داریم بی‌نهایت قدرشناس و با محبت که حتی باید جان را فدای لطف و محبت خالصانه شان کرد و با تمام وجودم ادای احترام می‌کنم به مردم وطنم که همواره حمایت‌های بی‌دریغشان شامل حال افتخارآفرینان ورزش ملی ایران بوده و هست. عهد کردم تنها به افتخارآفرینی برای ملت و مملکت عزیزم فکر کنم، اما چه کنم که شاهد بی‌سابقه‌ترین و شدیدترین کم‌لطفی‌ها از جانب افرادی هستم که باید همانند پدری مهربان نگاهی برابر به تمامی فرزندان خود داشته باشند، اما ندارند.
چگونه می‌توانم ناعدالتی در مقابل قهرمانان و مسئولان دلسوز کشتی را ببینم، اما سکوت کنم؟! چگونه می‌توانم اوج تنهایی پهلوان و قهرمان محبوب سرزمینم (رسول خادم) که بحق مایه فخر و مباهات کشتی و تمام ورزش ایران می‌باشد را ببینم، اما سکوت کنم؟! مردی که یک‌تنه تمام بار کشتی را به دوش کشیده و شاهدیم آنانی که باید در کنارش باشند در مقابلش ایستاده‌اند.
عدالت و انصاف در کدامین اتاق وزارت ورزش محبوس مانده است؟ کشتی و قهرمانان و مدیرانش چه کرده اند جزء افتخارآفرینی که اینگونه در قبالش جفا صورت می‌گیرد و چشم‌ها به روی افتخارات بزرگشان بسته شده؟ چرا نگاهی نا برابر و ناعادلانه به ورزش و این سرزمین و افتخارآفرینانش
وجود دارد؟
کدام منطقی می‌پذیرد در آستانه بازی‌های آسیایی و رقابت‌های جهانی این همه فشار روحی و روانی از سوی آنانیکه باید یاریگر قهرمانان ورزش ملی ایران باشند بر ملی‌پوشان کشتی وارد شود، کدام منطقی می‌پذیرد در آستانه بازی‌های آسیایی و قهرمانی جهان بودجه کشتی به شکل چشمگیری تنزل یابد؟
چگونه برای کشتی و قهرمانانش پول نیست، اما برای برخی رشته‌ها حتی پاداش چندصد هزار دلاریشان در روز تعطیل تهیه و پرداخت می‌شود؟!
تبعیض میان کشتی و دیگر رشته‌های ورزشی
در اینکه اختلافات میان وزارت ورزش و رسول خادم به قوت خود باقیست تردیدی نیست ولی تاوان این اختلافات را نباید قهرمانان نوجوان کشتی ایران پس بدهند، ورزشکارانی که پس از 22 سال برای ایران اسلامی افتخار آفرینی کردند.
چه خوب است مسئولان وزارت ورزش خیلی ساده و شفاف بگویند که آیا قهرمانی در جهان، ایستادن بالاتر از تیم های روسیه و آمریکا، آنقدر اهمیت ندارد که آنها برای استقبال، تقدیر و تشکر از نوجوانان عزیز راهی فرودگاه شوند؟!
خیلی جالب است که پس از قهرمانی تیم نوجوانان تکواندو ایران، قهرمانی تیم نوجوانان والیبال، موفقیت تیم ووشو و کاراته و ... -که به جای خود این عناوین نیز ارزشمند و شایسته تقدیر است- موضوع خیلی سریع توسط مدیران ورزش به رئیس‌جمهور انتقال داده می‌شود و ایشان نیز با محبتی که نسبت به ورزش دارند، پیامی تبریکی صادر می‌کنند، اما درباره کشتی -حداقل تا عصر دیروز و دو روز پس از پایان مسابقات- هیچ کدام از این اتفاقات رخ نمی‌دهد!
فراموش نکنیم که کشتی ورزش اول این مملکت است و با فرهنگ غنی این آب و خاک پیوند دیرینه دارد. اگر وزارت ورزش به هر دلیلی با رسول خادم یا مسئولان دیگر فدراسیون کشتی اختلاف نظر دارد، نباید آتش این اختلافات دامن ورزشکاران زحمتکش را بگیرد، ورزشکارانی که برای موفقیت و سربلندی ایران در میادین بین‌المللی، از جان مایه می‌گذارند. ضمن اینکه همه می‌دانیم آنچه مایه موفقیت و پیشرفت در هر عرصه از جمله ورزش می‌شود، اتحاد و همدلی و همکاری است نه اختلافات خودخواهانه و درگیری‌های مهدی کودکی و بچه‌گانه...!