در فراق جانباز شهید، سردار امیر چلویی

خـادم الـشهدا

کد خبر: ۱۳۴۲۱۱

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۹:۲۳

همدان- خبرنگار کیهان:
جانبازپاسدار«سردارامیر چلویی» از بنیانگذاران سپاه همدان بود که مسئولیت‌های مدیرکل بنیاد جانبازان همدان، مسئول بنیاد تعاون نیروی زمینی سپاه، مسئول خدمات کارکنان سپاه مرکز را در کارنامه خود دارد و بعد از سال‌ها تحمل درد و رنج جانبازی دعوت حق را لبیک گفت و به یاران شهیدش پیوست. سردار حمید حسام چهره سال هنر انقلاب و از نویسندگان خوش‌نام دفاع مقدس در فراق آن یار مخلص حضرت روح‌الله دلنوشته‌ زیر را به قلم تحریر درآورده‌است:
غروب روز سوم ماه رمضان در ثانيه‌هاي تقرب و دعا و لحظه‌هايي كه نغمه ربناي روزه‌داران، به محل اجابت مي‌رسید، امير چلويي روزه دلتنگي را شكست و بر سر سفره پر بركت «مِنَ الْمُوْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ» نشست و مخاطب نداي «ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ» شد.
صبح پنجم ماه رمضان سپاه همدان‌، ميقات همه سبز پوشان بود. همه آمده بودند از نسل امروز پرشور و بصير و انقلابي سپاه تا نسل شاگردان حضرت روح الله (ره) و قديمي هاي جنگ تا پيكر «پرنده‌تر ز مرغان هوايي» حاج امير را تا آستانه ورود به بهشت، بدرقه كنند و به گواهي دل از «‌ملكوت خدا » هم‌، خيل عظيمي از شهدا به «عالم خاك»، نظاره مي‌كردند تا دست او را بگيرند و بالا ببرند تا مرتبه «فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ»
در هنگامه بدرقه و تشييع‌، هر كه از امير چلويي حرفي به ميان مي‌آورد‌، به شهيد حاج حسين همداني مي‌رسيد و اين حرف‌ها و خاطره‌ها از زبان روزه‌داران، روضه مي‌شد و ‌اشك مي‌شد و خيس مي‌كرد مثل باران خدا دل هايي را كه دلتنگ شهدا بودند. چرا كه امير چلويي خادم‌الشهدا بود و در آبي نگاهش يك آسمان خاطره از شهدا موج مي زد.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامي استان همدان اولين سپاه در ميان استان‌ها بود كه در ارديبهشت سال 1358 تاسيس و راه‌اندازي شد و امير چلويي يار هميشه همراه شهيد آيت‌الله مدني يكي از بنيان‌گذاران اين مولود خجسته بود كه با حكم حضرت روح‌الله (ره) نشان غيرت « وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّهٍ » را بر سينه زدند تا در سال‌هاي جنگ، جوانان تشنه‌ عاشورا را به خيمه «‌انصار‌الحسين »دعوت كنند.
اي كاش امروز، فرمانده آن سپاه، خانم مرضيه دباغ و همراهانش، شهيدان شاه حسيني، نيكو منظري، محمد سماواتي، حسين همداني و محمد مختاران بودند تا بگويند، اين عاشق سبك‌بال و زخم خورده و خفته در اين تابوت سرد، كيست؟
و من از ميان همه نام‌هايي كه او داشت -كه كوله‌پشتي خدماتش را پر از حسنات كرد- از برادر پاسدار تا جناب سردار و از مديركل تا آقاي شهردار، منصب «خادم الشهدا» را بر جسم نحيف و روح بزرگ او، زيبنده‌تر مي‌بينم. و همين نوكري پدران و مادران و يتيمان شهدا، او را بس است كه همرزمان شهيدش در «قرارگاه محضر» حق به صف شفاعت او بايستند.