نسل جدید کاوشگر‌های ایرانی در راه فضا

رئیس پژوهشکده سامانه‌های فضانوردی از برنامه ایران برای اعزام نسل جدید کاوشگرها در ابعاد، وزن و شکل هندسی متفاوت خبر داد و گفت: امسال کاوشگری با حامل حدود یک تن وزن و در ارتفاع بالاتری نسبت به پرتاب قبلی به فضا فرستاده خواهد شد.

کد خبر: ۱۳۲۷۲

تاریخ: ۲۹ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۸:۳۸

دکتر محمد ابراهیمی در گفت‌وگو با مهر اظهار داشت: پژوهشکده سامانه‌های فضانوردی یک برنامه کاری مشخص دارد و قرار است در دو مرحله به صورت زیرمداری و بعد با تکمیل تکنولوژی‌ها به صورت مداری، حیات را به فضا بفرستد و در نهایت در قالب اعزام نخستین فضانورد ایران به فضا اقدام کند.
وی با بیان اینکه در سال 93 اعزام نسل جدید کاوشگرها را در برنامه‌ داریم، گفت: این نسل جدید کاوشگر قرار است با شکلی جدید و مشابه فضاپیمای استاندارد طراحی و به فضا پرتاب شود یعنی از حالت کپسول استوانه‌ای شکل به یک کپسول با شکل متعارف فضایی تبدیل شود.
ابراهیمی با تأکید بر اینکه این سیستم در وهله اول ویژگی‌های نهایی یک کپسول استاندارد را نخواهد داشت، ادامه داد: برای رسیدن به این فناوری زمان زیادی لازم است و باید این کار در گام‌های مختلفی اجرا شود.
وی با بیان اینکه در راستای تحقق اعزام حیات به فضا دو فرآیند را طی خواهیم کرد، گفت: در مرحله اول باید جسمی را به نقطه اوج 150 تا 200کیلومتر زیر مدار بفرستیم که این جسم بازیابی شود و در فرآیند دوم باید جسم به ارتفاع بالای 250کیلومتر ارسال شود و دور زمین بچرخد که هر یک از این دو هدف یک نوع حامل نیاز دارد تا انرژی لازم را برای حرکت این جسم فراهم کند.
رئیس پژهشکده سامانه‌های فضانوردی با بیان اینکه در وهله اول برای مأموریت زیرمداری حامل لازم را داریم، گفت: برای مأموریت بالای مداری و در وزن بیش از 300کیلوگرم حاملی هنوز در کشور تولید نشده که این را در برنامه زمانبندی 5 ساله خواهیم داشت.
وی با اشاره به برنامه ارسال کاوشگر در سال جاری، تصریح کرد: قرار است کاوشگری با وزن یک تن برای ارسال زیرمداری به فضا پرتاب شود. در داخل این کاوشگر دو بخش اصلی فضاپیما و حامل فضایی وجود دارد که ممکن است با موتور سوخت مایع امتحان شود. ازنظر ابعاد، وزن و شکل هندسی این کاوشگر متفاوت از آنچه بوده که تاکنون به فضا ارسال شده است.
ابراهیمی افزود: برای اجرای این برنامه حداقل فناوری‌های موردنیاز شامل سازه، جدایش، بازیابی و صدور فرامین لازم مدنظر قرار گرفته است.
رئیس پژوهشکده سامانه‌های فضانوردی با بیان اینکه فناوری فضایی قبلی باید کاملاً توسعه یابد تا در این پروژه مورد استفاده قرار گیرد، خاطرنشان کرد: سیستم جدایشی که در سال گذشته داشتیم برای یک قطر کوچک حدود 60سانتیمتری بود اما امسال قطری بالای یک‌ و نیم متر را امتحان می‌کنیم در همین حال بازیابی قبلی برای حدود 300 کیلوگرم و ارتفاع 120کیلومتری بود که در سال جاری جسم حدود یک تن و در ارتفاع بسیار بالاتری شروع به سقوط خواهد کرد و سرعت بیشتری خواهد داشت.
وی با بیان اینکه امسال اعزام یک موجود زنده پیچیده مانند میمون را در برنامه نداریم، تأکید کرد: این پروژه اولین پرتاب ما خواهد بود و در اولین پرتاب یک خانواده موجود زنده پیچیده استفاده نخواهد شد. براین اساس در برنامه به همراه بردن رده‌های سلولی و گیاه شاید یک موش صحرایی را امتحان کنیم چرا که ریسک این مأموریت در بار نخست بالا است.
ابراهیمی گفت: درعین حال یک آدمک در داخل این حامل با وزنی نزدیک به یک انسان کم وزن که روی آن تعدادی ویژگی حرکتی جسم ثبت می‌شود دیده شده است.
به گفته وی این پروژه امسال و درصورت تأمین اعتبار اجرایی خواهد شد.