مقاومت اسلامی عشایر عرب خوزستان علیه انگلیس در جنگ جهانی اول

کد خبر: ۱۲۸۷۰۸

تاریخ: ۲۶ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۹:۲۸

آیت‌الله محسن حیدری

مقاومت اسلامی جهاد عشایر عرب خوزستان در برابر انگلیسی‌های اشغالگر، یکی از حلقه‌های سلسله نهضت‌های اسلامی ضد استعماری در دو قرن اخیر ایران است.
اساس شکل‌گیری آن نهضت از این قرار است:
دولت انگلیس در راستای اهداف استعماری خویش در هنگامه جنگ جهانی اول (1918-1914م) از قبیل:
1- حفاظت از تأسیسات و لوله‌های شرکت نفت ایران و انگلیس برای ماشین جنگی،
2- تجزیه عثمانی،
3- گرفتن گلوگاه ایران از ناحیه جنوب و خلیج فارس، جهت تحکیم سلطه استعماری بر کل ایران، تهاجم خود را بر خوزستان در مرداد ماه 1293 ش، از ناحیه آبادان و خرمشهر آغاز کرد، و از آن جا به مرکز استان، اهواز لشکرکشی کرد.
موضع دولت مرکزی قاجاریه نسبت به جنگ جهانی، اعلام بی‌طرفی بود. لذا هیچ گونه واکنش جدی نسبت به اشغال خوزستان نداشت. حکومت خوزستان در آن زمان به عهده شیخ خزعل بود. او هم که فراماسونر بود، جز همراهی با اشغالگران کاری نکرد.
تنها مقاومتی که در برابر تجاوزگران انگلیسی صورت گرفت، مقاومت اسلامی جهاد عشایر عرب خوزستانی بود. آنان، وقتی که فتوای مرجع تقلید شیعه وقت، مرحوم آیت‌الله سید محمد کاظم طباطبائی یزدی، صاحب عروه را شنیدند، با راهنمایی روحانیت محلی و فرماندهی سران عشایر، آن ندا را لبیک گفتند، و حماسه‌های جاودانه‌ای را در خوزستان آفریدند.
آن عشایر سلحشور که در دامن مکتب ظلم‌ستیز اهل بیت پرورش یافته‌اند، در اسفند ماه سال 1293 ش (1333 هـ ق) جبهه‌هایی را در غرب اهواز (المنیور)، دشت آزادگان، شمال خوزستان (زرگان) و شادگان گشودند، و با تقدیم هزار شهید، آن هم با اسلحه‌های ابتدائی مانند: چوب، چنگک (فاله)، تفنگ مارتینی و شمشیر، خوزستان را از لوث اشغالگران تطهیر نمودند.
پرچم به جای مانده از یک روحانی مجاهد، سبزرنگ و حاشیه آن با آیهًْ‌الکرسی و وسط آن با جملات: لا اله الا الله، محمد رسول‌الله و علی ولی‌الله نخ‌دوزی شده است.
آن پرچم طبق دستور مقام معظم رهبری از سال 1375 ش، در موزه قرآن آستان قدس رضوی نگهداری می‌شود.
مدفن شهدای آن واقعه که در مقبره جهاد، بین اهواز و حمیدیه و مقبره مدینه در شادگان می‌باشد و ملجأ معنوی مردم است، در سال‌های اخیر به عنوان یکی از مزارهای راهیان نور در آمده است.1
ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. منبع: حماسه جاوید، به قلم آیت‌الله دکتر حیدری